dwarslezing

De (Spaanse) fascistische Partijenwet

2011-07-17T22:35:00.004+02:00

Geschreven door Juan Manuel Olarieta Alberdi, advocaat, schrijver en slachtoffer van politieke represailles; gepubliceerd door Socorro Rojo Internacional en hier gecopieerd met hun toestemming (vertaald door Dwarslezer).

De slagvelden waren nog doordrenkt van bloed toen in 1939 de fascisten de eerste Partijenwet invoerden, onder de naam "Wet van Politieke Verantwoordelijkheden". Zolang als ze de geschiedenis niet nog eens herschrijven, weten we tot op heden dat er in 1939 geen Parlement bestond, maar de fascisten hadden dat natuurlijk niet nodig om wetten, zoals die van de Politieke Verantwoordelijkheden, in te voeren.

Veel mensen vinden geschiedenis saai en ze zeggen me dat ik mijn tijd verspil door steeds achterom te kijken, maar het probleem is dat de "overgang" [van de Franco-dictatuur naar de 'democratie'] geen einde heeft gemaakt aan de fascistische wetgeving, zodat wij die geen risico willen lopen hier rekening mee moeten houden. De "Wet van Politieke Verantwoordelijkheden" uit 1939 blijft van kracht, is dus nog actueel, het is een "democratische wet".

Wie zijn tijd niet verdoet met naar het verleden te kijken, weet misschien niet dat niets is wat het lijkt: de republikeinen stonden gewapenderhand op tegen de fascisten, maar zij werden verslagen en vervolgens beschuldigd, berechtigd en veroordeeld op grond van de misdaad "militaire rebellie", op grond van wetten zoals de wet die ik genoemd heb. In artikel 2 van deze wet wordt zowat alles verboden, in het bijzonder politieke partijen, vakbonden en andere organisaties die deel uitmaakten van het Volksfront. Vanaf dat moment blijven dezelfden, onder verschillende vermommingen, in militaire rebellie tegen dezelfden, een situatie die, zoals alle slecht behandelde ziekten, chronisch geworden is.

Inmiddels zijn er 40 jaar voorbijgegaan, waarna - tengevolge van het zogenaamde Stockholmsyndroom in omgekeerde zin - iets vreemds gebeurde: de overwinnaars zeiden dat ze zich bij de overwonnenen wilden aansluiten.Ze wilden democraten worden, maar ook op een vreemde manier, want als hun wens oprecht was geweest, zouden ze dat met feiten hebben bewezen. Ze hadden bijvoorbeeld de democratische partijen kunnen legaliseren en niet alleen hun eigen partijen (die niet democratisch waren). Maar niets daarvan gebeurde, integendeel: de oude fascistische wetten, zoals die van 1939. werden niet afgeschaft, ze namen nieuwe wetten die hetzelfde waren (even fascistisch).

Al vindt u geschiedenis vervelend, de oudsten onder u zullen zich nog wel de eerste "Wet van Politieke Verenigingen" uit 1976 herinneren, nog zo'n fascistische wet. Men zei dat die wet goedgekeurd werd om de politieke verenigingen te legaliseren, maar - zoals u ziet - er werd niet eens over politieke partijen gesproken, een slecht voorteken, dat bewaarheid werd: de wet verbood de politieke 'verenigingen' die onderworpen waren aan een internationale discipline, die niet authentiek Spaans waren, diegene die zich aan het goud van Moskou verkocht hadden.

Als de politie in 1976 een communist aanhield, verliep de ondervraging volgens het volgende patroon:

- Ben jij communist?

De gearresteerde antwoordde trots "Ja", waarna de politie hem onontkoombaar het volgende advies gaf:

- Als het leven daar zo goed is, waarom rot je dan niet op naar Moskou en laat je ons verder met rust?

In die tijd ontstond ook de theorie van de "invloedssfeer" (entorno), die u bekend in de oren zal klinken: in 1976 was de PCE [Spaanse Communistische Partij] het electorale merk van de KGB, net zoals in 2011 de Baskische partij Bildu het electorale merk heet te zijn van ETA, de marxistisch-leninistische PCE(r) dat van de GRAPO [door de EU als terroristische organisatie aangemerkt] was. Sedert de "overgang" worden we verstikt door een maatschappij, waarvan de - commerciële of electorale - supermarkt wordt overheerst door merken en vrijstellingen die - ondanks hun publicitaire inspanningen - niemand voor de gek houden. Zelfs de grootste dwaas weet dat de melk van het merk Clesa dezelfde is als die van Puleva; het is tenslotte allemaal (slechte) melk.

Wat gebeurde er in 1976 met de PCE-KGB? Werd die gelegaliseerd? Laat u niet in verwarring brengen door de merken; het is allemaal niet wat het lijkt. De regering van Adolfo Suárez deed hetzelfde als wat Zapatero nu gedaan heeft met politieke partijen die, zoals Bildu, na 70 jaar ononderbroken "militaire rebellie" nog steeds hun legale status terug willen krijgen. De regering legaliseerde niets, maar stuurde de papieren naar de rechtbank. De beslissingen zijn dus nooit politiek geweest, maar technisch. Dat wil zeggen dat, omdat er geen democratie bestaat, het probleem vandaag nog steeds zo wordt aangepakt als in 1939, met dezelfde termen. Zijn de politieke partijen die gelegaliseerd willen worden, misdadigers of hebben ze recht op wat ze vragen? Wat is het verschil tussen een misdaad en een recht? Is er wel een verschil?

Sedert 1939 gaat alles in omgekeerde zin. Wanneer de "overgang" een democratisch proces zou zijn geweest, dan hadden de regeringen er belang bij moeten hebben om de partijen te legaliseren die gedurende tientallen jaren gestreden hadden voor democratie. Maar het omgekeerde gebeurde: de democratische partijen wilden zich laten legaliseren. Indertijd moemde men dat "loket". Het waren niet de fascisten die zich aan het "loket" moesten melden om democratisch goedgekeurd te worden, maar de democraten moesten aantonen dat ze dat waren. De gedurende 40 jaar te zwaard en te vuur gevoerde strijd was niet voldoende.

Er waren er die voorbij het "loket" kwamen, dat wil zeggen dat ze door de hoepel mochten die hun door de fascisten werd voorgehouden: ze pasten hun statuten aan, hun naam, hun vlag... ze deden alles wat de regering van dienst van hen verlangde. Maar niemand verlangde iets van welke fascistische regering dan ook, niemand stelde de monarchie, de banken, de kerk, de politie, of de rechters aansprakelijk. Dat is de essentie van de "overgang": het waren niet de fascisten die deel gingen uitmaken van de democratie, maar de democraten die ingelijfd werden bij het fascisme.

De fascisten hebben altijd geloofd dat problemen met stokslagen konden worden opgelost, waarbij ze de politiek in een gerechtelijke procedure veranderden, met gerechtelijke vooronderzoeken, arrestaties, gevangenissen enz. Soms lukte het hun zo de uitbarstingen te vertragen, maar niet deze te verhinderen. Daarom stapelen de onopgeloste zaken zich op, waarbij de nieuwe zaken zich bij de oude voegen. Nu wij, de "verontwaardigden" (indignados) over politieke deelname spreken, is het goed om eraan te herinneren dat een van de talloze onopgeloste zaken die in dit land nog op afhandeling wachten, juist de legalisatie van politieke partijen is. Zolang die geen werkelijkheid is geworden, kan er nooit serieus gesproken worden over democratie of deelname. Het is net zo eenvoudig als de reinheidstest met een witte handschoen. Het is voldoende als er een werkelijk democratische wet wordt goedgekeurd met slechts drie artikelen: het eerste stelt dat de fascistische wet tegen de politieke partijen wordt afgeschaft, het tweede legaliseert die partijen en het derde ontslaat iedereen uit de gevangenis die de twee eerste artikelen verdedigd heeft.

Opmerking van Dwarslezer: De huidige "Partijenwet" (Ley de Partidos) van 27 juni 2002 werkt in grote lijnen als de "Wet van Politieke Verantwoordelijkheden". Politieke partijen worden verboden en hun bezittingen kunnen worden geconfisqueerd op grond van een vage link met ETA of GRAPO, of met een andere organisatie die met ETA of GRAPO zou samenwerken of samengewerkt zou hebben. Ziehier -in het Spaans- de geconsolideerde tekst van de Ley de Partidos.

Middeleeuwse handleiding voor het neoliberalisme?

2011-06-25T22:25:00.001+02:00

In een verloren ogenblik nam ik de 'literaire thriller' Versluiering van Rita Monaldi en Francesco Sorti (vertaald uit het Italiaans, originele titel Dissimulazione) ter hand. De roman speelt zich af in het Frankrijk van halverwege de XVIIe eeuw. Al na enkele bladzijden kwam ik een interessant stuk tegen:

'Precies, mon ami,' zei Naudé, 'daarom moet het Franse volk met de grootste voorzichtigheid het juk opgelegd krijgen. zelfs de heilige Thomas gaf in zijn commentaren op de Politica van Aristoteles, na de tirannie als regeringsvorm veroordeeld te hebben, toch een toelichting op de manieren om die zo lang mogelijk in stand te houden.'

'Dat was niet de heilige Thomas, maar Petrus van Alvernia', corrigeerde Hardouin.

'Ja, precies: een Fransman, Petrus van Alvernia, bedoel ik, leerde terecht dat het, wil je de tirannie in stand houden, beter is om [...]. Bovendien moet je geen goede scholen toestaan, want daarin wordt op de ware wijsheid gewacht en wijzen zijn grootmoedig, hebben een hang naar grootse zaken, en dergelijke ruimhartige lieden komen gemakkelijk in opstand. De tiran moet de onderdanen elkaar laten beschuldigen en zelf verwarring stichten, zodat een vriend het oneens is met een vriend, het volk tegen de rijken is, de rijken onderling in conflict, en iedereen tegen de buitenlanders. Aldus verdeeld zullen ze niet de kracht hebben of het idee krijgen om tegen de tiran op te staan, te druk als ze zijn met elkaar te haten. Je moet onderdanen veel zware belastingen opleggen om ze snel aan de bedelstaf te krijgen en te verzwakken. De tiran moet zich niet gehaat maken, maar voorwenden dat hij voortreffelijke deugden bezit die hem boven zijn onderdanen stellen, zodat de onderdanen hem superieur wanen. De meest onsympathieke maatregelen, zoals belastingen, moeten nooit van hem afkomstig lijken, maar van anderen die hem dwingen, zoals een buitenlandse vijand. Je moet zonder aarzelen regeren, als je het volk onder het juk wilt houden zonder je te laten verslinden.'

Ik mag hopen dat het niet nodig is om hedendaagse voorbeelden te geven van deze ideeën.

Overigens, ik kreeg dit boek enkele dagen geleden bij mijn boekhandelaar cadeau ter gelegenheid van "Juni - Maand van het Spannende Boek 2011". Je hebt dus nog enkele dagen de tijd om het ook cadeau te krijgen.

Bovengenoemde Petrus van Alvernia (alias: Pierre d'Auvergne, Peter of Auvergne, Petrus von Alvernia) leefde in de XIIIe eeuw (hij stierf in 1304). Hij schreef commentaren op diverse werken van Aristoteles, evenals een aanvulling op Thomas van Aquino's commentaren op Aristoteles' Politica (Sententia libri politicorum, te vinden bij de verzamelde werken van Thomas van Aquino: S. Thomæ de Aquino - Opera omnia). Helaas is het een erg uitvoerige tekst en gaat het lezen van Latijnse teksten me niet meer zo vlot af als vroeger - terwijl ik nergens een betaalbare uitgave heb kunnen vinden in een meer toegankelijke taal. Mocht een van mijn lezers daarover beschikken en hem niet meer nodig hebben, of me een scan zou willen sturen, laat het me dan graag even weten: dwarslezer@ terra.es.

DEBTOCRACY - Een andere kijk op de Griekse schuldencrisis

2011-06-24T20:50:00.000+02:00

De Griekse schuldencrisis heeft een grote impact op het sociale en politieke leven in Griekenland. Maar niet alleen dat, ook Griekse filmmakers roeren zich in het publieke debat over de vraag wie verantwoordelijk is voor het feit dat Griekenland voor grote en diepgaande bezuinigingen en – waarschijnlijk – privatiseringen staat. De film DEPTOCRACY waarvan op internet ook een versie met Engelse ondertiteling te vinden is, is daarvan het sprekendste voorbeeld.
Lees het volledige artikel op de website van de SP. Het artikel, van de hand van Arjan Vliegenthart, is gepubliceerd in de SP-publicatie Spanning van juni 2011.

Zie hieronder voor de film DEPTOCRACY (2011) van Katerina Kitidi en Aris Hatzistefanou.

En uiteindelijk krijg ik toch gelijk!

2011-06-23T22:36:00.001+02:00

Nadat ik al bijna vijf jaar geleden (op 15 september 2006 in UMTS - of: Rampenrégime in Nederland. Hoe lang nog?) gedocumenteerd aantoonde dat de bewering van toenmalig staatssecretaris Pieter van Geel (even leugenachtig en achterbaks als andere CDA-politici) dat er geen gezondheidsrisico's verbonden waren aan het gebruik van mobiele telefoons (exacter gezegd: GSM- en UMTS-apparatuur) kant noch wal raakte, geeft de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) nu in Electromagnetic fields and public health: mobile phones ('fact sheet' N° 193 van juni 2011 - vreemd genoeg is de Spaanse versie van dit rapport gedateerd mei 2010...) ook toe dat niet aangetoond kan worden dat het gebruik van die apparatuur geen kanker veroorzaakt. De WHO en het door haar in 1996 gestichte International Electromagnetic Fields Project zijn nog bezig met diverse onderzoeken naar mogelijke gezondheidsrisico's..

Zie in dit verband mijn artikelen Nieuw door de Telecom-mafia gesponsord onderzoek? van 8 januari 2010, en Hoelang blijft Den Haag nog medeplichtig ten aanzien van deze sluipmoord? van 25 juni 2008. Dit laatste artikel bevat links naar al mijn eerdere artikelen over dit onderwerp.

Let wel: ik heb nooit beweerd dat UMTS- en GSM-apparatuur kanker veroorzaakt. Ik heb uitsluitend aangetoond dat nog niet vaststond (vaststaat) dat deze apparatuur veilig was (is). En in dat soort gevallen is het Latijnse adagium in dubio abstine (bij twijfel, niet doen!) het enige verantwoorde uitgangspunt.

Een dergelijk standpunt zou elke regering moeten hanteren. Alleen... van de Haagse Bluffers van de Wilders-bende (met daarin o.a. de kernramp Maxime Verhagen) kan moeilijk een verantwoord beleid verwacht worden.

Wat telt, is het eigen zielenheil (overgenomen column van Luuk Koelman)

2011-06-23T17:49:00.000+02:00

Ik vat het even samen. Eerst beweren orthodoxe joden dat ritueel slachten humaner is dan reguliere slacht. Ze schermen met een TNO-rapport. Daarin staat dat bij dieren van wie onverdoofd de keel wordt doorgesneden, weliswaar bloed in de luchtpijp en longen stroomt - maar dat niet kan worden aangetoond dat zij daarbij het gevoel hebben te stukken. Immers, wat voor een mens geldt, hoeft niet automatisch voor een dier te gelden.

Bij de publieke opinie slaat een dergelijk rapport niet echt aan, qua logica. De discussie gaat snel een andere richting op. Orthodoxe joden wijzen verontwaardigd op al die andere misstanden in de wereld, veel erger en grootschaliger. (...)

Klik hier voor de volledige column van Luuk Koelman, zoals vandaag gepubliceerd in de Metro.

Weggestuurd voor Máxima

2011-06-23T16:14:00.001+02:00

Op zondag 29 mei gingen wij met onze scoutinggroep zeilen op de Kaag.

Maar daar was toen het verjaardagsfeestje van prinses Máxima. Er waren een heleboel politieboten en toen zijn alle boten van onze groep heel erg in de gaten gehouden. En we hebben Máxima niet eens gezien. We zijn heel vaak weggestuurd of aangesproken dat we weg moesten. We hebben amper kunnen zeilen en we mochten niet eens aanleggen. Terwijl het hard waaide en we een plekje moesten zoeken, om voor anker te gaan en te reven (zeilen kleiner maken).

Dat vind ik niet kunnen. De Kaag is toch niet van Máxima? En ik denk ook niet dat dit is hoe Máxima het zelf wil

Een zeilend meisje (van 12 jaar)

Ingezonden brief op "Achterwerk" van VPRO-Gids # 25 (18-24 juni 2011); overgenomen met toestemming van de "Achterwerk"-redactie.

Zegt Dwarslezer: En dan te denken dat diezelfde Máxima "beschermvrouwe" is van Scouting Nederland (zie bijv. een artikel van 2 mei 2009 van ZVG-Argonauten). Met een dergelijke beschermvrouw heb je geen vijanden meer nodig...

Hoera! De VS dreigen de NATO op te heffen!

2011-06-11T14:22:00.001+02:00

Dat is althans waarmee de Verenigdestaatse minister van oorlog (Robert Gates, die door Barack "No Change" Obama overgenomen is uit de failliete boedel van zijn voorganger, Bush II) dreigt. Hij heeft er genoeg van dat de NAVO-lidstaten niet meer wapentuig en geld bijdragen aan wat uiteindelijk het Vreemdelingenlegioen is van de Verenigde Staten.

Volgens hem zal het VS Congres "steeds minder zin en geduld hebben [...] om steeds meer kostbare fondsen te spenderen voor een groep naties die kennelijk niet bereid zijn de noodzakelijke hulpmiddelen bij te dragen of de noodzakelijke wijzigingen door te voeren om serieuze en vaardige partners te zijn voor hun eigen defensie." (New York Times, gisteren). Het artikel herinnert er aan dat er in Washington steeds meer weerzin ontstaat tegen het feit dat de NAVO (die voor ¾ wordt betaald door de VS) in feite de kosten draagt voor de verdediging van rijke Europese naties.

"Verdediging van rijke Europese naties"? Wie is de oorlog in Afghanistan begonnen? Was dat niet George W. Bush, die (de overigens door de VS zelf gecreëerde) Al Q'aida wel eens snel zou uitschakelen? Net zoals de VS ook Irak aanvielen, om de dreiging van (door Bush en zijn mede-oorlogsmisdadigers zelf bedachte) massavernietigingswapens vliegensvlug uit de wereld te helpen?

Trouwens, wat voor belangen zitten er achter alle militaire conflicten? Het machtsstreven van de VS, en uiteraard de marketing van de Verenigdestaatse wapenindustrie en de steeds onverzadigbaardere behoefte aan aardolie van de VS. Wat verdedigt de NAVO dus? De belangen van het failliete Verenigdestaatse kapitalisme.

Ik zou dus zeggen, eng mannetje Gates, trek maar gauw de stekker uit die NAVO - en doek tegelijkertijd jullie volledige wapenindustrie maar af

Griekenland: Steun is afpersing

2011-06-11T03:47:00.000+02:00

De praatprogramma's, de kranten en de journaals verspreiden als het om de Grieken gaat een duidelijke boodschap: ze zijn corrupt, ze betalen geen belasting, ze vieren permanent vakantie, gaan op 50 jaar met pensioen en ze hebben er een zooitje van gemaakt. Omdat herhaling de kracht van de reclame is, horen we dit riedeltje dagelijks in talloze varianten. Op deze stevige bodem staan twee politieke 'oplossingen' voor de schuldencrisis van de Griekse staat. De eerste oplossing zegt dat 'we' de Grieken moeten steunen anders krijgen we ons geld niet terug, een faillissement van Griekenland is nog desastreuzer dan het faillissement van de Lehman Brothers waarmee de kredietcrisis begon, als Griekenland de staatshuishouding en de economie hervormt dan komt alles goed. De tweede oplossing zegt dat Griekenland een bodemloze put is en dat 'we' er geen cent meer in moeten stoppen, we hebben ons geld zelf hard genoeg nodig: weg met de Grieken en weg met Europa.

Gewone Grieken zijn uiteraard niet corrupt, want waarmee kan een eenvoudig mens corrupt zijn? De gewone Grieken betalen belasting, de staat houdt dat direct in op de lonen. Talloze onderzoeken hebben aangetoond dat Grieken ongeveer evenveel vakantie hebben als de rest van Europa, dat de pensioenleeftijd zelfs iets boven het gemiddelde ligt en het aantal gewerkte uren per jaar met gemiddeld 2119 het hoogste is in de OESO. En de gewone Grieken hebben er geen zooitje van gemaakt: ze worden geconfronteerd met het zooitje dat de heersende klasse er van heeft gemaakt. Net zoals de andere Europeanen geconfronteerd worden met de afwenteling van crisislasten.

Chauvinisme

De chauvinistische ijdeltuiten die dag in dag uit hun hetzeverhaaltjes over ons uitstrooien horen we niet over de corruptie van de Nederlandse monopolies. Onthulde WikiLeaks niet dat Shell op elk ministerie in Nigeria informatie kocht om de concurrentie voor te blijven? Kocht Philips in Polen niet ziekenhuisdirecteuren om, om ziekenhuis apparaten van Philips aan te schaffen? Hangt de bouw- en vastgoedsector in Nederland niet van corruptie aan elkaar? We horen ze ook nooit over het feit dat in Nederland de monopolies nauwelijks belasting betalen. Jaar in jaar uit blijkt dat de overgrote meerderheid van de AEX-bedrijven geen belasting betaalt, maar ontvangt. Voor buitenlandse monopoliebedrijven is Nederland een belastingparadijs: met een brievenbusholding in Nederland wordt de winst vrijwel onbelast aan de aandeelhouders uitgekeerd.

Wie steunt wie?

Over wat voor 'steun' aan de Grieken spreken die praatjesmakers eigenlijk? De gewone Grieken worden met een ongekende afbraak van banen, koopkracht en sociale voorzieningen opgescheept. Fijne steun. De miljarden waarmee Griekenland wordt gesteund, gaan via de Griekse staatsbegroting vooral naar Franse, Duitse, Griekse en ook Nederlandse banken. Met deze steun wordt getracht een faillissement van de banken en een ineenstorting van hun financiële systeem te voorkomen. Tegelijk gebruiken de machtigste EU-landen de situatie om Griekenland in een neokoloniale positie te brengen. Landen als Frankrijk en Duitsland bepalen wat de Griekse regering moet doen, hoe de Griekse bevolking verder wordt afgeknepen en welke interessante bedrijven of bouwpercelen aan Europese monopoliebedrijven verkocht moeten worden. Hetzelfde gebeurt op dit moment met Ierland en Portugal. De machtigste landen gebruiken de crisis om hun macht verder uit te breiden. 'Steun' is een woord uit hun dieventaaltje - het betekent afpersing.

Kapitalisme over uiterste houdbaarheidsdatum

Het grootste bedrog is misschien nog wel dat er serieus wordt gesproken over wat de beste 'oplossing' zou zijn. Achter het gepraat over oplossingen, of dat nou in een wetenschappelijk of een chauvinistisch jasje is gestoken, wordt verborgen dat er helemaal geen oplossing is. Het kapitalisme is gebaseerd op uitbuiting van de loonarbeid. Het monopoliekapitaal streeft naar maximale winst en produceert steeds meer goederen terwijl de werkende mensen worden afgeknepen. Om de zoveel tijd leidt dat onvermijdelijk tot overproductiecrises: de werkende mensen kunnen datgene wat ze zelf geproduceerd hebben niet meer kopen.

Het uitbreken van de crisis kan uitgesteld worden met krediet, maar uitstel is geen afstel. In 2008 brak de crisis toch uit en omdat er buitengewoon veel krediet was verleend sprak men onmiddellijk over een kredietcrisis. De banken zouden het uitgeleende geld niet meer terug krijgen en zouden failliet gaan. Daarmee stond het hele financiële stelsel op haar grondvesten te trillen. De staten steunden de grootste financiële monopolies met honderden miljarden. Daarmee werd de bankencrisis ook een landencrisis.

Elke oplossing brengt zo een nieuwe, grotere crisis voort. De staatsbegrotingen van alle landen - niet alleen van Griekenland, Ierland en Portugal - zijn totaal uit het evenwicht. En overal wordt dezelfde 'oplossing' gekozen: bezuinigen. In Griekenland is als eerste te zien waar dat toe leidt: een verder krimpende economie, nog minder inkomsten voor de staat, een verder groeiende staatsschuld. De 'oplossingen' binnen het kapitalisme leiden zonder uitzondering tot nieuwe grotere crises. Het zijn niet de Grieken die er een zooitje van maken, het kapitalisme leidt onvermijdelijk tot een zooitje.

Er resteert maar één oplossing: het socialisme. Het systeem gebaseerd op maximale winst voor de monopolies is over de uiterste houdbaarheidsdatum. Het kapitalisme heeft gigantische productiekrachten geschapen, maar deze kunnen pas planmatig en zonder crises verder ontwikkeld worden als ze tot maatschappelijk eigendom worden gemaakt en voor nuttige maatschappelijke productie worden aangewend. Dan kunnen de werkende mensen de vruchten plukken van hun arbeid. De volkeren van Europa moeten zich niet tegen elkaar laten opzetten door chauvinistische praatjes, maar zich verenigen in de strijd voor het socialisme.

Het bovenstaande artikel is - met toestemming van de redactie - overgenomen uit Rode Morgen van juni 2011. Zie op de site voor meer artikelen en actueel nieuws voor een betere, socialistische wereld; of neem een abonnement (of een gratis proefabonnement van drie nummers). Mail daarvoor naar redactie@rodemorgen.nl.

De Volkskrant liegt de waarheid!

2011-06-11T03:17:00.001+02:00

Enkele dagen geleden (6 juni 2011) publiceerde de Volkskrant een artikel met de kop Grieken ontvangen jaren na overlijden nog pensioen, waaruit een oppervlakkige lezer wel de indruk moet krijgen dat dat voor alle Grieken geldt. Niets is echter minder waar, want wie de moeite leest het artikel te lezen komt er achter dat het gaat om het pensioen van 4.500 overleden ambtenaren (en dat zullen beslist geen straatvegers geweest zijn!). Verder is er kennelijk nog een 'verdacht' groot aantal (9.000) mensen boven de 100 jaar. Het gaat dus in het artikel over een getal tussen 4.500 en 13.500 mensen. Voor een land van bijna 11 miljoen inwoners (bron: Wikipedia) gaat het dus om maximaal één per 1.000 inwoners. Niet netjes, weliswaar, maar het rechtvaardigt ook geen kop die de indruk wekt dat alle Grieken profiteurs en fraudeurs zouden zijn.

Het zou de Volkskrant sieren als de koppen wat meer in overeenstemming zouden zijn met de inhoud van de betreffende artikelen. Er zijn in Nederland al meer dan genoeg publicaties die met sappige titels proberen te scoren en daarmee de publieke opinie beïnvloeden (leze: misleiden).

Of is dat misschien de bedoeling van de Volkskrant? Het lijkt tegenwoordig normaal te zijn om (met name) "de Grieken" de schuld te geven van de economische crisis in hun land (en indirect ook in Nederland en andere €U-lidstaten). Dat is klinkklare onzin, maar het is in het belang van de gevestigde orde (het kapitalisme) dat we vooral niet beseffen dat de oorzaak ligt bij het gegoochel met geld van de banken, die in het verleden met graagte "gunstige" leningen verstrekten aan landen als Griekenland (maar ook huizenkopers waren het slachtoffer van dit soort praktijken!), ofschoon al vanaf het begin duidelijk was dat die leningen niet afgelost zouden kunnen worden. En in plaats van dan de schuldigen (de banken) voor de problemen te laten opdraaien, wordt die verantwoordelijkheid nu gelegd bij degenen die er het minste aan kunnen doen: de arbeiders, niet alleen in Griekenland, maar in heel de €uropese Unie (die oorspronkelijk niet voor niets "Europese Economische Gemeenschap" heette). Het is voor de Wildersbende (en hun collega's elders) aantrekkelijk om de schuld bij de Griekse bevolking te leggen (net zoals in nazi-Duitsland de Joden de schuld kregen van alle problemen), maar het is juist een taak van journalisten om ervoor te zorgen dat de waarheid geen geweld wordt aangedaan. Helaas lijkt het of de gezamenlijke Nederlandse pers vooral bang is om door de proto-fascisten van PVV en hun medeplichtigen voor "linkse kerk" uitgemaakt te worden.

In dit verband verwijs ik vast naar een artikel uit de Rode Morgen van deze maand (Griekenland: Steun is afpersing), dat ik later vandaag (met toestemming van de redactie) hier ga overnemen.

Wat is de FNV eigenlijk voor iets?

2011-06-11T02:27:00.002+02:00

Wat mij betreft is alleen FNV-Bondgenoten nog te beschouwen als een echte vakbond, die de belangen van haar leden behartigt. De rest (en dan met name de leiding) van de FNV is een club die zijn uiterste best doet om vooral de winst van de nuttelozen van de maatschappij (aandeelhouders en andere stropdassen, zoals de vele volstrekt overbodige "managers" -die alleen maar zo heten omdat ze niets herkenbaars bijdragen aan de bedrijven en instanties waar ze actief (men leze "passief") zijn; en vergeet ook niet clone-prins Willem A. en zijn familie, die "met de gratie Kots" menen een luxe en spilziek leventje te mogen leiden uit onze zakken) veilig te stellen.

Een andere reden is ongetwijfeld dat de FNV-leiding vooral probeert zich nu alvast te verzekeren van leuke baantjes in de toekomst (zoals Wim Kok, van wiens naam het woord 'kokhalzen' afgeleid moet zijn, of Wouter 'draaikont' Bos) en zich daarom vooral bezighoudt met het misleiden van de leden, door ons de indruk te geven dat bijna alle leden net zo enthousiast zijn over het door de "vakcentrale FNV [...] met werkgevers en kabinet [bereikte onderhandelingsresultaat] over de AOW en pensioenen" (Onderhandelingsresultaat pensioenen. Wat houdt het in? op de FNV-website) als Agnes Jongerius: "Wat mij betreft is dit een mooi akkoord dat mensen voldoende zekerheid biedt over hun pensioen. Dit is een nieuw collectief, solide en solidair pensioensysteem waarin sprake is van keuzevrijheid, een evenwichtige belangenafweging en verdeling van risico’s. Wij hebben ons best gedaan. Het woord is nu aan de leden" (FNV, 10 juni 211). De opmerking dat ze "ons best" gedaan hebben, geeft trouwens ook te denken over hun kwaliteiten...

Dat de Wildersbende dit accoord wil is logisch, die club WIL niets anders dan de arbeidende klasse (en ouderen, zieken en hulpbehoevenden andere "minderheden") uitpersen en in de modder plompen. De leugenachtige opmerking van Jongerius getuigt vooral van een ongelooflijk cynisme. De enquête die de FNV op zijn website geopend heeft ("Ben je voor het principe-akkoord over AOW en pensioen?") geeft aan hoe de leden (althans de stemmers, maar kennelijk zijn die alleen van belang voor de FNV - zie hieronder) erover denken: 16% vóór, 76% tegen en 8% weet het niet... ook de meeste commentaren onder de enquête geven overduidelijk aan hoe de reageerders erover denken.

In werkelijkheid is dit akkoord natuurlijk al in juni 2010 stiekem gesloten door de FNV - en daarna nog op misleidende wijze gepresenteerd als gesteund door een "grote meerderheid van de leden"... FOUT, door een meerderheid van de stemmers, maar door een minuscule minderheid van slechts 9,14% van de leden: want 128.000 vóór-stemmers van 1,4 miljoen leden - zie hiervoor de berekening in mijn artikel van 2 juli 2010 (Is dit democratie, fraude of gewoon misbruik maken van de domheid van het volk?). Deze FNV is als vertegenwoordiging van de arbeidsklasse volstrekt nutteloos en zelfs in feite alleen schadelijk: de enige functie is proberen stakingen en andere acties te voorkomen door de leden met mooi gefrazel te misleiden. De laatste tijd zien we maar al te vaak (denk maar aan de schoonmakers) dat er volgens de "vakbonden" niets gedaan kan worden, terwijl als de arbeiders dan zelf actie gaan voeren, er nog heel wat mogelijk blijkt te zijn. Het wordt in Nederland (en in de rest van de €U en de kapitalistische wereld) tijd voor een vakbond, die zich alleen inzet voor de arbeidersklasse en geen rekening houdt met de belangen van de kapitalisten: die komen wel voor zichzelf op, desnoods met de steun van de repressieve mechanismen van de staat, zoals de mobiele eenheid of a-sociale wetgeving van de neoliberale régimes die in de €U aan de touwtjes trekken. En verder kan het natuurlijk ook geen kwaad wanneer hier eindelijk ook eens centrale pleinen bezet gaan worden, zoals in Madrid, Barcelona, Athene, Thessaloniki, Parijs, Toulouse en talloze andere plaatsen. De uiterste houdhaarheidsdatum van het kapitalisme is al vér voorbij en dat stelsel leidt alleen maar tot veel ergere kwalen dan EHEC: bijv. oorlogen als in Irak en Afghanistan, maar ook kernrampen, zoals Fukushima en Maxime Verhagen. (affiche uit 1980, resp. linoleumsnede van Gerd Arntz uit ± 1935).

ALS er al financiële problemen zijn, dan ligt de oorzaak daarvan niet bij de arbeidersklasse, die al jarenlang steeds minder terugziet van de opbrengst van haar productiviteit, maar bij de nuttelozen van de maatschappij. Die zijn al ruim een eeuw bezig met het (ook letterlijk!) verzieken van de wereld en met het uitpersen van de arbeidersklasse.

De oplossing, Jongerius & Co., is een heel ander soort maatschappij, waarin niet meer geproduceerd wordt voor de bankrekeningen van de nuttelozen, maar voor een betere samenleving, waarin de opbrengst van de productiviteit gaat naar degenen die er hun energie in stoppen, de arbeiders dus. De managers kunnen dan gewoon gedumpt worden en als laatste stuiptrekking van de neoliberale maatschappij mogen ze dan met behoud van een bijstandsuitkering verplicht worden "vrijwilligerswerk" te doen als tramconducteur of schoonmakers bij een of ander uitzuigbureau (of bijv. gebruikte pampers recyclen!).

Tahirpleinen in Europa: 'We zullen niet weggaan voordat jullie weggaan!

2011-06-05T23:36:00.002+02:00

Een week voor de gemeenteraadsverkiezingen demonstreerden 130.000 jongeren op 15 mei in meer dan 50 Spaanse steden. Een meisje op het ‘Puerta del Sol’ - plein in Madrid zegt: “Hier zijn allerlei soorten mensen: kinderen, jongeren en ouderen… Zij willen allemaal hetzelfde; ongeacht of zij in het verleden op rechts of links gestemd hebben, willen zij hoop, een toekomst, echte democratie. Geen recessie, geen werkloze vrienden of familieleden, geen bankroet en niet worden bedonderd door politici”. Een half jaar nadat de opstand in Tunesië begon, barst dit protest van tienduizenden Spanjaarden los. Het enthousiasme en de energie straalt ervan af – dat is normaal, wanneer mensen het leven van pulpbaantjes of uitzichtloos thuis zitten zelf veranderen in het voeren van acties daartegen en zo voor hun toekomst vechten.

Enthousiasme protest wortelt in crisis

Net als in Noord-Afrika is ook in Spanje de diepe financiële- en overproductiecrisis de oorzaak van hoge inflatie en armoede. En van de hoogste werkloosheid in Europa: 21 procent – onder jongeren 45 procent. In Spanje heeft het speculeren op de vastgoed-markt tot ongecontroleerde huizenbouw-op-krediet geleid en daarna, toen de ballon klapte, tot des te meer banenverlies en kapitaalvernietiging.
Omdat de politie op zondag 15 mei hard optrad tegen de 40.000 demonstranten in Madrid besloten zo’n 100 demonstranten om een protestkamp op te bouwen op het Puerta del Sol. Dit kamp werd op dinsdagmorgen door de politie ontruimd, maar ’s avonds weer door duizenden opgebouwd. In de dagen erna kwamen duizenden mensen en zijn in minstens 60 andere steden protestkampen ingericht. Daar wordt democratisch besloten – ieder kan via de microfoon spreken. Er worden comités opgericht die zich bezighouden met het regelen van artsenzorg, verpleging, met het schoon houden van het plein, het adviseren bij sociale en juridische problemen enzovoort. De bevolking ondersteunt vaak met eten en drinken.
Er komen solidariteitsverklaringen uit heel Spanje, maar ook uit Egypte en Tunesië. Spaanse migranten organiseerden protesten bij ambassades in New York, Amsterdam, Brussel, Praag, Budapest, Londen, Parijs, Lissabon en vijf Duitse steden. Op 15 mei demonstreerden er in Barcelona 200.000 mensen tegen de bezuinigingen in de Catalaanse publieke sector, na een oproep van de vakbonden en de burgercomités samen. Op 27 mei ontruimde de politie het Plaza de Catalunya dat al twaalf dagen was bezet, met 45 gewonden tot gevolg, maar ’s avonds kwamen weer duizenden hun solidariteit betuigen op het plein.

Volksvergadering

De Spaanse pleindemo’s zijn naar Griekenland overgeslagen. Op 25 mei verzamelden zich 20.000 mensen in Athene. In een verklaring met de titel “We zijn wakker. Hoe laat is het? Het is tijd dat zij vertrekken!”, schrijft de Communistische Organisatie van Griekenland (KOE) hierover: “De KOE begroet de spontane, echte, onafhankelijke en democratische mobilisatie van tienduizenden burgers, vooral jongere, die vandaag opstonden en een overweldigend antwoord aan de marionettenregering gaven. Met openbare bijeenkomsten in meer dan 35 steden over heel Griekenland, drukken de mensen hun diepe woede uit en hun vastberaden oppositie tegen de overeenkomst met het IMF en de EU, demonstrerend tegen de IMF-EU-ECB trojka, het hele politieke systeem dat de trojka steunt en de pogingen om een tegen het volk gerichte ‘nationale consensus’ in elkaar te steken”. De 25 mei-beweging eist echte democratie. De ‘markt’ en de banken die nu aan de macht zijn eisen ondraaglijke offers van de mensen. De goedkeuring door het parlement een jaar geleden van de overeenkomst met de IMF-EU-ECB trojka schond de grondwet. Op 28 mei is op het Syntagmaplein in Athene in een openbare volksvergadering de verklaring aangenomen: “We zullen niet weggaan voordat jullie weggaan”. Op zondag 29 mei riepen 40.000 mensen voor het parlement: ‘Dieven, dieven’.
Die zondag is de beweging van de protestkampen en demonstraties tegen de afwenteling van crisislasten overgeslagen naar Parijs. Rond de 1000 mensen kwamen bijeen op het plein van de Bastille onder de leus: “Een verenigd volk zal nooit overwonnen worden”.

Tweede revolutie

Op vrijdag 27 mei verzamelen zich weer duizenden op het Tahrirplein in Cairo. De ‘Coalitie van de revolutionaire Jeugd’ riep met andere groepen op tot deze tweede ‘Dag van de Woede’, om een ‘tweede revolutie’ in gang te zetten. Behalve mooie woorden is het in Egypte weinig beter dan onder Mubarak. In Tunesië hebben de mensen inmiddels de derde overgangsregering omver geworpen. Daarom heeft de G-8 besloten om maar liefst 40 miljard euro vrij te maken ‘om de democratie en de mensenrechten te bevorderen in de Arabische landen’. Tegen de imperialistische inmenging en de reactionaire regimes organiseren de mensen in Noord-Afrika zich – in andere omstandigheden, maar met dezelfde doelen als de betogers in Europa:

Echte democratie, nu!

Het bovenstaande artikel is overgenomen uit Rode Morgen van juni 2011. Zie op de site voor meer artikelen en actueel nieuws voor een betere, socialistische wereld; of neem een abonnement (of een gratis proefabonnement van drie nummers). Mail daarvoor naar redactie@rodemorgen.nl .

Volgens het nieuwe "Spaans Biografisch Woordenboek" was Franco "AUTORITAIR, MAAR NIET TOTALITAIR"

2011-06-05T20:23:00.004+02:00

Het werk, dat 6,4 miljoen euro gekost heeft uit de algemene middelen, verwijst niet één keer naar de franquistische onderdrukking. Het woordenboek beweert ook dat Aznar de verkiezingen verloor, omdat de PSOE profiteerde van de ramp van de 'Prestige'.

Artikel van Jesús Miguel Marcos, op 28 mei 2011 gepubliceerd in Público.es

Iedereen die een boek openslaat en leest dat Franco een dappere en katholieke generaal was, die deelnam aan een staatsgreep tegen een chaotische regering met uitsluitend de bedoeling om de democratische monarchie te herstellen, denkt waarschijnlijk dat het gaat om een van die geschiedenissen van de 'Spaanse kruistocht', die het régime als propaganda gebruikte. De verrassing is enorm wanneer de lezer merkt dat het niet gaat om een franquistisch pamflet, maar om het Spaans Biografisch Woordenboek, dat afgelopen woensdag gepresenteerd werd door koning Juan Carlos en minister Ángeles González-Sinde, een monumentale verzameling van 50 banden, uitgegeven door de "Koninklijke Academie voor Geschiedenis", die 6,4 miljoen euro gemeenschapsgeld gekost heeft.

Het gedeelte van het woordenboek over Francisco Franco Bahamonda, dat vijf bladzijden beslaat in deel 20, wijdt slechts één alinea aan de Burgeroorlog en bevat polemische beweringen als "Hij vestigde een autoritair, maar niet een totalitair régime". Het gaat nog verder dan de definitie die de "Spaanse Koninklijke Academie" geeft van het franquisme, dat deze omschrijft als een beweging "van totalitaire strekking", over welke omschrijving nog steeds geklaagd wordt.

Ook wordt er niet één woord gewijd aan de franquistische onderdrukking gedurende en na het conflict, zoals die is vastgelegd door geschiedkundigen van het formaat van Julián Casanova of Paul Preston. Juist deze laatste heeft onlangs zijn boek El holocausto español [De Spaanse Holocaust] gepubliceerd, waarin hij een getal noemt van ongeveer 150.000 onschuldigen die ten slachtoffer vielen aan de opstandelingen. In 2008 leverde de telling van rechter Baltasar Garzón over de onderdrukking in de door Franco bezette zone 143.353 namen op.

De regering kijkt de andere kant op

Het ministerie van Cultuur verklaarde gisteren tegen deze krant dat zijn aanwezigheid bij de presentatie niets te maken heeft met de "Koninklijke Academie voor de Geschiedenis". González-Sinde was daar alleen als minister om de koning en koningin te begeleiden, aangezien Ángel Gabilondo, de minister van Onderwijs, ergens anders moest zijn. Van de kant van het ministerie van Cultuur wordt onderstreept dat dit werk niet valt onder de verantwoordelijk van zijn kabinet, aangezien het niets te maken heeft met de subsidiëring of met het toezicht op het woordenboek. Van zijn kant beperkte de verantwoordelijke minister, van Onderwijs, zich ertoe te bevestigen dat zijn relatie met de adacemies slechts administratief is en dat dit "onafhankelijke instellingen" van zijn directoraat zijn.

Daarom verzekerden zij, hoeft Onderwijs niet te weten wat er gedaan wordt met hetgeen in het project geïnvesteerd is.

"Wij zijn dank verschuldigd aan president Aznar"

De eerste 25 delen van het woordenboek, die nog maar tot aan de letter H komen, zijn al te koop via de website van de "Koninklijke Academie voor de Geschiedenis" (www.rah.es). De voorzitter van het instituut, Gonzalo Anes, benadrukte afgelopen donderdag dat zijn goede relaties met José María Aznar het project vooruit hebben geholpen, waarbij hij erop wijst dat "wij [...] dank verschuldigd [zijn] aan president Aznar". "In 1988 nodigde ik hem uit de Academie te bezoeken en legde ik hem de noodzaak van dit woordenboek uit. In de tijd dat Esperanza Aguirre minister van Cultuur was, keurde het ministerie in 1999 100 miljoen pesetas per jaar [€ 600.000] goed gedurende acht jaar om het op te stellen", stelde Anes. Dezelfde donderdag vestigde hij er, nadat hij enkele gegevens over het werk bekend had gemaakt, de aandacht op dat belangrijke geschiedkundigen van de Spaanse 20e eeuw, zoals Paul Preston, Josep Fontana, Julián Casanova of Ángel Viñas er niet aan meegewerkt hadden.

Het artikel over José María Aznar, geschreven door de academisch geschiedkundige Jesús González González, besteedt verscheidene alinea's aan de "successen" van de economische politiek van het tijdperk Aznar, maar verwijst in slechts één regel hetgeen er na 11 maart 2004 gebeurde: "In een sociaal traumatische sfeer, verliest de Partido Popular na de terroristische aanslag van 11-M de verkiezingen van 14 maart 2004". De tekst negeert de demonstraties van honderdduizenden in deze dagen en de poging van Aznar om de schuldvraag van de aanslagen te manipuleren.

Partijdig woordenboek

De uitglijders en vervormingen zijn ernstig: vermeld wordt dat "het misbruik door de socialistische oppositie van het zinken van de olietanker Prestige"een van de redenen was waardoor de Partido Popular de verkiezingen in 2004 verloor.

Bovendien bevat de tekst belangrijke gaten bij het vermelden van de door ETA in 1998, tijdens de eerste regering Aznar, afgekondigde wapenstilstand: "De regering maakte de meest strikte voorbehouden ten aanzien van de oprechtheid van die wapenstilstand, die bij monde van Mayor Oreja werd gekwalificeerd als een "val in de vorm van een wapenstilstand". Toch wordt niets vermeld over de terugplaatsing van gevangenen na de afkondiging van de wapenstilstand (Aznar plaatste 135 ETA-gevangenen over naar gevangenissen in de buurt van Baskenland), Noch over het knipoogje van de ex-president naar de terroristen tijdens een persconferentie, waarin hij hen "Baskische Bevrijdingsbeweging" noemde, op slechts twee maanden nadat de wapenstilstand was afgekondigd.

Franco, consequent en doeltreffend

De schrijver van de bespreking van de caudillo is Luis Suárez Fernández, een aan de "Stichting Francisco Franco" verbonden geschiedkundige, die indertijd exclusieve toegang had tot de familie-archieven van de dictator. Het profiel dat hij tekent is dat van een katholieke, intelligente en gematigde regeerder.

Uit de pen van Suárez komen beschrijvingen over het leven van de caudillo als "hij verwierf snel roem door de koelbloedige moed die hij op het [slag]veld toonde", of "acties in Xauen en Melilla verhoogden zijn faam als consequent en doeltreffend leider". Ook stelt hij hem voor als een staatshoofd dat gelijkheid voorstond: "Franco leidde de inwijdingsceremonie van de Valle de los Caídos, het gigantische grafmonument waarin het de bedoeling was dat de as van de doden van beide partijen zouden worden ondergebracht".

Ook beschouwt hij hem als een militair strateeg van niveau die adviezen gaf aan de president van de Verenigde Staten: "Toen in augustus 1965 president Johnson Franco uitnodigde om deel te nemen aan de oorlog in Vietnam, toonde deze zijn militaire capaciteiten door hem te adviseren zich terug te trekken uit een oorlog die hij niet kon winnen: moderne legers zijn machteloos tegenover de wil van een volk die in een guerrilla tot uitdrukking komt".

Het "Spaans Biografisch Woordenboek" zal volgend jaar voltooid worden met de resterende 25 delen, en zal meer dan 40.000 personen uit de Spaanse leefsfeer bevatten.

De Academie profiteert van de biografieën om de geschiedenis van Spanje te veranderen

Francisco Franco: hij was geen dictator maar een dappere militair

"Toen in 1912 de situatie in Marokko ernstig werd, werd Franco daarheen gezonden met andere officieren. Hij begon de strijd op 19 maart aan het hoofd van een eenheid gewone militeiran. Hij verwierf snel roem door de koelbloedige moed die hij op het veld toonde [...]. Toen hij op 28 juni 1919 in Biutz gewond raakte, werd hij in het oorlogsverslag omschreven als "tijdens de gevechten getoonde onvergelijkbare moed, commandovaardigheden en energie". Het "Biografisch Woordenboek" behandelt Franco als in een hagiografie, en definieert hem op geen enkel moment als dictator.

"Hij stichtte een autoritair, maar niet een totalitair régime, aangezien de politieke machten die hem steunden, de Falange, het Traditionalisme en Rechts, werden verenigd in één aan de Staat onderworpen Beweging. Een lange oorlog van bijna drie jaar stelde hem in staat een vijand te verslaan die in het begin superieur was. Daartoe moest hij, door het ontbreken van mogelijke markten en rekening houdend met de vijandige houding van Frankrijk en Rusland, vérgaande afspraken maken met Italië en Duitsland." De lovende toon waarmee de staatsgreep wordt behandeld gaat voorbij aan de ontberingen en levert zich uit aan de legende.

"Door het herstellen van de tweekleurige vlag, gaf hij vanaf het eerste ogenblik te kennen dat het zijn bedoeling was dat de door hem ondernomen hervormingen zouden moeten leiden naar de Monarchie, maar zonder politieke partijen en zonder een liberaal stelsel, ofschoon hij haar wél confessioneel katholiek verklaarde." Voor de geschiedkundige Luis Suárez, die belast was met het artikel over Franco, [is] een Monarchie zonder politieke partijen en zonder liberaal stelsel geen dictatuur.

José María Aznar: bestelde het woordenboek en zijn naam werd witgewassen

"De Atlantische integratie werd definitief ingevoerd, zonder zijn bijdrage uit het oog te verliezen van wat Aznar beschouwt als het authentieke Europa, verenigd in waarden en strategie met de Verenigde Staten. In deze context probeert Spanje te bereiken en slaagt het daarin om niet langer een tweederangs land te zijn in het internationale concert. En in deze strategie past de beslissing van de (minister-)president om de Noord-Amerikaanse acties in Irak te steunen, hetgeen samen met de algemene staking tegen de hervormingen van de arbeidswetgeving, en het profiteren door de socialistische oppositie van het zinken van de olietanken "Prestige", ertoe leidde dat de tweede Regering Aznar voor de publieke opinie corrodeerde". Zo meldt het zesde deel van het woordenboek in het aan José María Aznar gewijde artikel.

"Toen op 16 december 1998 de terroristische organisatie ETA -na een aftasten in de vergadering in Zürich tussen vertegenwoordigers van ETA en afgezanten van de Regering om vast te stellen of de terroristen bereid waren de wapens te laten rusten - een onbepaalde wapenstilstand afkondigde, maakte de Regering de meest strikte voorbehouden ten aanzien van de oprechtheid van die wapenstilstand, die bij monde van Mayor Oreja werd gekwalificeerd als een 'val in de vorm van een wapenstilstand'." Niet gemeld wordt dat Aznar besloot om gevangen terroristen over te brengen naar dichter bij Baskenland gelegen gevangenissen.

"In een sociaal traumatische sfeer verliest de Partido Popular na de terroristische aanslag van 11-M de verkiezingen van 14 maart 2004." Geprezen wordt de economische politiek van Aznar, zijn deelname aan de oorlog in Irak blijft beperkt tot één alinea en het resultaat van de algemene verkiezingen van 2004 wordt onwettig verklaard.

(Vertaald door Dwarslezer)

Nota para la redacción de Público.es: Hace una semana solicité vuestra autorización para publicar esta traducción de vuestro artículo. Hasta ahora lamentablemente no he recibido una reacción de vuestra parte. Si quisiérais que retirara este artículo de mi blog, hacédmelo saber, por favor.

Selectieve verontwaardiging bij christelijke politici...

2011-05-28T23:35:00.000+02:00

Nadat bij een zelfmoordaanslag in Afghanistan twee Duitse soldaten omkwamen, veroordeelde bondskanselier Merkel (CDU) deze aanslag als "moorddadige mensenverachting". Ze was uiteraard "geschokt en droevig"over de slachtoffers en ze bood de nabestaanden van de dode soldaten haar medeleven aan. (Süddeutsche Zeitung, vandaag)

Waarom maakt Merkel zich zo druk over deze Duitse soldaten? Tenslotte weten soldaten (en zeker beroepsmilitairen) dat ze geacht worden te moorden en daarbij het risico lopen zelf het leven te verliezen! Ik heb haar nog nooit horen klagen over de in opdracht van Washington (met de medewerking van Duitse militairen) in Afghanistan uitgevoerde moordpartijen.

Zij is helaas niet de enige "christelijke" (dat is min of meer synoniem met "neoliberale") politicus met een slecht, althans selectief, geheugen. Eerder deze week betuigde Barack "No Change" Obama zijn tevredenheid over de arrestatie van de Servische legerleider Ratko Mladić:"Het is vandaag een belangrijke dag voor de families van de vele slachtoffers van Mladić, voor Servië, voor Bosnië, voor de Verenigde Staten [?] en voor de internationale gerechtigheid. [...] Mladić zal zich nu voor een rechtbank en voor de wereld moeten verantwoorden voor zijn slachtoffers. [...] Degenen die misdaden tegen de mensheid en genocides begaan hebben zullen hun veroordeling niet ontgaan." (Washington Post, 26 mei 2011).

Zou hij echt bedoelen dat nu ook figuren als George Bush I en II, Bill Clinton, Tony Blair, Jan Peter Balkenende, José María Aznar, Benjamin Netanyahu (plus natuurlijk Barack "No We Can't" Obama himself!) en hun talloze medeplichtigen nu ook vervolgd gaan worden? En misschien eindelijk, zij het posthuum, ook de verantwoordelijken voor de Nederlandse moordpartijen in Indonesië (de zogenaamde "politionele acties"), en zelfs degenen die het mogelijk gemaakt hebben dat er een ("moorddadige", zoals Merkel dat noemt) Israëlische 'staat' (zij het nog steeds zonder vaste grenzen) gecreëerd kon worden?

Liever voetbal dan democratie...

2011-05-28T15:49:00.001+02:00

Allemaal goed en wel dat mensen in Spanje demonstreren tegen de neoliberale bezuinigingspolitiek van het Régime Zapatero, dat er (overigens net als het Nederlandse en tal van andere régimes) de voorkeur aan geeft arbeiders, zieken, gepensioneerden en hulpbehoevenden nog verder in de modder te trappen in plaats van de rekening voor de financiële crisis te leggen bij de veroorzakers (bankdirecteuren, het bedrijfsleven, de privatiseringsmanie van de EU, kortom het neoliberale kapitalisme), maar als er gevoetbald moet worden, dan moet het lijken alsof er niets aan de hand is en iedereen gelukkig is.

Vanavond moeten de 22 ballenfrutters van FC Barcelona (Barça) en Manchester United tegen elkaar spelen en daarom moest het kamp van de demonstranten op de Plaça de Catalunya schoongeveegd worden. Toen 50 demonstranten het waagden om daarna op straat te gaan zitten, kreeg de politie de opdracht om er met grof geweld (knuppels, gummikogels) op los te gaan. (de Volkskrant, gisteren; zie hier voor een reeks foto's)

Het plein moest worden "schoongemaakt" voor een eventuele ceremonie, als FC Barcelona zou winnen. Een rotsmoes, want de kampeerders hebben het plein steeds schoongehouden. Nadat ze het plein gisteravond, na de gewelddadige ontruiming, weer bezet hadden, hebben ze het vanmorgen ook weer schoongemaakt. Er wordt nog overlegd of ze het plein vrij zullen maken als FC Barcelona wint, of dat ze het plein zullen afsluiten. (El Periódico de Catalunya, vandaag).

Overigens is ook het kamp van de demonstranten in de gelijknamige hoofdstad van de Catalaanse provincie Lleida ontruimd. Volgens plaatsvervangend burgemeester Àngel Ros van Lleida geschiedde de ontruiming in opdracht van de Generalitat, de autonome Catalaanse regering (TV3, gisteren).

Hoezo democratie in Spanje? Dit herinnert me maar al te sterk aan de repressie die ik in de jaren 1960 en 1970 in Barcelona zelf ondervond. Er is in feite in Spanje niet veel veranderd sinds de dood van Franco. Dat kan ook nauwelijks, want de moordenaars en de medeplichtigen van de fascistische dictator Franco zijn nooit gestraft voor hun misdaden of zelfs maar uit hun ambt gezet. Alleen hebben ze er nu het etiket "democratie" opgeplakt, en dan mogen de mensenrechten met grote laarzen getreden worden.

In Baskenland heerst overigens nog steeds een soort staat van beleg. De lichaamstaal van minister Rubalcaba sprak (minuut 03:22 van deze opname) afgelopen zondag boekdelen, toen hij bij de resultaten van de verkiezing moest voorlezen dat er heel veel stemmen waren uitgebracht op de nieuwe Baskische partij BILDU, die hij met alle geweld had proberen te verbieden.

Deze videomontage over het gewelddadige politie-optreden in Barcelona begint met beelden van de overwinning van de post-fascistische Partido Popular bij de verkiezingen van afgelopen zondag.

Op deze pagina van de Catalaanse TV-zender TV3 is een groot aantal opnamen over het kamp van de "Indignats" (Verontwaardigden) beschikbaar van de afgelopen dagen, waaronder ook van de gewelddadige ontruiming van de Plaça de Catalunya.

Ik gok op vrijspraak (overgenomen column van Luuk Koelman)

2011-05-19T21:09:00.000+02:00

Woord van de week: kamermeisje. Bij mij roept dat woord louter vragen op. Ik kom ze namelijk nooit tegen. Dat wil zeggen: mooie kamermeisjes. In de hotels waar ik zo nu en dan vertoek, zijn kamermeisjes altijd Oost-Europese dames met een snor.

Meestal hoor je ze langzaam naderen over de gang, terwijl je in bed ligt. Dat gaat altijd met veel herrie gepaard. Rinkelende sleutelbossen, slaande deuren. Geroep. Het geratel van een karretje. En dan het gebonk op de deur, terwijl op hetzelfde moment de sleutel het slot in gaat.

Lees hier de volledige column, vandaag gepubliceerd in dagblad Metro

Overgenomen met toestemming van columnist Luuk Koelman.

Geef nationalisme geen kans (overgenomen artikel)

2011-05-14T17:00:00.001+02:00

Tijdens de manifestatie van stakende HTM'ers tegen de bezuinigingen op het openbaar vervoer, schreeuwde Henk Bres vanaf het podium: 'Miljardensteun aan Griekenland? Laat ze de tering krijgen!' Ondanks het feit dat veel stakers zich fel uitspreken tegen de PVV ('Partij Van Verraad') was de geest van nationalisme zo dus toch aanwezig op het Spui. Het is levensgevaarlijk om de Grieken verantwoordelijk te houden voor de crisis.

Ten eerste, omdat we duidelijk moeten zijn over wie onze vijand is: niet onze collega's in de rest van Europa, maar onze eigen regering. Zij zijn het die dit bezuinigingsoffensief voeren, en zij die ervoor kiezen om gewone mensen de crisis te laten betalen, en de rijken en de bedrijven te ontzien.

Ten tweede, omdat de crisis niet is veroorzaakt door de Grieken, maar door het neoliberale beleid dat in de hele wereld hoogtij heeft gevierd en is aangejaagd door het bedrijfsleven. Noord-Europese bazen hebben jarenlang geprofiteerd van de Zuidelijke landen als afzetmarkt voor hun export. Om de eigen export op peil te houden, leenden de banken uit de Noordelijke landen veel geld aan de Zuidelijke landen.

De schulden van de Zuidelijke landen zijn zo eerder gecreëerd door landen als Nederland en Duitsland, en de reddingsoperatie is vooral bedoeld om te voorkomen dat Noord-Europese banken hun geld niet terug zien.

Door de schuld voor de economische problemen af te schuiven op het Zuiden van Europa, blijft het beleid van de Europese heersende klasse om de werkende bevolking in álle landen verder uit te knijpen en zo de concurrentiepositie van het Europese kapitaal te versterken, buiten schot. Meegaan in de rechtse retoriek tegen 'luie Grieken' en 'knoflooklanden' betekent dat we ons uit elkaar laten spelen. Daarom moeten we elke vorm van nationalisme bestrijden en bouwen aan internationale solidariteit.

Dit artikel is overgenomen uit het laatste nummer (mei 2011) van de socialist, een uitgave van de Internationale Socialisten. Bezoek de website om nummers van voorbije maanden te lezen, of - nog beter - neem een abonnement of een proefabonnement (3 nummers voor € 3,00).

Hoe lang is de SP nog als links te beschouwen?

2011-05-13T19:54:00.007+02:00

Op 2 mei schreef SP-leider Émile Roemer een column met de titel Bij de dood van Bin Laden, waarin hij aangeeft dat hij hoopt dat deze, samen met de volksopstanden in "de Arabische wereld" een eerste aanzet zal vormen voor een einde van het terrorisme in de wereld. Wij kunnen hieraan (volgens Roemer) bijdragen door "nu wél de goede kant te kiezen door steun te geven aan de protesterende burgers in onder andere Tunesië, Egypte, Libië, Syrië en Yemen", want "zij zijn de echte, waardige strijders voor een menswaardige toekomst. [...] Alleen zo nemen we terroristen als Bin Laden definitief de wind uit de zeilen."

Het is duidelijk dat de SP het spoor steeds meer bijster aan het raken is.

Nadat in de afgelopen jaren het verzet tegen de zogenaamd "oranje" monarchie in Nederland uit het SP-programma verdwenen is - de SP kan voortaan wel leven met een "ceremonieel koningschap", ook al vindt de SP dan "dat elke gezagsdrager in Nederland moet worden gekozen, ook het staatshoofd" (Roland van Raak op 31 augustus 2009) - alsook tegen de NAVO - "wij willen dat de NAVO [...] deel gaat uitmaken van een mondiale veiligheidsarchitectuur. Daarin moeten ook de Verenigde Naties, andere internationale organisaties en belangrijke landen, zoals Rusland, China, India en Australië betrokken worden" (Tiny Kox op 15 juni 2009), wordt nu ineens zelfs vergeten dat het zogenaamde "terrorisme" (een term die in de Tweede Wereldoorlog overigens door de nazi's, naast "terreur", ook gebruikt werd voor het verzet tegen de bezetters; kijk er de gelijkgeschakelde pers uit die tijd maar op na) niet meer is dan gerechtvaardigd verzet tegen het kapitalistische kolonialisme.

Dit zogenaamde "terrorisme" zal dus ook pas verdwijnen, zodra er geen reden meer is om in verzet te komen tegen het Verenigdestaatse neokolonialisme. De VS hebben indertijd Al Q'aida door de CIA laten trainen, in de hoop dat zo de "Russen" uit Afghanistan zouden verdwijnen en zij dan de macht zouden kunnen overnemen. De Taliban hadden geen behoefte aan een nieuwe bezetting (en dat was en is hun souvereine recht) en daarom moest er een reden bedacht worden om Afghanistan aan te vallen en te bezetten (ze vergeten vlug daar in het Pentagon... Vietnam? nooit van gehoord!).

Een terroristische aanval was gauw bedacht (de plannetjes hadden ze in Washington zelf in augustus 1997 al bedacht, bij wijze van trainingsprogramma) en het was een koud kunstje om de omstandigheden aan te passen aan de gewenste valse-vlag-operatie. In hoeverre de Bush-bende zelf verantwoordelijk was voor de aanslagen zal wel nooit duidelijk worden (er was tenslotte veel minder geld beschikbaar voor het onderzoek naar die aanslagen dan voor het onderzoek enkele jaren eerder naar de sigaren van Bill Clinton en Monica Lewinsky), maar het is onmogelijk dat iemand vanuit een grot in Afghanistan in staat is geweest alle Verenigdestaatse beschermingsmechanismen tegelijk uit te schakelen en/of om de tuin te leiden.

Ook heb ik weinig vertrouwen in de protestbeweging in "de Arabische wereld". In Egypte staat het leger bijv. in nauw contact met het Pentagon. Het behoeft dan ook niemand te verbazen dat het "Egyptisch leger blijft martelen", zoals de Metro op 10 mei dit jaar op de voorpagina en op bladzijde 4 meldde.

Alleen in Libië hebben de VS weinig invloed en daarom moet dan ook worden opgetreden tegen de "genocide" van Ghadaffi - die nu vervangen is door de genocide door het Verenigdestaatse Vreemdelingenlegioen (de NAVO, slimmer aangepakt dan het Franse Vreemdelingenlegioen want daarvoor worden de kosten in Parijs opgehoest, terwijl de NAVO-kosten betaald worden door de lidstaten - vergeet daarbij ook niet dat de militaire leiding van de NAVO volgens het NAVO-manifest een Pentagon-generaal is; de niet-Pentagon secretaris-generaal is -zoals Jaap de Op-Schepper- niet meer dan een PR-marionet). Dat de NAVO daarbij gemakshalve een boot vluchtelingen aan zijn lot overlaat en daardoor schuldig is aan de dood van 61 mensen (zie De Morgen van 9 mei dit jaar), is kennelijk niet erg. "Collateral damage", zullen we maar zeggen in modern Nederlands.

De SP was het overigens niet eens met de beslissing van het régime-Wilders om ook Nederlandse militairen deel te laten nemen aan de zoveelste neokoloniale oorlog van de VS.

Waarom hebben trouwens de o-zo-met-de-mensenrechten-begane VS nog nooit ingegrepen tegen de Israëlische genocide tegen de Palestijnen, die intussen al bijna 70 jaar aan de gang is? Nee, Barack "No-Change" Obama vond het zelfs nodig om een resolutie van de Veiligheidsraad tegen de nederzettingen niet te ondertekenen, omdat die toekomstig overleg zou bemoeilijken - hetzelfde argument dat Richard "Tricky Dicky" Nixon in 1969 ook al gebruikte.

Ik heb overigens alle begrip en sympathie voor de Noord-Afrikaanse bevolking, die beter verdient dan de dictatoriale régimes die hun landen uitbuiten - maar hetzelfde geldt voor de bevolking van de EU-landen, die door hun - zogenaamd democratisch gekozen régimes (de dictatuur van de domheid: het volk "kiest" zonder zich werkelijk druk te maken over wat de diverse partijen nastreven) - wordt misbruikt, belogen en verneukt (laat ik het maar net zo cru zeggen als het is).

De werknemers zijn al van "personeel" verworden tot "human resources", en de volgende stap is die naar "resources", Nieuwspraak voor "slaven", die voor een minimale uitkering verplicht worden "vrijwilligerswerk" te doen. "Brave New World" is niet ver weg meer, en de begluurwereld van "1984" is intussen grotendeels al werkelijkheid geworden.

Om terug te keren naar de Noord-Afrikaanse bevolking: ik gun haar het allerbeste, maar ik vrees dat ze zich zal laten lijmen door een matige verlaging van de prijzen en een beetje meer werkgelegenheid - terwijl er niets gedaan zal worden aan de feitelijke oorzaken van de honger en de armoede: o.a. de speculatie met voedingsmiddelen (lees hierover het artikel Neoliberale wortels van een hernieuwde voedselcrisis op pagina 4 van de socialist van maart dit jaar, en ook de door NRC/Handelsblad in mei 2008 gepubliceerde reeks artikelen over de manier waarop er met voedingsmiddelen gespeculeerd wordt). Zolang als het kapitalistische neokolonialisme niet wordt uitgeschakeld zal er niets wezenlijks veranderen aan de armoede en honger van grote delen van de wereldbevolking - noch aan het legitieme verzet tegen de neokoloniale uitbuiting.

Het wordt tijd dat de SP weer eens terugkeert naar de ideeën uit haar begintijd in plaats van het spoor van de PvdA naar rechts te volgen. En als de SP dat niet inziet, kunnen we alleen maar hopen dat er op heel korte termijn weer een écht linkse partij tot het Nederlandse parlement doordringt. Die partij zou ook dringend werk moeten maken van de scheiding tussen kerk en staat (in een land, waarin iemand koning kan zijn "bij de gratie gods" is daarvan geen sprake) en vooral zich moeten inzetten voor een drastische verbetering van het onderwijs: zonder goed onderwijs, zonder mensen die zélf kunnen nadenken, is democratie niet mogelijk!

Wordt het geen tijd voor een serieuze benadering?

2011-05-06T21:18:00.001+02:00

Vandaag ontving ik een brief (gedateerd april 2011) van AbvaKabo over de ontwikkelingen "in pensioenland" en er werd aangegeven dat "hele en halve waarheden [ons] ongetwijfeld in de afgelopen weken via krant, televisie, of internet bereikt" hebben. De brief is in (als PDF) zijn geheel te lezen via de site van AbvaKabo

De afgelopen weken... dus er wordt duidelijk niet verwezen naar de leugenachtige houding en informatie van... FNV zelf... Zie daarover mijn artikelen Aan welke kant staan de vakbonden eigenlijk? (van 19 juni 2010) en Is dit democratie, fraude, of gewoon misbruik maken van de domheid van het volk? (van 2 juli 2010).

De FNV (en dus AbvaKabo) accepteert nog steeds dat "'De Nederlander' [...] gemiddeld steeds ouder [wordt]" en aanvaardt kennelijk ook blindelings de conclusie van het het door de Balkenbende uitgevoerd onderzoek, waaruit zou blijken dat de AOW binnenkort onbetaalbaar wordt.

Indertijd is dit onderzoek (en de conclusies daarvan) van diverse kanten bekritiseerd, o.a. omdat de (financiële! - Nederland blijft tenslotte een land van penningfutsers) nadelen van de hogere leeftijd van de gepensioneerden breed uitgemeten en overdreven worden, terwijl geen melding wordt gemaakt van de voordelen die deze hogere leeftijd met zich meebrengt (langer en gezonder leven, en dus ook meer consumptie).

Een ander punt, waarbij AbvaKabo FNV (althans in de brief van deze maand) niet stilstaat, is de vraag óf de gemiddelde leeftijd van de Nederlanders nog wel stijgt... Gezien de drastische en draconische bezuinigingen op o.a. de gezondheidszorg en de ouderenzorg - en van de sociale zekerheid in het algemeen - is het geenszins uitgesloten dat de gemiddelde Nederlander helemaal niet ouder wordt, maar zelfs binnenkort weer jonger sterft. Voordat er dus gesproken kan worden over aanpassingen van allerlei pensioenregelingen en -maatregelen, lijkt het mij dus alleszins redelijk en noodzakelijk om eerst eens te laten onderzoeken (en dan een beetje wetenschappelijker dan de onderzoeken van de Balkenbendes) hoe de huidige vooruitzichten zijn in dit verband.

Waar blijft de VN nu?

2011-03-31T11:11:00.000+02:00

Onlangs hebben we kunnen beleven hoe de Verenigde Naties besloten om Libië aan te vallen, omdat de Libische leider Ghadaffi de Libische bevolking aan het uitmoorden zou zijn.

Nog afgezien van de vraag of dat wel zo is, dringt zich veel meer nog de vraag op wanneer de VN eindelijk eens gaat ingrijpen ten aanzien van het IMF, het Internationaal Monetair Fonds, dat hele bevolkingen probeert uit te moorden via de hongerdood (uitgezonderd natuurlijk de enkele plaatselijke uitbuiters, die juist baat hebben bij alle IMF-beslissing)?

En een andere, gerelateerde vraag: waarom maken Barack "No Change" Obama, Nicolas "CIA" Sarkozy en consorten zich wel druk om de Libische opstandelingen (die wapens krijgen van het Egyptische leger! - zie Trouw van 18 maart 2011 -, dat inmiddels weer een trouwe bondgenoot is van de Verenigde Staten en het internationale kapitalisme), en niet over de enorme armoede in landen als Griekenland, Spanje en -niet te vergeten- de VS zelf?

Wat gaat het Verenigdestaatse Vreemdelingenlegioen doen in Syrië?

2011-03-26T10:25:00.000+01:00

Onlangs werd door Washington (daarin met slaafse trouw gesteund door de EU en -uiteraard- het Verenigdestaatse Vreemdelingenlegioen, de NAVO) besloten in te grijpen in Libië, omdat Muanmar Ghadaffi de burgerbevolking aan het uitmoorden zou zijn.

Intussen is er ook in Syrië geschoten op "vreedzame protesteerders" (NewYork Times van gisteren). Wat gaat de kapitalistische internationale nu doen?

Durven de Washingtonse neokolonialisten het aan om ook daar de burgerbevolking te gaan "beschermen"? Of zijn zij bang voor de reactie van bijna-buurland Iran, dat misschien kan denken dat een bezetting van Syrië bedoeld zou kunnen zijn om vandaaruit Iran aan te vallen? Of is dat misschien juist een reden voor Washington om hier ook de "burgerbevolking te gaan beschermen" tegen schietpartijen? Tegen schietpartijen van de huidige Syrische machthebbers uiteraard, want de bisschoppelijk goedgekeurde raketten van de NAVO zijn minstens even dodelijk voor burgers. Of zal Washington wellicht de Israeli's onder druk zetten om Syrië te bombarderen, bijv. met het dreigement dat anders misschien de steun voor de verdere kolonisatie van Palestina zal worden ingetrokken?

De komende dagen zullen we in de gelijkgeschakelde pers zien wat de plannen zijn: wanneer nu, net als in het geval van Libië, grootschalig gezorgd wordt voor een collectieve verontwaardiging, dan zal ook Syrië ten slachtoffer vallen van het kapitalistische kolonialisme.

Voor de aardolie hoeft het land in ieder geval niet bezet te worden, want volgens het CIA Factbook neemt de productie van aardolie af...

Meneer de malloot (column van Luuk Koelman)

2011-03-24T21:53:00.001+01:00

Landgenoten. Wat begon als een prachtige dag, is geëindigd in een vreselijk drama dat ons allen diep heeft geschokt. Mensen die er dichtbij hebben gestaan, die het hebben zien gebeuren, allen die het meebeleefd hebben, zullen met verbijstering en ongeloof gekeken hebben. Een 625 gram wegende waxinelichthouder, pardoes geworpen tegen het rechterportier van mijn Gouden Koets.

Lees hier de volledige tekst van deze column, vandaag geplaatst in de Metro.

Het kost HUN tóch geen cent!

2011-03-23T16:30:00.004+01:00

De proto-fascistische Haagse waterstofperoxyde-bende heeft nog wel enkele slordige miljoenen over van het ons ontstolen belastinggeld om deel te nemen aan de nieuwste koloniale oorlog van de Washingtonse kapitalistische internationale (de Volkskrant van vandaag), nadat de gelijkgeschakelde pers de afgelopen weken al zijn energie gestopt heeft in het propageren van een absurde collectieve verontwaardiging ten aanzien van de Libische president Muanmar Ghadaffi, die de bevolking van zijn land uit aan het moorden zou zijn. De Nederlandse soldaatjes moeten oppassen dat Ghadaffi geen wapens krijgt. Dat zal wel net zoiets worden als het door de Volkenbond afgesproken wapenembargo tijdens de Spaanse burgeroorlog (1936-1939): er werd zorgvuldig voor gewaakt dat de wettige regering van de Spaanse Republiek geen wapens kreeg, terwijl de fascistische troepen van Franco rustig bevoorraad werden door de Duitse nazi's en de Italiaanse fascisten: Ghadaffi krijgt dus geen wapens, maar de opstandelingen worden ongetwijfeld zonder problemen over land bevoorraad vanuit Egypte...

Waar is (en was) die collectieve verontwaardiging ten aanzien van de inmiddels al 65 jaar durende systematische genocide op het Palestijnse volk door "gods uitverkoren volk", waarbij de staat Israel zich baseert op het boek Deuteronium (hoofdstuk 7: "1. Wanneer u de Heere, uw God, zal gebracht hebben in het land, waar gij naar toe gaat, om dat te erven; en Hij vele volken voor uw aangezicht zal hebben uitgeworpen, de Hethieten, en de Girgasieten, en de Amorieten, en de Kanaanieten, en de Ferezieten, en de Hevieten, en de Jebusieten, zeven volken, die meerder en machtiger zijn dan gij; 2. En de Heere, uw God, hen zal gegeven hebben voor uw aangezicht, dat gij ze slaat; zo zult gij hen ganselijk verbannen [de meeste Palestijnen werden uit Palestina gedeporteerd en wonen nu in Jordanië en elders]; gij zult geen verbond met hen maken, noch hun genadig zijn. [...] 16. Gij zult dan al die volken verteren die de Heere, uw God, u geven zal; uw oog zal hen niet verschonen, [...]; 22. En de Heere, uw God, zal deze volken voor uw aangezicht allengskens uitwerpen; haastelijk zult gij hen niet mogen te niet doen, opdat het wild des veldes niet tegen u vermenigvuldige." [kortom: niet alle Palestijnen tegelijk uitmoorden.]) uit het oudste sprookjesboek ter wereld, de bijbel. Degenen die het joodse bijgeloof aanhangen vinden dezelfde aansporingen in boek Dewariem in hun sprookjesboek, de Torah.

Sterker nog: de christenfundamentalistische partijen SGP en ChristenUnie vinden (met de steun van de meerderheid van de Tweede Kamer!) (Reformatorisch Dagblad van 17 maart 2011) dat de Palestijnen zich wat beter moeten gaan gedragen, omdat er in de nog niet door Israel bezette delen van Palestina een "klimaat wordt gevoed waarin terroristische daden worden aangemoedigd in plaats van tegengegaan". De zwarte-kousers vertellen er alleen niet bij dat dat terrorisme met grof geweld door Israel gepleegd wordt! Ofschoon de motie te belachelijk is voor woorden (moeten de Palestijnen zich soms aanmelden bij een centraal vuurpeloton, zodat de arme Israeli's niet eerst hun steden en dorpen kapot hoeven te bombarderen?) is een groot deel van de Haagse bluffers het er toch mee eens. Is het onderwijs in Nederland intussen wérkelijk zo ver verslechterd dat niemand het walgelijke van een dergelijke visie (gebrek aan visie, liever gezegd) inziet?

Waar is (en was) die collectieve verontwaardiging ten aanzien van het moorddadige schrikbewind van Mugabe in Zimbabwe? En ten aanzien van het feodale régime van Obiang in Ecuatoriaal Guinea, waar de bevolking nog steeds leeft als slaven, die nog slechter behandeld worden dan de bontproducerende ratten van de Nederlandse nertsboeren? En zo zijn er nóg tientallen landen te bedenken, niet in de laatste plaats de Verenigde Staten, waar de arbeidersklasse steeds verder verarmt en steeds minder rechten heeft...

Wanneer leert de Nederlandse bevolking (en die van andere "beschaafde" landen) weer eens zelfstandig na te denken? Is het werkelijk nodig om de TV-zenders gewelddadig uit te schakelen? Of zijn we intussen écht zo sadomasochistisch geworden dat we het leuk vinden om anderen misbruikt te zien worden en zelf misbruikt te worden als rechtvaardiging van kapitalische moordpartijen - en dat allemaal om de zakken van de nuttelozen van de maatschappij verder te vullen (ter compensatie van de leegte in hun harten en hoofden)...

Nieuwe schofterige kletspraatjes van de SuperRat...

2010-11-07T15:24:00.000+01:00

Na de stommiteiten die NAZInger gisteren uitkraamde in Santiago de Compostela (zie mijn vorige artikel), heeft de Rat van Rome vandaag nieuwe leugens uitgeslagen in Barcelona, waarbij op de eerste plaats mijn oog viel op het feit dat "de Kerk zich verzet tegen alle vormen van ontkenning van het menselijk leven (...)" (La Vanguardia, vandaag).

Ze veranderen kennelijk nogal gemakkelijk van mening daar in Rome, en dan te denken dat ze beweren de eeuwige waarheid van hun god te vertegenwoordigen, althans volgens hun eigen interpretatie van hun heilige sprookjesboek, de bijbel, die zichzelf overigens op tal van plaatsen al tegenspreekt. Het is maar wat je waarheid noemt!

Is hij soms vergeten hoe de Spaanse Conquistadores in Zuid-Amerika miljoenen mensen vermoord hebben met het excuus van de verspreiding van het ware, apostolische en katholieke, geloof; of hen die vielen onder de valse en belachelijke beschuldigingen van de Inquisitie, waarvan Maledictus XVI in het verleden zelf directeur was; of van hen die uitgemoord werden met wapens, die eerder door priesters en bisschoppen gezegend waren, zoals in de Spaanse Burgeroorlog, of onder de dictatuur van Augusto Pinochet in Chili, of door de nazi's in de Tweede Wereldoorlog met de stilzwijgende goedkeuring van paus Pius XII?

Bij een demonstratie tegen het bezoek van de paus aan Barcelona viel vandaag in ieder geval een erg duidelijke leus op: "een kerk die verlicht is er een die brandt" (La Vanguardia, hoy).

Opgepast! Rat aan het woord!

2010-11-07T00:46:00.002+01:00

Het is niet erg waarschijnlijk dat iemand niet gehoord heeft dat Paus RAT (ook wel 'NAZInger' bijgenaamd) zich in Spanje bevindt. Vandaag is hij een uur of 8 in Santiago de Compostela geweest en morgen is hij een hele dag in Barcelona. (muurschildering, die enkele dagen geleden gefotografeerd werd in Santiago de Compostela op Carricova / Rúa de San Pedro, en ongetwijfeld allang weer ondergeschilderd is. De tekst betekent: "Verstop je kinderen. De paus komt eraan.").

In zijn preek in de kathedraal van Santiago verweet hij ons, Europeanen dat wij sinds de 19e eeuw god beschouwen als «de antagonist van de mens en de vijand van diens vrijheid ». [Hij zal niet voor mij gesproken hebben, noch voor vele andere atheïsten, want voor ons is die god een niet-bestaande entiteit, en dat zou hij voor ieder intelligent mens moeten zijn]. Vervolgens stelde hij een enorme serie absurde vragen, die beslist door zijn priesters als 'mystiek' en door de gelovigen als 'zeer diep' beschouwd werden.

Voor mensen met een sterke maag (en die Spaans begrijpen) biedt El Mundo vandaag de volledige tekst van deze preek van de hoofdman van de wereldwijde bende van kindermisbruikende travestieten.

Eerder al had hij, op het vliegveld van Santiago de Compostela, zijn zorg uitgesproken over het feit «dat in Spanje ook een laïcisme [lekendom], een anticlericalisme, een krachtige en agressieve secularisatie is ontstaan, zoals we die in de jaren 1930 zagen. En deze discussie, deze confrontatie tussen geloof en moderniteit presenteert zich nu opnieuw erg levendig in Spanje.» (La Vanguardia, vandaag).

Deze schaamteloze lijkt de honderden duizenden vergeten te zijn die gedurende de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) en in de daarop volgende bijna veertig jaar onder dictator Franco (die altijd de steun van het Vaticaan had) vermoord werden omdat ze beschouwd werden als 'communisten', 'ongelovigen' en 'vrijmetselaars'. Maar ja, waarom zou deze ex-directeur van de Inquisitie (tegenwoordig verstopt onder de schuilnaam "Congregatie voor de Geloofsleer") zich druk maken over die doden, terwijl de Inquisitie er geen moeite mee had om in het verleden van de bloeddorstige RK secte duizenden en duizenden 'ketters' en 'heksen' te martelen en te vermoorden. Die club heeft wel de mond vol van liefde, maar kiest toch steeds de zijden van de moordenaars.

Anderzijds merk ik helaas maar bar weinig van dat laïcisme, dat anticlericalisme en die secularisatie in Spanje. Een onbegrijpelijk detail is bijvoorbeeld dat een groot deel van de kosten van het bezoek van de paus (voor de acht uur in Santiago alleen al wordt -officieel- een getal genoemd van 3 miljoen euro!) betaald wordt door de Spaanse en regionale overheid (d.w.z. geroofd uit de van de belastingplichtigen geïncasseerde gelden) van deze -formeel- lekenstaat.

Een ander duidelijk bewijs van het gebrek aan laïcisme in Spanje was het verbod (door drukkerij Jiménez Godoy) van de hiernaast weergegeven voorpagina van het blad Retranca. Net zoals in de 'goede oude tijd' van Franco, toen Manuel Fraga Iribarna Minister van Censuur was (voor de argeloze burgers: "van Informatie en Toerisme"; ik zou in ieder geval zeggen 'van Desinformatie'). De tekst in de ballon betekent "Niks geen wonder van broden en vissen, no shit! Ik zorg dat er bankbiljetten op me regenen."

Ik denk eerder dat dit figuur bang is dat zijn georganiseerd bijgeloof zonder volgelingen komt te zitten, en hij en zijn medeplichtigen dus zonder inkomsten...

Obama snapt er geen bal van...

2010-10-03T01:15:00.007+02:00

Het is natuurlijk heel vervelend als je wordt beschuldigd van iets, waarvan je niet kunt bewijzen dat je het niet gedaan hebt. Dat overkwam het régime van de Verenigde Staten ruim een week geleden, toen de Iraanse president Mahmoud Ahmadineyad zei dat de regering van de VS achter de aanslagen van 11 september 2001 zat (NRC, 24 september 2010). In werkelijkheid zei hij in zijn toespraak (lees hier de volledige tekst, in het Engels) tot de 65e Algemene Vergadering van de Verenigde Naties letterlijk:

Bij het identificeren van degenen die verantwoordelijk waren voor de aanval, waren er drie standpunten:
1. Dat een erg machtige en complexe terroristische groep, die in staat was alle lagen van de Amerikaanse geheime dienst en veiligheid te omzeilen, de aanval uitvoerde.
Dit is het hoofdstandpunt, dat wordt aangevoerd door Amerikaanse politici.
2. Dat sommige sectoren binnen de VS-regering de aanval op poten gezet hebben om de teruglopende Amerikaanse economie en de greep op het Midden-Oosten te herstellen en om ook het Zionistische régime te redden.
De meeste Amerikanen evenals andere landen en politici zijn het eens met dit standpunt.
3. Hij werd uitgevoerd door een terroristische groep, maar de Amerikaanse regering ondersteunde en profiteerde van de situatie.
Dit standpunt heeft kennelijk minder voorstanders.
[vertaald door Dwarslezer]

Men hoeft voorwaar niet heel intelligent te zijn om twijfels te hebben bij diverse van de zogenaamde bewijzen, die worden aangevoerd om aan te tonen dat de aanval volstrekt onverwacht uitgevoerd werd door 19 terroristen. Zie hierover o.a. mijn artikel Zijn wij de bedrogenen of zij? van 18 november 2007. En anders zijn er nog talloze verwijzingen te vinden via o.a. de volgende websites:
- www.waarheid911.nl
- het Journal of 9/11 Studies;
- Truth & Lies of 9/11 (diverse video's en films);
- September 11 News.com;
en nog een heleboel andere sites...

Een heel interessant boek in dit verband is ook A Pretext for War van James Bamford uit 2004, die aan de hand van o.a. gedeclassificeerde documenten een duidelijke link legt met Paul Wolfowitz, een van George Bush' vertrouwelingen, Richard Perle, Doug Feith, L. Marc Zell, en talloze anderen (waaronder diverse zionisten), die al in de jaren 1990 probeerden om president Clinton over te halen om voor Israel Sadam Hussein af te zetten en daartoe Irak aan te vallen. Clinton ging daar niet op in, maar met George W. Bush hadden ze minder moeite.

Of denk anders eens over wat collega-blogger Alles Schall und Rauch zo'n twee jaar geleden schreef:

De meest absurde 9/11-samenzweringstheorie van allemaal is de officiële versie van de VS-regering, dat een zieke Bin Laden uit een hol in Afghanistan met zijn 19 amateurs de beste en de duurste luchtmacht ter wereld uitschakelde en Amerika aangevallen heeft.

En wie geïnteresseerd is in nog een pikant detail: voor het onderzoek naar de avontuurtjes van Bill Clinton en Monica Lewinsky werd in totaal 47 miljoen dollar uitgegeven (zie hierover een artikel van Associated Press van 2 october 1999 - het is wel zaak het hele artikel te lezen, want de kop is erg misleidend), terwijl voor het onderzoek naar de aanslagen op 11 september 2001 door de '9/11 Commission' slechts 15 miljoen dollar uitgetrokken werd (zie de site van de National Commission on Terrorist Attacks upon the United States).

Dat Ahmadineyad een oproep doet aan de Verenigde Naties om de aanslagen van 11 september 2001 te onderzoeken, is gezien de slapjanusheid waarmee het onderzoek door het Verenigdestaatse régime zelf is uitgevoerd, ten volle gerechtvaardigd, zeker in aanmerking genomen de gevolgen van deze aanslagen en de op grond van het 'onderzoek' gerechtvaardigde en gevoerde oorlogen, die intussen al honderdduizenden doden en nog veel meer gewonden veroorzaakt hebben - zeker als we al die oorlogsslachtoffers afzetten tegen de afgerond 3.000 slachtoffers van de aanslagen op 11 september 2001 (2.766 in New York volgens officiële cijfers van de VS-regering, en waarschijnlijk nog enkele slachtoffers in het Pentagon).

Als Barrack 'No, We Cannot' Obama met zijn mond vol tanden staat en niets anders weet te zeggen dan dat Ahmadineyad "schandalig en beledigend" was (Trouw, 24 september 2010), is dat niets anders dan een overtuigend gebrek aan tegenargumenten. Overigens is het alleszins te rechtvaardigen dat Ahmadineyad "beledigende" en hatelijke termen gebruikt, gezien de manier waarop de Verenigde Staten zijn land onder druk zet en bedreigt met militaire actie; terwijl de enige echte schurkenstaat in het Midden-Oosten, Israel, ongestraft kan verder gaan met het bezetten van Palestijns gebied en het vernederen, uithongeren en vermoorden van Palestijnen.
Het feit dat Catherine Ashton, hoofd van de Europese diplomatie bij de VN, de woorden van Ahmadineyad "onaanvaardbaar" vindt (Público, 24 september 2010) en dat vertegenwoordigers van diverse medeplichtigen van de Verenigdestaatse koloniale politiek (waaronder uiteraard Nederland) de zaal verlieten (NRC, 24 september 2010), is niets anders dan een slaafse steunbetuiging aan Barrack 'No Change' Obama.

Het kan trouwens ook geen kwaad om de hele anti-moslim-hetze in West-Europa te zien als een rechtstreeks gevolg van de aanslagen op 11 september 2001. Of, zoals Erik de Ruijter op 2 oktober in Trouw schreef in een reactie op een artikel over de strafzaak tegen Geert Wilders: "Onderzoek 9/11 als je Wilders wilt ontmantelen. De hele (wegkijk)politiek is schuldig aan deze ramp: www.waarheid911.nl."

Een obsceen streven (column van Luuk Koelman)

2010-10-02T12:33:00.000+02:00

Getallen en mensenlevens, ze zijn soms lastig te begrijpen. Zo wil minister Klink van Volksgezondheid de 'vermijdbare sterfte' bij pasgeborenen terugdringen.

Dat heeft een commissie van wijze mannen hem aangeraden. In Nederland sterven jaarlijks 17.000 baby's tijdens of kort na de bevalling. Vierhonderd van hen overlijden 'vermijdbaar', oftewel onnodig. Vraag ik me toch af: welke minister van Volksgezondheid heeft een commissie nodig die hem adviseert de vermijdbare sterfte bij pasgeborenen terug te dringen? Moet de brandweer worden geadviseerd zoveel mogelijk mensenlevens te redden?

Lees hier de volledige tekst van deze column, op 30.09.2010 gepubliceerd in Metro.

Was het slechts een droom?

2010-10-01T14:40:00.005+02:00

Afgelopen nacht droomde ik over Adolf Hitler, die tegelijk zowel Barack "No Change" Obama was, als George "War" Bush. Hitler had net Oostenrijk geannexeerd (dat echter op de plaats van Colombia lag), en daarna Tsjecho-Slowakije bezet (dat op de plaats van Honduras lag). Ik zag de Europese Unie, die Chamberlain afvaardigde naar München (dat de hoofdstad bleek te zijn van de VS). Na terugkeer van zijn gesprek met Hitler/Obama/Bush zei hij echter niet -zoals ik eigenlijk verwachtte- dat we niet bang hoefden te zijn voor oorlog, maar dat Tsjecho-Slowakije/Honduras zijn interne problemen zelf moest oplossen. Daarna werd de hoofdstad van Polen, Quito, overvallen, maar er werd niet eens de oorlog verklaard aan de hoofdschuldigen in Berlijn/Washington, er werd alleen steun betuigd aan de Poolse president Rafael Correa...

Gelukkig bleek het vanmorgen niet veel meer te zijn geweest dan een gruwelijke nachtmerrie. Correa is nog steeds de president van Ecuador.

Toch is wat er gisteren gebeurd is in Ecuador ook een duidelijke waarschuwing. Deze keer is het de door Washington geleide fascistische bendes niet gelukt de macht in handen te krijgen, evenmin als in 2002 in Venezuela. In Honduras lukte het verleden jaar echter wel (met de nadrukkelijke morele steun van o.a. de Nederlandse VVD-er Van Baalen en anderen van zijn soort), en de Washingtonse huurmoordenaars zullen hun inspanningen verdubbelen, omdat de kapitalistische bendes van de VS (met steun van de EU en Israel) vinden dat zij het exclusieve recht hebben op de grondstoffen van de hele wereld.

Het is werkelijk tijd dat iedereen NU écht wakker wordt, en zich daarna niet omdraait om verder te slapen, maar zich de ogen uitwrijft en beseft dat de wereld in groot gevaar is, niet alleen om helemaal onderworpen te worden aan de kapitalistische belangen van de Washingtonse mafia, maar zelfs om volledig vernietigd te worden door het militaire geweld dat de VS menen te mogen gebruiken.

Een vakbond moet je kunnen vertrouwen...

2010-09-24T23:07:00.006+02:00

Dat zou je tenminste denken...

Helaas is dat bij de FNV beslist niet het geval. Die vakbondsfederatie blies verleden jaar hoog van de toren en verkondigde aan iedereen die het wilde horen, dat zij zich niet neer zou leggen bij plannetjes van de Balkenbende om de AOW-leeftijd te verhogen.

Al op 18 december meldde het Nederlands Dagblad echter dat de FNV toch bereid was zich neer te leggen bij een beslissing van het parlement om de pensioenleeftijd te verhogen... Zie hierover mijn artikel Weer eens verraden door de vakbonden.. (?) van 24 december 2009. Hoezo zich neerleggen? Je zou van échte vakbonden mogen (moeten!) verwachten dat ze akties voorbereiden en coördineren om de economie van het land plat te leggen. Helaas... de vakbond legt zich braaf neer bij een eventuele beslissing van een stelletje (grotendeels) kletskousen, die zogenaamd democratisch (*) door ons gekozen zijn...

In juni dit jaar bleek ineens dat de vakbonden met de werkgevers gauw een AOW-accoord bij elkaar gesmoesd hadden, waarbij gemakshalve de FNV in haar persbericht niets meldde over bijv. het laten vallen van de speciale fiscale ouderenkorting. Wél zullen de pensioenpremies voor de werkgevers niet meer stijgen (leuk voor de aandeelhouders en andere nuttelozen der maatschappij), maar ook hier heeft de FNV-leiding waarschijnlijk meer aan de eigen carrière zitten denken dan aan de belangen van hun leden, de arbeiders.

In een poging dit bij elkaar gekonkelde accoord toch nog te legitimeren, werd gauw een referendum bij elkaar geflansd (zie mijn artikel Aan welke kant staan de vakbonden eigenlijk? van 19 juni 2010).

Zoals ik op 2 juli dit jaar al concluceerde (in mijn artikel Is dit democratie, fraude, of gewoon misbruik maken van de domheid van het volk?) nam slechts een klein deel van de FNV-leden (uiteraard, want de massa had het veel te druk met de zomercircussen van het voetbal-WK, de Tour de France, Wimbledon, enz.) deel aan het referendum, namelijk "bijna 160.000" van de "bijna 1,4 miljoen leden", waarvan "een zeer ruime meerderheid van 80%" het met het accoord eens was , dat komt dus neer op steun van slechts 9,14% van het totale ledenbestand, (controleer mijn berekening maar in mijn artikel van 2 juli).

Desondanks durft de FNV vol te houden dat de meerderheid van haar leden het eens is met de AOW-plannetjes van de FNV en de werkgevers. In het vakbondsblad platform A van deze maand staat op bladzijde 44 letterlijk, aan het begin van het artikel waarmee het gekonkel gerechtvaardigd moet worden:

Vakcentrale FNV stemt in met het akkoord dat werknemers [werknemers? hiermee wordt gesuggereerd dat de FNV de werknemers vertegenwoordigt...] en werkgevers sloten over het aow-pensioen. De vakbond luistert daarmee naar een ruime meerderheid van haar leden.
Tachtig procent van hen stemde tijdens het ledenreferendum positief op het onderhandelaarsakkoord. Alleen ouderenbond ANBO en de bond voor zeevarenden (Nautilus) stemden tegen.

Wat doet de FNV dan wel? Nou, zij maakt zich bijvoorbeeld druk over de manier hoe mensen eruit zien (op bladzijden 40 en 41 van hetzelfde blad). Dat uiterlijk moet vooral gekenmerkt zijn door "schone kleding; lange broek; gesloten schoenen; zwart, grijs, wit, blauw; onopvallend; korte én lange mouw [? bedoelen ze misschien 'óf'?]; professioneel". Het valt nog mee dat er niet geëist wordt dat iedereen een blauw hemd en een speldje van de PvdA moet dragen, of misschien wel van een nóg engere club. Je moet ook letten op "overtollige beharing". Wat is dat? moet ik voortaan mijn armen scheren, mijn borst ontharen? Mag een skinhead wel? Of gaat het over vrouwen met kolossale bossen permanent? Of bedoelen ze soms de ongeschoren kinnen, zoals die van Ruud L. en dat soort volk?

Waar gaat dit eigenlijk over? Ik zou denken dat mensen hun werk goed moeten doen: vakkundig, vriendelijk, geduldig en eerlijk. Hoe ze er verder uitzien, lijkt me iets van de werknemer zelf. De enige eis die, vind ik, gesteld mag worden, is dat de werknemer en zijn/haar kleding schoon en verzorgd zijn. Pas als iemand het in zijn hoofd zou halen om zich extreem te kleden - bijv. topless (M/V) - kan ik me voorstellen dat men zich daaraan stoort, en dan kan daar over gesproken worden.

Is het niet al droevig genoeg dat er heel veel bedrijven zijn, die meer waarde hechten aan de 'representatieve' kleding van hun personeel (uniform, stropdas, halsdoek, enz.) dan aan de feitelijke dienstverlening van het bedrijf? Met volgens de dresseercode gekleed personeel, maar bijv. een erbarmelijke service bij problemen.

Van vakbonden zou je moeten mogen verwachten dat ze opkomen voor de belangen van hun leden en dat ze juist aandacht zouden besteden aan de kwaliteit van de verrichte arbeid en niet aan de manier waarop een werknemer zich kleedt.

Wanneer krijgen we weer eens een vakbond,die écht voor de belangen van de arbeiders opkomt, en die partij durft te kiezen tegen de kapitalistische uitbuiting? Van de FNV of de CNV hoeven we dat niet te verwachten, dat is met name vanaf 1970 wel gebleken.

(*) Democratisch betekent in de praktijk dat de grootste groep zijn wil door kan drukken. Het is daarbij van geen enkel belang of die grootste groep wel weet waarover het allemaal gaat. Als toevallig die grootste groep voortdurend misleid wordt door de gelijkgeschakelde pers en de gemanipuleerde nieuwsbulletins op de TV is dat jammer, maar volgens de 'democratische' regeltjes bepaalt de meerderheid desondanks wie ons mogen uitbuiten en uitpersen...

En hoe het werkt als er onverhoopt toch nog eens een linkse meerderheid verkiezingen zou winnen, wordt duidelijk uitgelegd in de inleiding bij een nieuw boek (El orden de El Capital. Por qué seguir leyendo a Marx [De orde van Het Kapitaal. Waarom we Marx moeten blijven lezen]) van Carlos Fernández Liria en Luis Alegre Zahonero:

Telkens als links de verkiezingen won en probeerde links te blijven, werd de grondwettelijke orde door een staatsgreep uitgeschakeld (Spanje, 1936; Guatemala, 1954; Indonesië, 1965; Chili, 1973; Haïti, 1991; en nog een hele reeks andere voorbeelden). Dat is wat ik noem "de pedagogie van het miljoen doden": elke veertig jaar ongeveer wordt bijna iedereen uitgemoord en vervolgens mogen de overlevenden hun stem uitbrengen. Dat is wat men gewoonlijk kent als "democratie".[vertaald door Dwarslezer]

Beschaving op z'n Verenigdestaats...

2010-09-19T21:01:00.003+02:00

Wie de geschiedenis een beetje volgt - o.a. Vietnam, Irak (Abu Ghraib, "massavernietigingswapens"), Guantánamo, geheime foltercentra van de CIA, staatsgrepen in Panamá, Chili, Venezuela, Honduras en mislukte pogingen tot staatsgrepen in Cuba - weet dat de Verenigde Staten niet te vertrouwen zijn. Zodra het in hun belang is (en dat is iets al héél gauw), vertrappen ze zonder de minste moeite al hun 'christelijke' principes en al hun gezeur over 'mensenrechten'. Vergeet trouwens in dit verband ook niet de oorlogsmisdaden van de Israelische VS-marionetten (of opdrachtgevers?) in Palestina.

Gisteren informeerde de Washington Post over een peloton Verenigdestaatse soldaten dat, na wekenlange voorbereiding, voor de lol op Afghaanse burgers schoot. De moordpartijen begonnen op 15 januari dit jaar en duurden verscheidene maanden. Daarbij zouden zelfs een schedel en botten van de slachtoffers 'buitgemaakt' zijn. De vader van een van de soldaten heeft, volgens het artikel, diverse keren het Leger proberen te informeren, maar werd nooit serieus genomen.

Uiteraard zal het régime van Barack "No Change" Obama deze oorlogsmisdaden "tot op de bodem" laten uitzoeken, en misschien zullen er zelfs nog wel een paar soldaten met een lage rang gestraft worden. De hoofdschuldigen en -verantwoordelijken (zoals Rumsfeld, Cheney, Bush, Wolfowitz, Tony Blair, Barack "No We Cannot" Obama) blijven uiteraard hoe dan ook buiten schot.

Ondanks het feit dat het laatste (?) Balkenbende-régime viel omdat het niet bereid was om conform de (overigens al een keer eerder verkrachte) afspraken vóór het eind van 2010 alle Nederlandse soldaten uit Afghanistan terug te trekken, zitten het christenfundamentalistische CDA en de neoconservatieve VVD toch al weer stiekem plannetjes te maken om een nieuwe 'missie' naar Afghanistan goed te keuren. (NRC/Handelsblad, 17 september 2010). Waarom ook niet? Ook Nederland heeft een ruime ervaring met oorlogsmisdaden en koloniale oorlogen, o.a. in Indonesië tot 1947/1949. En Balkenende stak bij de Algemene Beschouwingen in 2006 niet onder stoelen of banken dat hij grote bewondering had voor de prestaties van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) uit de 17e en 18e eeuw.

En waarom niet ook de personen van monarchale status?

2010-09-17T10:04:00.001+02:00

Gisteren meldde het Belgische dagblad De Standaard dat nog deze eeuw de Keizerspinguïn (Aptenodytes forsteri) zal uitsterven.

Als de mensheid het al voor elkaar krijgt dat deze diersoort verdwijnt (door de opwarming van het klimaat, volgens het artikel in De Standaard), dan lijkt me dat men zich nu des te dringender zou moeten inspannen om de monarchieën te doen uitsterven, de keizers en koningen en alle andere leden van die soort. Het voordeel voor dezen is dat ze als personen gewoon kunnen blijven leven. Ik ben al tevreden als ze veranderen in min of meer 'normale' mensen. De oplossing van de Russische en de Franse Revolutie is volgens mij niet noodzakelijk. [foto © 2010 Dwarslezer/Entrelector]

In Nepal hebben we kunnen zie hoe weinig het kost om een monarchie af te zetten en een republiek uit te roepen (Haarlems Dagblad, 28 mei 2008). Goed voorbeeld!, zou ik zeggen.

Het is zeker dat het voor veel lieden uit deze klasse, die nooit hebben leren werken, moeilijk zal zijn om een fatsoenlijke baan te vinden in deze crisistijden, maar van de andere kant hebben hun families in de loop der tijden met hun feodale activiteit (passiviteit?) zoveel geld vergaard, dat ze tijd te over hebben om een beroep te leren op het niveau van hun intellectuele capaciteiten en van hun intelligentie.

Nieuw bewijs van anti-Baskisme in Madrid

2010-08-16T15:10:00.004+02:00

Zoals iedereen die een beetje de situatie in Spanje volgt weet, heeft het Madrileense régime (of het nu geleid wordt door de nep-socialistische PSOE of door de post-fascistische PP) bar weinig op met het eigen karakter van de Baskische bevolking van Baskenland, en al zeker niet met het Baskische onafhankelijkheidsstreven. Met de regelmaat van de klok wordt er buitenproportioneel opgetreden tegen Basken, onverschillig of het om volwassenen gaat of om schoolkinderen. Het is zelfs zo opvallend dat de voorzichtige mensenrechtenclub Amnesty International er regelmatig melding van gemaakt.

Vandaag kwam ik erachter dat er weer een nieuwe anti-Baskische maatregel genomen is vanuit het centrum van het Spaanse "rijk". In het verleden bood de Spaanse wereldomroep, Radio Exterior de España, enkele malen per dag nieuwsbulletins voor de Baskische, Catalaanse en Galicische luisteraars (in het Baskisch, Catalaans en Galicisch). Vandaag (14:45 Nederlandse zomertijd) hoorde ik die uitzending weer eens, maar nu bleek er een en ander gewijzigd te zijn in het beleid: het deel voor de Baskische luisteraars bood wel nieuws uit Baskenland (uiteraard met verwijzingen naar het terrorisme van ETA), maar -afgezien van een groet in het Baskisch aan het begin en het eind van het bulletin- volledig in het Castilliaans ("Spaans"). De bulletins voor Catalanen en Galiciërs waren echter wél in het Catalaans en Galicisch.

Het is mogelijk dat iemand zich vandaag 'vergist' heeft (ik luister niet erg vaak naar deze uitzendingen), het is mogelijk dat de enige omroeper die Baskisch spreekt ziek is (of wellicht gearresteerd wegens veronderstelde ETA-sympathieën?), maar het lijkt mij eerlijk gezegd eerder een simpele anti-Baskische maatregel, misschien bedoeld om het de Spaanse geheime dienst mogelijk te maken na te gaan of er geen pro-ETA boodschappen worden verstopt tussen de voor niet-Basken niet of moeilijk te verstane berichten (Catalaans en Galicisch kunnen ze met enige inspanning nog wel verstaan).

Of gaat het gewoon om nóg een maatregel om de Basken te vernederen, door te suggereren dat hun taal minder waarde heeft dan de andere officiële talen van de Spaanse staat?

En dan nu op naar de échte crisis!...

2010-08-08T00:24:00.001+02:00

Wouter Bos had een paar jaar geleden mooi praten over het gegeven dat Nederland niet veel last zou hebben van de crisis (klonk trouwens niet bepaald solidair met de bevolking van andere landen voor iemand die zich 'socialist' noemt), omdat de Nederlandse economie gezond was en we grote reserves hadden (zie mijn artikel En zo zie je hoe mensen zijn... van 18 februari 2009), maar we weten intussen allemaal dat hij, zoals we van hem gewend zijn, uit zijn nek stond te lullen...

De crisis sloeg ook in Nederland toe, met dank aan een groot deel van het Nederlandse bankwezen, dat vrolijk meedeed met de handel in waardeloos papier, onder het "toeziend" oog van de centrale Nederlandse bank, de Nederlandsche Bank. Het Nederlandse régime dacht dat het de problemen wel kon oplossen door een paar scheepsladingen geld in die banken te storten (geld dat, zoals te verwachten is in een kapitalische 'samenleving', uiteraard door de arbeidende klasse opgehoest moet worden), ofschoon iedereen weet dat je geen gaten kunt vullen door elders nieuwe gaten te laten ontstaan.

Desondanks hebben we de afgelopen maanden op diverse momenten dappere verhalen gehoord over een groei van de economie, ook al kwam dan die groei te laat voor de bevolking van met name Griekenland en Spanje (en ongetwijfeld binnenkort ook voor die van Nederland).

Vandaag bevestigde de pers (zie bijv. NRC/Handelsblad en Trouw van vandaag) dat volgens de OESO (de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) de opleving van de economie alweer voorbij is. Ook de New York Times meldde gisteren weinig optimistische gegevens over de toestand van de Verenigdestaatse economie. De enige die nog wel optimistische geluiden laat horen is de ECB, de Europese Centrale Bank (zie de Volkskrant van 5 augustus 2010), maar die heeft ofwel even weinig zicht op de werkelijkheid als haar Nederlandse tegenhanger, de Nederlandsche Bank, of hanteert een heel andere agenda (dezelfde als het IMF, die de arbeidende klasse weer terug wil brengen naar de semi-slavernij aan het begin van de 20e eeuw). Daarvoor moeten de arbeiders overtuigd worden dat het goed gaat met de economie, als "we" er samen even de schouders onder zetten... Samen, dat wil zeggen de arbeiders, want de nuttelozen van de maatschappij (aandeelhouders e.d.) blijven intussen gewoon hun zakken vullen: het maakt hun niets uit of het geld uit de te duur verkochte producten van de industrie komt, of van de gul door Wouter Bos ter beschikking gestelde steungelden...

Nóg is het echter niet te laat. Velen hebben zich voor de gek laten houden door de verkiezingsbeloften van de PvdA, of misschien zelfs van de xenofobe PVV; velen hebben ook hun zorgen verdronken voor de TV met de beelden van het wereldkampioenschap voetbal, en/of van de Tour de France, maar we kunnen nog steeds (en moeten nu!) in actie komen. Net zoals de buffels in het filmpje dat ik op 29 juli bij mijn artikel Een les voor het Nederlandse volk! plaatste, kunnen we het Nederlandse régime zijn plaats wijzen.

De eerste gelegenheid daarvoor komt op 29 september. Dan organiseert de Europese Vakbondsfederatie ETUC daar een internationale demonstratie onder het motto "NEE tegen bezuinigingen, prioriteit voor banen en groei!" (*) - "omdat bezuinigingsmaatregelen Europa in recessie kunnen [kunnen? - Dwarslezer] brengen en resulteren in zelfs meer werkloosheid." Ook in Nederland wordt voor die demonstratie busvervoer naar Brussel voorbereid. Zorg er dus voor dat je die datum alvast reserveert!

Zie hier voor meer informatie. Nadere bijzonderheden zullen hier t.z.t. ook worden gemeld.

Voor 29 september zijn ook in andere landen acties gepland, bijv. in Griekenland en Spanje algemene stakingen.

De volgende gelegenheid is op zaterdag 23 october a.s., wanneer in Den Haag door het nieuwe platform Rekening retour een demonstratie wordt georganiseerd onder het motto "Wij gaan de crisis niet betalen!" Klik hier voor meer informatie en reserveer ook deze datum alvast in je agenda!

(*) Ik ben het overigens alleen eens met de strijd tegen de bezuinigingen, en niet met de 'prioriteit voor banen en groei'. Die gaat nog steeds uit van een kapitalistische maatschappij. Juist een tijd als deze biedt een uitgelezen gelegenheid om de maatschappij radicaal te veranderen in een sociale, menselijke, solidaire en milieuvriendelijke wereld.

"Damage control"? In ieder geval wéér een PvdA-leugen

2010-08-07T15:47:00.002+02:00

Volgens de PvdA was een rechtse regering in Nederland niet te voorkomen. (Volkskrant, vandaag).

In strikte zin heeft de partij daar natuurlijk gelijk in, want in Nederland is er maar één parlementaire partij die nog linkse ideeën heeft, ofschoon ook die partij (ik bedoel de SP) helaas steeds meer reformistisch en steeds minder revolutionair wordt.

Maar verder is het natuurlijk klinkklare onzin wat de Partij van de ~~Arbeid~~ Achterbaksheid beweert. Als Job Cohen gewoon zijn woord gehouden had en gestreefd had naar een "zo progressief mogelijk kabinet" (zie mijn artikel Nog meer electorale contractbreuk... van 1 juli dit jaar), zou hij minstens geprobeerd hebben om samen met de SP te praten over een coalitie. Dan was er nog wel een rechtse club uitgekomen, maar in ieder geval niet de fascistoïde-conservatieve club die nu lijkt de touwtjes in handen te gaan krijgen.

De domkoppen die dachten dat ze door "strategisch" op de PvdA te stemmen de PVV uit het régime zouden kunnen houden, krijgen in ieder geval wat ze verdienen: ze worden bedrogen door de PvdA. Dat hoeft hen uiteraard, sinds Wim ~~Kok~~ Kots de ideologische veren van de PvdA afschudde, niet te verbazen, maar ze blijven toch maar in de leugens en valse beloften van de neoconservatieve PvdA geloven. Hoeveel domheid past er in éen kiezer?

Een troost hebben we (hopelijk). Het schijnt behoorlijk te rommelen in het christenfundamentalistische CDA, waarvan veel leden bezwaar hebben tegen een coalitie met de PVV (Volkskrant, 16 juni 2010), dus misschien valt die partij eindelijk eens zover uit elkaar dat ze bij volgende gelegenheden de kiesdrempel niet meer haalt. En misschien mogen we het nog meemaken dat de PVV-parlementariërs binnenkort vechtend over de straat rollen, zoals gebeurde met de LPF in de eerste Balkenbende.

(On)natuurlijke aardbeving in Iran vanochtend...

2010-07-31T21:44:00.003+02:00

Gisteravond hoorde/zag ik op mijn communicatie-ontvanger een vreemd, pulserend signaal met een erg grote bandbreedte (20 kHz). De centrale frequentie van 13.900 kHz en ik ontving het signaal vanaf ± 23:00 UTC (01:00 Nederlandse zomertijd) tot minstens twee uur later, toen ik ging slapen. Zie hieronder hoe het signaal eruit zag - het beeld is niet erg duidelijk, en het geluid valt helaas weg onder het geluid van de regen op mijn balkon - maar duidelijk is in ieder geval wel het pulserende karakter te herkennen. Ook is te zien dat het signaal van redelijk ver kwam: de "gaten" in de stroom lijnen zijn te wijten aan fading (het gevolg van bewegingen in de ionosfeer die de signalen naar de aarde terugkaatst).

Navraag bij mij bekende hobbyisten heeft me tot op heden slechts één reactie opgeleverd: mogelijk betreft het OTHR ("Over the Horizon Radar"). Dat is ook een van de beweerde taken van het project HAARP in Alaska.

HAARP, dat direct en/of indirect door het Verenigdestaatse leger wordt geëxploiteerd, wordt door velen echter ook gezien als een wapen, waarmee het klimaat veranderd kan worden, dat telecommunicaties kan verstoren en aard- en zeebevingen kan veroorzaken. Zie hierover het artikel van collega-blogger Alles Schall und Rauch (al van 29 mei 2008), door mij vertaald en op 17 januari dit jaar gepubliceerd als Bestaat er een aardbevingswapen. Zie in deze context ook mijn artikel VS schuldig aan aardbeving in Haïti? Helemaal niet zo onmogelijk! van 20 januari dit jaar.

Vanmorgen vond er in Iran (het land dat al sedert jaren onder druk gezet wordt door de VS en Israel) een aardbeving plaats van 5,8 op de schaal van Richter. Dit gebeurde om 06:52 UTC, dus slechts.enkele uren nadat ik op 13.900 kHz die vreemde signalen gehoord/gezien had.

Bij deze aardbeving raakten 170 mensen gewond en er werden ongeveer 16 dorpen vernield (PressTV, vandaag). Toen ik vanmorgen opstond was het signaal verdwenen en tot op dit moment is het niet opnieuw verschenen...

Het is uiteraard moeilijk een oorzakelijk verband aan te tonen tussen de vreemde signalen en deze matige aardbeving (althans in vergelijking met andere aardbevingen), maar bij geheimzinnige projecten, die ook nog eens geëxploiteerd worden door het leger van een land dat niet vies is van valse-vlag-operaties en oorlogen op basis van leugens, valt dit niet uit te sluiten.

Mocht er iemand zijn die me meer kan vertellen over het mysterieuze signaal, dan hoor ik dat graag!

Verplichte lectuur voor wie "toch niks te verbergen" heeft...

2010-07-31T18:59:00.002+02:00

Een van mijn vrienden tipte me over het nieuwe boek van Vrij Nederland-redacteur Rudie Kagie, dat de niet mis te verstane titel «Privacy» voert en dat gewijd is aan de aanslagen door de overheid op onze privacy. Zoals de achterflap van het boek aangeeft:

Na de terroristische aanslagen op 11 september 2001 stelden Amerikaanse autoriteiten dat 'veiligheid boven privacy gaat'. Sindsdien won het idee terrein dat in principe iedereen verdacht is, ook in West-Europa. De geavanceerde opsporingstechnologie was aanvankelijk bedoeld om zware criminaliteit te traceren. Inmiddels blijken cameratoezicht, biometrie, bodyscans, controle van internet en telefonie, datamining, door radiogolven gestuurde chips en andere vondsten effectief gereedschap om 16,5 miljoen Nederlanders mee in de gaten te houden.
In hoog tempo werden maatregelen doorgedrukt die de overheid, het opsporingsapparaat en het bedrijfsleven inzicht geven in het denken, doen en laten van burgers. De vraag wat de risico's zijn als gegevens worden misbruikt, is allang niet hypothetisch meer.

In eerste instantie vroeg ik me af of het voor mij wel zin zou hebben om het boek aan te schaffen, omdat ik in de loop der jaren, zoals mijn vaste lezers weten, steeds achterdochtiger geworden ben en ik in het boek geen echte verrassingen verwachtte aan te treffen.

Grote verrassingen trof ik inderdaad niet aan, maar wel een duidelijk overzicht van de talloze en steeds uitgebreidere mogelijkheden die de "overheid" heeft om ons te controleren, denk alleen maar aan het "burgerservicenummer", dat in werkelijkheid "burgerbespioneernummer" zou moeten heten, want het levert óns geen enkel voordeel op, tenzij wanneer de overheid dat wil (bijvoorbeeld dat je geen aanspraak kunt maken op bepaalde diensten als je dat nummer niet kunt laten zien).

Bovendien bevat het boek vele voorbeelden, die duidelijk laten zien tot welke ernstige consequenties de overheidsmaatregelen kunnen leiden voor individuele burgers, óók voor mensen die nooit iets verkeerd gedaan hebben. Door misbruik door een derde kunnen ook wij, jullie en ik, het slachtoffer worden van een "misverstand", dat de rest van ons leven kan verwoesten.

Eigenlijk heb ik bij dit boek maar drie kanttekeningen:

Op bladzijde 32 verwijst Kagie naar een gebeurtenis in 2005, toen het Openbaar Ministerie alle beschikbare informatie opvroeg over mensen die op een bepaalde dag tussen 22:00 en 24:00 in een deel van Rotterdam (waar toen de OV-chipkaart al gebruikt werd) de metro gebruikt hadden. Hij meldt hierbij wél dat de Hoge Raad uiteindelijk besliste dat het Openbaar Ministerie de foto's niet had mogen opeisen, maar geeft niet aan dat de uitspraak van de rechter alleen sprak over de foto's en niet over de eveneens opgevraagde naam- en adresgegevens. Zie daarover mijn artikel En dan moeten we nu zeker blij zijn? (In onze serie "Nederland Politiestaat") van 1 september 2009).
Ook over de OV-chipkaart meldt de schrijver (op bladzijde 200) dat "Wie anoniem wil reizen, [...] met de OV-chipkaart meer [betaalt] dan de abonnementhouder die in ruil voor korting een stukje privacy inlevert". Dit suggereert (en dat is natuurlijk wat de OV-bedrijven ons willen doen geloven!) dat het mogelijk is anonieme kaarten te kopen. Dat kan inderdaad, bij enkele "GVB Tickets & Info"-loketten, mogelijk contant, maar reizigers die niet speciaal naar een dergelijk loket willen zijn toch verplicht de kaart bij een automaat te kopen, met een -bepaald niet anonieme!- pinpas, óf in de tram of bus een extra-dure chipkaart met een geldigheid van één uur (voor € 2,60!).
En dan nog een taalkundige fout, eigenlijk het enige dat mij, als taalkundige, werkelijk stoorde in het boek: op bladzijde 128 gebruikt Kagie in regel 11 het woord "mits" in plaats van "tenzij", waardoor de betekenis van de betreffende zin ineens verandert. Deze zin moet gelezen worden: "Als regel worden die gegevens vertrouwelijk behandeld, tenzij 'bepaalde, beperkte omstandigheden' aanleiding geven om daarvan af te wijken."

Iedereen die zich ook maar een beetje afvraagt wat de zin is van allerlei overheidsmaatregelen, kan niet om dit boek heen. En eigenlijk zouden zeker degenen, die zich niet daarover verwonderen, omdat ze immers "niets te verbergen" hebben, juist dit boek moeten lezen. Iedereen heeft immers wel eens iets te verbergen, en dat hoeft beslist geen misdaad of een overtreding te zijn. Denk maar aan de beelden uit een parkeergarage, die leidden tot een (vervroegde?) breuk tussen Jan Smit en Yolanthe Cabau van Kasbergen (zie de Volkskrant van 20 mei 2009).

Je kunt het boek gewoon in je plaatselijke boekhandel kopen, maar ook bij de Webwinkel van Vrij Nederland.

Een les voor het Nederlandse volk!

2010-07-29T23:36:00.002+02:00

Regelmatig hoor ik mensen zeggen dat het "toch" geen zin heeft om te protesteren tegen maatregelen van de Nederlandse "overheid" of die van de Europese Unie. En inderdaad, als iedereen lekker niks doet, gebeurt er niks. Dat het echter wel degelijk zin heeft om zelf de touwtjes in handen te nemen, bewijst het onderstaande filmpje van Youtube.

Ter verduidelijking van de gebeurtenissen van het filmpje, wijs ik er volledigheidshalve nog op dat veel Nederlandse overheids- en andere instanties een leeuw in het wapen hebben staan. De leeuw vertegenwoordigt dan ook, net als in het filmpje de overheid. De andere partij in het filmpje bestaat uit een enorme kudde buffels (het volk), die echter altijd gehoord hebben dat leeuwen zo sterk zijn dat er niets tegen te beginnen is (net zoals Nederlanders bang zijn voor de zogenaamde "overheid"). Als de leeuwen dan ook op de buffels afrennen, nemen deze van schrik de poten. De leeuwen slagen er echter in een buffelkalf te grijpen en willen dat oppeuzelen. Ook dat doet maar al te zeer denken aan de Nederlandse "overheid", die zich het liefst vergrijpt aan de zwaksten in de maatschappij (de zieken, de bejaarden, arbeidsongeschikten, werklozen - en niet te vergeten de immigranten).

Toch was de vangst van het buffelkalf door de leeuwen uiteindelijk de druppel die de buffels wakker schudde. Ze kwamen in groten getale terug, zij het nog steeds bangig, en vielen de leeuwen aan. Zie bijvoorbeeld hoe een minister op de hoorns genomen wordt en in een baan om de aarde wordt geslingerd. De leeuwen kunnen eigenlijk niet goed geloven dat de buffels niet bang meer zijn voor hen, maar zien uiteindelijk toch ook in dat ze maar beter weg kunnen sluipen. Het is te hopen (dat is helaas niet meer te zien op het filmpje) dat de buffels nu geleerd hebben, dat ze samen elke onderdrukker de baas kunnen.

Dit is wat de Nederlandse bevolking (en die van talloze andere landen, binnen en buiten de Europese Unie) moet doen, in navolging van de buffels uit dit filmpje. De "overheid" belagen en die uiteindelijk naar huis sturen, als ze geen rekening willen houden met de belangen van het volk.

Tenslotte is de "overheid" er voor de bevolking (het Latijnse woord "minister" betekent niet voor niets "dienaar"!- zie nevenstaande stukje uit mijn Schoolwoordenboek Latijn-Nederlandsch, Sneek, jaar onbekend), en niet de bevolking voor de "overheid" of voor de zakkenvullers van het kapitalistische bedrijfsleven. De Griekse bevolking heeft het allang begrepen, nu de rest van de wereld nog.

Wat een stelletje kontkruipers daar in Brussel...

2010-07-27T21:09:00.003+02:00

... om zomaar slaafs de oorlogszuchtige Verenigde Staten te volgen in hun maatregelen tegen Iran, die zelfs nog verder gaan dan de in de VN-resolutie opgenomen sancties. (NRC van gisteren). Het moet intussen toch iedereen wel duidelijk zijn dat het niet gaat om de mogelijke kernwapens die Iran ooit zou kunnen bouwen, maar uitsluitend over de Iraanse aardolie-voorraden.

Tenslotte heeft Iran het Non-Proliferatieverdrag ondertekend en heeft het land de laatste eeuwen nog nooit een ander land aangevallen.

Israel bezit daarentegen al sedert jaren kernwapens, heeft het Non-proliferatieverdrag niet ondertekend en veegt al decennialang zijn billen af met alle VN-resoluties. Toch blijven de Verenigde Staten dit, even oorlogszuchtige, land blind steunen... En wat de betrouwbaarheid van Israel betreft hoeven we alleen maar te denken aan de bezetting van een groot deel van Palestina na de formele aanvaarding in 1947 van de VN-plannen voor het opdelen van Palestina. Deze bezettingsoorlog gaat nog steeds door in het in 1947 aan de Palestijnen toegewezen gebied, ondanks de zogenaamde druk van de VS om de verdere bezetting en opdeling van Palestina te beëindigen.

Overigens, misschien is het wel helemaal niet zo dat de Brusselse machtswellustelingen zo trouwhartig de VS volgen in hun benzine-oorlog... Misschien is de EU wel gewoon een medeplichtige aan het VS-kolonialisme. In feite doet de EU al vele jaren volgzaam mee aan alle koloniale oorlogen en andere avonturen van de VS...

De door de VS (en hun medeplichtigen) gevoerde politiek volgt precies hetzelfde scenario als indertijd de bezettingsplannen voor Irak: Irak zou banden hebben met Al Q'aida (leugen), Irak zou massavernietigingswapens hebben (leugen) en als aanvullend excuus werd nog beweerd dat Irak voortaan een democratie zou zijn (voorlopig ook nog steeds een leugen, en áls het ooit eens waarheid wordt, zal dat niet komen door de inspanningen van de VS en consorten).

Net zoals de Iraakse massvernietigingswapens indertijd zó goed verborgen waren dat niemand ze kon vinden, zijn ook de door Washington steeds genoemde geheime Iraanse plannen voor de productie van kernwapens, zijn die plannen kennelijk zo geheim, dat ook niemand ze kan vinden...

Na grondig onderzoek door mijn medewerkers is overigens vastgesteld dat er tussen Obama en Netanyahu zeer geheime afspraken zijn om na overwinning van Iran door de VS-oorlogsmachine daarvan een onvruchtbaar gedeelte af te splitsen, waarheen Israel alle nog levende Palestijnen kan deporteren. Het is overigens nog maar zeer de vraag, óf een dergelijke oorlog ooit gewonnen zal kunnen worden (Remember Vietnam, Remember Afghanistan, Mr. Obama!).

Deze plannen zijn ZÓ geheim dat ook ik ze nog niet heb kunnen ontdekken, maar dat ze bestaan is zeker!

De slachtoffers van de kapitalistische crisis kunnen gerust zijn...

2010-07-25T23:19:00.002+02:00

Echt, heus waar! We kunnen weer rustig ademhalen, want koning Juan Carlos vraagt Sint Jacob (Santiago) om een oplossing voor de crisis... (Noticias de Navarra van vandaag).

Het internationale kapitalisme heeft deze gruwelijks crisis veroorzaakt (zoals zovele crises in het verleden en ongetwijfeld nog een boel in de toekomst) en de franquistische koning "van alle Spanjaarden" (en "trouw aan de beginselen van de [fascistische] Beweging") denkt dat een personage uit de mythologie van Paus Rat de kastanjes voor ons uit het vuur zal (kunnen/komen) halen.

Als hij geen betere oplossingen kan bedenken, denk ik dat hij maar beter een hobby kan zoeken en de politiek voortaan maar beter kan overlaten aan de politici (en alsjeblieft van betere kwaliteit dan die van de neoliberale PSOE en de post-fascistische PP).

Hoe konden wij onder de indruk raken van dit soort geneuzel?

2010-07-21T17:54:00.009+02:00

Het onderstaande is een fragment uit een schrijfsel van pastoor J.J.M. Brouwers, kerkelijk goedgekeurd in 1955, blijkens het voorwoord bedoeld als boek voor "vader en moeder [...], waarin [...] alles bijeenverzameld [...], wat betrekking heeft op mijn gezin", "niet alleen [...] over huiselijke gebruiken en ligurgische viering of uitsluitend over huwelijk en opvoeding, doch waarin we nu eens alles kunnen vinden over het huiselijk en godsdienstig, maatschappelijk en kerkelijk leven van het gezin".

Aldus het voorwoord.

Vrees niet, beste lezer, ik zal niet het hele boek (dat luistert naar de naam «Tempel van het gezin») van ruim 600 bladzijden gaan opvoeren. Aan de eerste alinea's van het eerste deel van het eerste hoofdstuk hebben we meer dan genoeg om een indruk te krijgen van de opgeklopte lucht waarmee wij (ikzelf ook, ik moet het toegeven) in onze jeugd geïndoctrineerd werden).

"I. DE DRIEEENHEID

OERBEELD VAN HET GEZIN

HET LIEFDELEVEN IN GOD

Het geloofsleven begint met een geheim, zoals alle leven met een geheim begint.

Wemelt het heelal niet van onbegrepen krachten, waarvan vele wellicht nooit ontsluierd zullen worden? Is de oorsprong van de mens en zijn bestaan niet een mysterie? Hoe groeit hij uit de donkere moederschoot naar het licht; hoe ontwikkelt zich dat wonderbare weefsel tot een mensenkind?

Er is niets schoons, niets zoets, niets groots in het leven of het is omgeven van geheim. De verhevenste gevoelens der mensheid, de ontroering voor het schone, de heilige eerbied voor de held en de heilige, de kiese schroom, de kuise vriendschap en liefde van twee minnende harten die elkaar slechts aarzelend naderen, de reine onschuld van het kind, ze zijn doorhuiverd van geheim.

God is vól geheim. Andere ware hij niet de ene, volkomen God die ieder bevattingsvermogen oneindig te boven gaat. God is het Geheim, de afgrond van het ontoegankelijk licht (I Tim. 6, 16). Hij is de Ondoorgrondelijke, de Onvergelijkelijke, de geheel Andere. Ik ben die is, gij zijt die niet is, zo openbaarde Hij zich aan zijn uitverkorene, de H. Catharina van Siëna. Hij is de eindeloos Heilige: van een overweldigende brandende reinheid, die zelfs niet de zweem van een smet toelaat. Hij is de oneindig Grote bij wie alle volkeren in het niet verzinken.

Zie, de volkeren zijn als een drup aan de emmer, niet meer als een stofje op de balans;

zie de eilanden wegen niet zwaarder dan een korreltje zand...

Alle naties zijn als niets voor zijn aanschijn, nog minder voor Hem dan leegte en lucht.

(Is. 40, 15-17)

[meneer Brouwer heeft gemakshalve vers 16 weggelaten, zonder dat te vermelden - Dwarslezer]

Maar hoe hoog Hij ook staat, Hij trekt allen en alles naar zich op; de Grootheid wordt Liefde, de Algrote wordt de Algoede, Hij opent zijn Hart en wordt Vader. Liet Hij niet neerschrijven door zijn liefste leerling Johannes: God is Liefde (I Joan. 4, 8)? Zo volkomen waar is dit, dat al zijn wilsuitingen herleid kunnen worden tot die ene en enige: de Liefde. Zelfs Gods rechtvaaridgheid is tenslotte, goed begrepen, een andere naam voor zijn goedheid. De liefde overstraalt als de zon al het andere. Onze God, die ons bezielt, heeft een naam, uitstralend boven àlle namen: Liefde.

Gods liefde: dit woord heeft een diepere zin dan de mens gewoonlijk denkt. De kleine mens pleegt in zijn zelfzucht al het goede van god op zijn eigen persoontje te betrekken. Doch God is niet enkel liefde ten opzichte van ons. Vóór alles is Hij Liefde in Zichzelf. Zijn wezen zelf is liefdesgeheim. Liefde verlangt naar gemeenschap; ze wil haar geluk met anderen delen; ze zoekt zich uit te storten in een andere beminde. Welnu: in God bestaat een eenheid en in God bestaat een gemeenschap. Hij is een en toch drie, één God in drie personen. Het wondere geheim van Gods liefdewezen bestaat hierin: De liefdeseenheid van deze Drie is zo onweerstaanbaar machtig en onovertroffen groot, dat ze alle Drie tezamen een enkel Wezen, een enkele Goddelijke Natuur uitmaken. Inniger band heeft de liefde nooit gesmeed en kan ze ook niet smeden. Het is het geheim van een liefde zoals die alleen in een oneindig wezen mogelijk is.

Het hoogste waarnaar de liefde streeft, het opperste dat ze bereiken kan, is de eenwording, de algehele gelijkwording aan elkander, de volstrekte eenheid. Welnu, dat vinden we bij God in de eenheid der drie goddelijke Personen. Dit is met andere woorden het mysterie der Allerheiligste Drie-eenheid, het liefdegeheim in God zelf: de Vader, de Zoon, de Heilige Geest. [...]"

... en dan nog enkele regels uit het volgende onderhoofdstukje ...

"DE OPENBARING VAN HET GEHEIM

In het Oud Verbond werd het geheim der Drieëenheid slechts vaag aangeduid. Toen werd vooral de nadruk gelegd op Gods volstrekte eenheid van wezen.

Wel waren er hier en daar aanwijzingen in de richting van Drie Personen. In de aanvang zweeft de Geest bevruchtend over de wateren van de chaos. De oud-testamentische priesterzegen met zijn drievoudige heilwens wijst, ook in de woorden zelf, op de Drie Personen (Num. 6, 22-23). De Goddelijke Wijsheid wordt voorgesteld, als ware zij een persoon.

[Ook hier vergist meneer Brouwers zich. Het moet zijn: Num. 6, 24-26:
De Heere zegene u en behoede u!
de Heere doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig!
de Heere verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede!
- Dwarslezer]

Al deze begrippen bereidden de zielen langzamerhand voor op een hogere openbaring. Toen kwam de Zoon zelf en sprak klare taal. De volheid der tijden brak aan en de Godszoon zelf ging de sluier opheffen. [...]"

Misschien zou het een goed idee zijn als degenen die zich nog als katholiek beschouwen (en dat geldt ook voor leden van andere christelijke secten) zich eens gingen afvragen wat voor vage en zinloze teksten zij prevelen in hun "gebeden", wat voor gebazel zij bij elke kerkdienst van hun voorganger, dominee of pastoor te horen krijgen, zodra het over god gaat.

Met name de katholieken zouden er goed aan doen de levens van de kerkelijk goedgekeurde "heiligen" te bestuderen. Hoeveel van de "verschijningen", zoals van Bernadette Soubirous, van Theresia van Ávila of van de herderskinderen Lúcia, Francisca en Jacinta (in Fatima) zouden tegenwoordig niet behandeld worden in een psychiatrische kliniek, zonder dat iemand dat vreemd vindt. Hoevelen zouden hun buurman serieus nemen als die verteld dat hij achter in zijn tuin verschijningen heeft van de heilige maagd Maria?

Probeer bijvoorbeeld ook eens heiligenlevens als «De harp van Sint Franciscus» (uit 1932) van Felix Timmermans te lezen en daar serieus onder te blijven...

P.S.: Misschien kunnen redacteurs van wellness-tijdschriften ook nog inspiratie vinden in deze verzameling holle frazen. Gezien het grote aantal katholieken in de jaren 1950, moeten er links en recht nog talloze exemplaren bestaan...

Een (bittere) lach, maar vooral dikke tranen door de absurditeiten en stommiteiten van de katholieke kerk

2010-07-21T01:53:00.290+02:00

Een Nederlandse pastoor, die eens ooit iets gelezen had over PR, had begrepen dat je truukjes moet bedenken om gelovigen te lokken als de kerken leeglopen. Met succes, want zijn kerk zit altijd vol, en niet alleen met gelovigen uit zijn eigen parochie, maar zelfs uit andere dorpen tot op kilometers afstand (Zie het Nederlands Dagblad van 16 juli). Zo had hij voor 11 juli, in verband met de finale van het wereldkampioenschap voetbal het idee gekregen om het altaar te versieren met een goal en een bal en met veel oranje, de kleur die door Nederlandse sporters wordt misbruikt bij internationale kampioenschappen. Hij droeg zelfs een oranje kazuifel (zie bijv. de foto in de Volkskrant van 15 juli). De bisschop van zijn bisdom vond het niet leuk en schorste hem, omdat hij - volgens het communiqué van het bisdom van 15 juli - "onvoldoende recht [had] gedaan aan de heiligheid van de eucharistie", waarmee zijn gelovigen het dan weer niet eens zijn.

Het standpunt van de bisschop is logisch, want het maakt nogal wat verschil of je plechtige missen opdraagt tot meerdere eer en glorie van dictators als Franco en Pinochet of als je de wapens zegent van soldaten die zich gaan opofferen in koloniale oorlogen, of je anderzijds op het niveau plaatst van het gepeupel en de goddelijke zegen vraagt voor de 'nationale' voetbalploeg...

Iets anders, en héél anders, is dat het Vaticaan -zoals een kop in het Diario Crítico van 16 juli meldt- "kindermisbruik en sexueel misbruik gelijk [stelt] aan priesterwijding van een vrouw" (zie hierover ook de Volkskrant van dezelfde datum). Het beschouwt de drie misdaden -in de nieuwe versie van het document "De delicta graviora" uit 2001- als van gelijke zwaarte, namelijk "zeer ernstige misdaden" ('gravissimi') . Van dezelfde zwaarte worden ook beschouwd misdaden als ketterij en apostasie (uittreden uit de kerk), waarmee zich de Congregatie voor de Geloofsleer (dat wil zeggen de 21e-eeuwse Inquisitie) rechtstreeks bezighoudt.

In reactie op de verontwaardigde protesten van "progressieve katholieke sectoren" [over een 'contradictio in terminis' gesproken!], heeft de 'openbare aanklager' van de genoemde Congregatie aangegeven dat het weliswaar zowel bij het priesterschap voor vrouwen als bij kindermisbruik gaat om "zeer ernstige misdaden", maar dat die 'niet dezelfde mate van ernst' hebben, omdat kindermisbruik een "misdaad tegen de moraal" is en priesterwijding van vrouwen een "misdaad tegen een sacrament". (La Vanguardia, 17 juli 2010). Jaja, wat een gewauwel!...

Deze Vaticaanse travestietenbende steunt al sedert meer dan duizend jaar gruwelijke misdaden, zoals de kruistochten, de inquisitie, de rechtvaardiging van de slavernij en -in recentere jaren- de steun aan nazistische en fascistische (waaronder franquistische) oorlogsmisdadigers en haar houding ten opzichte van AIDS. Bovendien blijft ze ononderbroken haar "gelovigen" oplichten en chanteren opdat zij maar "pelgrimstochten" maken naar haar eigen amusementsparken, zoals Lourdes (waar ze dan flesjes, weliswaar 'gezegend', modderwater kunnen kopen) of Fatima, en dat allemaal -uiteraard- ter verrijking van de kerk, die toch nog steeds suggereert de leer van Jezus Christus te volgen, die indertijd zei dat het "lichter [is] dat een kemel ga door het oog van eene naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods inga" (Marcus, 10:25).

En het ergste is dat niet alleen de arme slachtoffers van de in hun jeugd opgelegde indoctrinatie zich laten manipuleren door die Vaticaanse dictatuur, maar ook veel regeringen en régimes, zoals in Spanje, ongetwijfeld door de consequenties voor hun politieke toekomst door de reactie van de Spaanse katholieke kerk in het geval dat die regering voor eens en voor altijd zou besluiten zich op te stellen zoals het een land betaamt waar -zoals in Spanje- de kerk en de staat formeel gescheiden zijn.

Enkele voorbeelden:

Het bezoek van paus Nazinger aan Santiago de Compostela in november dit jaar zal 4 miljoen euro kosten, geld dat uit de zakken komt van de belastingbetalers. Tegen dit bezoek kun je een petitie tekenen op het blog van Eu nom te espero! [= Ik zit niet op je te wachten!];
Na zijn bezoek aan Santiago, gaat hij ook nog even langs in Barcelona om de Sagrada Familia in te wijden. Ik heb nog niet kunnen ontdekken hoeveel dit bezoek de belastingbetalers zal kosten, maar als het in Santiago gaat om 4 miljoen voor een bezoek van 8 uur, dan hebben we al een idee van wat de bijna 24 voor Barcelona geplande uren gaan kosten, ook al zegt kardinaal aartsbisschop Lluís Martínez Sistach van Barcelona dat "dit bezoek niet duur [zal] uitvallen, want de Heilige Stoel heeft een sobere stijl" (Villaweb, 3 maart 2010). Misschien zal in "de details" die kardinaal Sistach -volgens La Información.com van eergisteren voor komende vrijdag aankondigt ook aangegeven worden hoeveel geld dit de belastingbetalers weer zal gaan kosten.
In augustus 2011 zal deze zelfde paus Maledictus ook de hoofdrol spelen in de Wereldjeugddagen in Madrid, die 50 miljoen euro gaan kosten. Ook al geeft de titel van een artikel in La República van 13 juli dit jaar dan aan dat 40 ondernemers [...] het bezoek van de Paus in 2011 [zullen] financieren, wordt in kleinere letters ook duidelijk gemaakt dat "de openbare diensten [...] 25 miljoen euro [zullen] uitgeven", dat wil zeggen de helft van de kosten.

Maar als je dan denkt dat daarmee de subsidiëring van deze secte door de Spaanse staat eindigt, ga er dan maar even goed voor zitten, want -zoals op 14 mei dit jaar aangegeven door de blog «Las malas lenguas»- de belastingbetalers laten zich jaarlijks bovendien ten gunste van deze zwartrokkenclub nog het het volgende uit de zak stelen:

252 miljoen euro ('vrijwillige' kerkbelasting);
750 miljoen euros (wegens BTW-vrijstelling);
600 miljoen euro (salarissen voor de hersenspoelers ['godsdienstleraren']).

en dat in een tijd waarin de sociale uitkeringen en salarissen verlaagd worden, de sociale voorzieningen uitgekleed worden, en er elke dag meer mensen zonder werk op straat gezet worden.

De situatie in Nederland is minder duidelijk, mede omdat er in Nederland meer 'belangrijke' godsdiensten zijn, zoals de gereformeerde, die hare koninklijke Bea jaarlijks inspireert bij haar eindejaarsvoorleesuurtjes.

Dankzij artikel 23 (zesde lid) van de Nederlandse Grondwet wordt in ieder geval "de deugdelijkheid van het geheel uit de openbare kas bekostigd [algemeen vormend lager] bijzonder onderwijs en van het openbaar onderwijs even afdoende [...] gewaarborgd. Bij die regeling wordt met name de vrijheid van het bijzonder onderwijs betreffende de keuze der leermiddelen en de aanstelling der onderwijzers geëerbiedigd."
Het zevende lid gaat nog verder met: "Het bijzonder algemeen vormend lager onderwijs, dat aan de bij de wet te stellen voorwaarden voldoet, wordt naar dezelfde maatstaf als het openbaar onderwijs uit de openbare kas bekostigd. De wet stelt de voorwaarden vast waarop voor het bijzonder algemeen vormend middelbaar en voorbereidend hoger onderwijs bedragen uit de openbare kas worden verleend."

Dit betekent dus in ieder geval dat de katholieke hersenspoelers (en die van andere sectes) ook in Nederland door de belastingbetaler worden betaald.

Dit misbruik ten dienst van enge sectes kunnen jullie, als je lid bent van deze sekte, zélf corrigeren. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is je uit te laten schrijven (niet bij de Burgerlijke Stand!). Velen zullen dat nog niet gedaan hebben, vanwege de rompslomp, of omwille van hun ouders of om 'wat de buren wel niet moeten denken'.
Het is echter belangrijk om deze stap toch te nemen. Niet alleen omdat het al erg genoeg is om elke dag je koopkracht te zien dalen, maar ook en vooral omdat deze bendes misbruikmakende leeglopers gewoon doorgaan met zich te verrijken van ons steeds zuurder verdiende geld. De overheidssteun aan de diverse kerken is namelijk mede gebaseerd op het aantal officiële leden van deze 'verenigingen'.

Meer informatie over hoe je je kunt uitschrijven als lid van de katholieke kerk en enkele andere kerkgenootschappen vind je hier. Belgische lezers kunnen hier nog informatie vinden.

De andere tragedie («Overpeinzing van Fidel» van 18 juli 2010)

2010-07-20T12:26:00.006+02:00

Toen ik op 13 juli een bijeenkomst had met economen van de ICEM [letterlijk: "Onderzoekscentrum voor de Wereldeconomie" - Dwarslezer], vertelde ik hen over de uitstekende documentaire van de Franse regisseur Yann Arthus-Bertrand [link van de documentaire toegevoegd door Dwarslezer] met medewerking van de meest gerenommeerde en best geïnformeerde internationale persoonlijkheden, over een ander verschrikkelijk gevaar voor de menselijke soort, dat zich vóór onze ogen aan het afspelen is: de vernietiging van het milieu.

De documentaire geeft duidelijk en kernachtig het volgende aan:

"In het grote avontuur van het leven op Aarde moet elke soort een rol spelen, heeft elke soort zijn eigen plaats. Geen enkele soort is nutteloos of schadelijk, ze houden elkaar in evenwicht. En daar verschijn jij, de homo sapiens, de intelligente mens, in de geschiedenis. Je profiteert van een fabelachtige erfenis van vier miljard jaar, verstrekt door de Aarde. Je bent maar 200.000 jaar oud, maar je hebt het aangezicht van de wereld al veranderd."

"De uitvinding van de landbouw veranderde onze geschiedenis. Dat was minder dan 10.000 jaar geleden."

"De landbouw was onze eerste grote revolutie. Deze leidde tot de eerste overschotten en tot het ontstaan van steden en beschavingen. De herinneringen aan duizenden jaren van zoeken naar voedsel verdwenen. Nadat het graan de basis was geworden van het leven, verveelvoudigden we het aantal variëteiten en leerden wij ons aan te passen aan onze grond- en klimaatsoorten. Wij zijn net als alle soorten op de Aarde. Onze eerste dagelijkse zorg is onze voeding. Wanneer de grond minder gul is en er watertekorten ontstaan, zijn we in staat wonderbaarlijke inspanningen te leveren om voldoende uit de grond te halen om te kunnen blijven leven."

"De helft van de mensheid bewerkt de grond, voor meer dan driekwart met de hand."

"Zuivere energie. De energie van de zon, gedurende miljoenen jaren opgevangen door miljoenen planten meer dan 100 miljoen jaar geleden. Steenkool. Gas. Vooral echter aardolie."

"In de laatste 60 jaar is de wereldbevolking bijna verdrievoudigd. En meer dan twee miljard mensen zijn naar de steden getrokken."

"New York, de eerste megalopolis van de wereld, is het symbool van de uitbuiting van de energie die de Aarde aan het menselijke genie verschaft. De handarbeid van miljoenen immigranten, de energie uit de steenkool, de onmisbare kracht van de aardolie. De Verenigde Staten waren de eersten om gebruik te maken van de fenomenale, revolutionaire kracht van het 'zwarte goud'. Op het platteland vervingen de machines de mensen. Een liter aardolie levert evenveel energie op als 100 paar handen in 24 uur."

"Er wordt voldoende graan geproduceerd om 2 miljard mensen te voeden. Maar veel van dat graan wordt niet gebruikt om mensen te voeden. Hier en in andere geïndustrialiseerde landen wordt het omgezet in veevoer of in biobrandstof."

"Zo ver als het oog reikt zit er kunstmest onder de grond en plastic erboven. De broeikassen van Almeria, Spanje, zijn de groentetuin van Europa. Een stad van groente van uniforme grootte wacht dag na dag op honderden vrachtwagens die deze naar de supermarkten van het continent vervoeren. Hoe ontwikkelder een land is, des te meer vlees wordt door zijn bewoners geconsumeerd. Hoe kan de wereldvraag bevredigd worden zonder de toevlucht te nemen tot veehouderijen als concentratiekampen? Elke keer sneller. Net zoals de levenscyclus van het vee, dat misschien wel nooit een wei gezien heeft."

"In deze veehouderijen met miljoenen stuks vee, groeit geen enkel sprietje gras. Een vloot vrachtwagens voert uit elke hoek van het land tonnen graan, soja-voer en proteïnekorrels aan, die worden omgezet in tonnen vlees. Het resultaat is dat er 100 liter water nodig is om één kilo aardappels te produceren, 4.000 liter voor één kilo rijst en 13.000 liter voor één kilo vlees. Zonder dan nog te praten over de aardolie die wordt opgebrand bij de productie en het transport."

"We weten dat het einde van de goedkope aardolie dichtbij is, maar we weigeren dat te geloven."

"Los Angeles. In deze stad, die zich over meer dan 100 kilometer uitstrekt, is het aantal auto's bijna even hoog als het aantal inwoners."

"De dag lijkt er slechts op een bleke afspiegeling van de nachten die de stad veranderen in een hemel vol sterren."

"Overal graven en delven de machines, ontrukken ze aan de aarde de stukken ster die vanaf het begin van haar schepping in de diepte begraven waren... De delfstoffen."

"...80% van deze minerale rijkdom wordt door 20% van de wereldbevolking verbruikt. Vóór het einde van deze eeuw zal de mijnbouw bijna alle reserves van de planeet opgemaakt hebben."

"Sedert 1950 is de wereldhandel vertwintigvoudigd; 90% van de handel gaat over zee. Vijfhonderd miljoen containers worden elk jaar vervoerd naar de grootste verbruikscentra..."

"Sedert 1950 is de visvangst tot het vijfvoudige toegenomen, van 18 tot 100 miljoen ton per jaar. Duizenden fabrieksschepen zijn de oceanen aan het leegvissen. Drie kwart van de visgebieden zijn uitgeput of dreigen dat te worden."

"Vijfhonderd miljoen mensen wonen in de woestijngebieden van de aarde, meer dan de totale bevolking van Europa."

"Israel veranderde de woestijn in landbouwgrond. Ofschoon deze gebieden nu druppelsgewijs geïrrigeerd worden, neemt het waterverbruik nog steeds toe, op gelijke voet met de export."

"De ooit machtige rivier Jordaan is nu nog maar een beek; zijn water is naar de supermarkten van de hele wereld gevlogen in kisten fruit en groente."

"India loopt het risico het land te worden dat in de komende eeuw het meest zal lijden onder watertekorten. De grootschalige irrigatie heeft haar groeiende bevolking gevoed en in de laatste 50 jaar zijn er 21 miljoen putten geslagen."

"Las Vegas is in een woestijn gebouwd. Daar wonen nu miljoenen mensen en elke maand komen er duizenden bij. Zijn inwoners behoren tot de grootste waterverbruikers van de wereld."

"Palm Springs is ook een woestijnstad met tropische begroeiing en luxe golfterreinen. Hoelang zal deze luchtspiegeling nog blijven bloeien? De Aarde kan hem niet onderhouden."

"De Colorado, die deze steden voorziet van water, is een van de rivieren die al niet meer in de zee uitkomen."

"Vóór 2025 zou waterschaarste al twee miljard mensen kunnen treffen."

"Alles wat leeft is aan elkaar gekoppeld: water, lucht, aarde, bomen."

"De oerbossen bieden een leefgebied voor drie kwart van de biodiversiteit van deze planeet, dat wil zeggen, van al het leven op Aarde."

"... in slechts 40 jaar is het grootste regenwoud van de wereld, het Amazone-gebied, 20% kleiner geworden. Daar is het vervangen door veehouderijen of soja-boerderijen. 95% van deze soja wordt in Europa en Azië gebruikt als voer voor vee en pluimvee. Zo wordt een bos omgezet in vlees."

"Meer dan twee miljard mensen, bijna een derde van de wereldbevolking, is nog afhankelijk van steenkool. In Haïti, een van de armste landen van de wereld, is de steenkool een van de belangrijkste consumptiegoederen van de bevolking."

"Op de heuvels van Haïti is nog maar 2% van de bossen over..."

"Elke week groeit de bevolking van de steden op de wereld met meer dan een miljoen mensen. Een van elke zes personen leeft tegenwoordig in een onzekere, ongezonde en overbevolkte omgeving zonder toegang tot zijn dagelijkse levensbehoeften zoals water, riolering, electriciteit. De honger is zich opnieuw aan het verspreiden en treft nu bijna één miljard mensen. Op de hele aarde strijden de armen om te overleven, terwijl wij blijven graven naar grondstoffen zonder welke we niet meer kunnen leven."

"Onze activiteiten zorgen ervoor dat gigantische hoeveelheden CO2 vrijkomen. Zonder dat we dat beseffen hebben we, molecule voor molecule, het klimatologische evenwicht van de aarde beïnvloed."

"De ijskap van het Noordpoolgebied smelt tengevolge van de opwarming van de aarde. De ijslaag is in 40 jaar tijds 40% van zijn dikte kwijtgeraakt. In de zomer neemt zijn oppervlak jaar na jaar meer af en het zou tegen 2030 in de zomermaanden kunnen verdwijnen. Sommigen hebben het al over 2015."

"Tegen 2050 zou een kwart van de op aarde levende soorten met uitsterven bedreigd kunnen zijn."

"... aangezien Groenland snel opwarmt, stroomt het zoetwater van een heel continent in het zoute water van de oceanen."

"Het ijs van Groenland bevat 20% van al het zoetwater van de planeet. Als dat smelt, zal het zeepeil ongeveer zeven meter stijgen. De atmosfeer van onze planeet is een ondeelbaar geheel. Het is een goed dat wij allen met elkaar delen."

"In Groenland verschijnen meren in het landschap. De ijskap is aan het smelten met een snelheid die zelfs de grootste pessimisten 10 jaar geleden niet hadden kunnen voorzien. Meer en meer door gletsjers gevoede rivieren voegen zich samen en komen aan de oppervlakte. Vroeger werd gedacht dat dat water diep in het ijs zou bevriezen. Het stroomt echter onder het ijs door en neemt de ijslaag mee naar de zee, waar ze afbreekt en in ijsbergen verandert."

"De toename van het water door verwarming veroorzaakte, alleen in de 20e eeuw al, een verhoging van het waterpeil van 20 cm. Alles wordt instabiel. De koraalriffen zijn uiterst gevoelig voor zelfs de kleinste verandering van de watertemperatuur; 30% is al verdwenen. Zij vormen een essentiële schakel in de keten van de soorten."

"Als het zeepeil steeds sneller blijft stijgen, wat zal er dan gebeuren met de grote steden, zoals Tokyo, de dichtstbevolkte stad van de wereld?"

"... in Siberië, en in veel delen van de wereld, is het zo koud dat de ondergrond voortdurend bevroren is. Dat verschijnsel is bekend als 'permafrost'. Onder deze oppervlakte ligt een klimatologische tijdbom: methaangas, een meer dan twintig maal krachtiger broeikasgas dan CO2. Wanneer de 'permafrost' ontdooit, zal het vrijgekomen methaangas ervoor kunnen zorgen dat het broeikaseffect uit de hand loopt met gevolgen die niemand kan voorspellen."

"Twintig procent van de wereldbevolking verbruikt 80% van de natuurlijke bronnen van de wereld."

"De wereld spendeert twaalf maal meer geld aan militaire kosten dan aan hulp aan ontwikkelingslanden."

"Dagelijks sterven er vijfduizend personen door het drinken van vervuild water, één miljard mensen heeft niet de beschikking over drinkwater."

"Bijna één miljard mensen lijden honger."

"Meer dan 50% van het op de wereld verhandelde graan wordt gebruikt voor veevoeder of biobrandstof."

"De soorten sterven duizend maal sneller uit dan natuurlijk zou zijn."

"Drie kwart van de visserijgebieden zijn helemaal of gedeeltelijk uitgeput, of nemen gevaarlijk snel af."

"De gemiddelde temperatuur is de laatste 15 jaar hoger geweest dan ooit is geregistreerd."

"De ijskap is 40% dunner dan 40 jaar geleden."

In de laatste minuten van de documentaire verzacht regisseur Yann Arthus-Bertrand zijn toon door enkele positieve ontwikkelingen te prijzen in sommige landen, die hij zich gedwongen voelde te vernoemen, zonder te willen beledigen of kwetsen.

Zijn slotwoorden luidden:

"Het is tijd om ons te verenigen. Het is niet belangrijk wat geweest is, maar wat er nog is. We beschikken nog over de helft van de bossen van de wereld, duizenden rivieren, meren en gletsjers,en nog duizenden succesvolle soorten.

We weten nu dat er oplossingen zijn. We hebben allemaal de kracht om te veranderen. Waar wachten we dan op?

Het is aan ons om te schrijven wat er nu volgt. Aan ons samen!"

Het onderwerp waaraan ik het grootste deel van mijn inspanningen heb gewijd, vormt een probleem dat elke dag ernstiger wordt. Ik bedoel het dreigende gevaar van een oorlog die de laatste zou zijn uit de prehistorie van onze soort, en waaraan ik vanaf 1 juni negen «Overpeinzingen» heb gewijd.

Het is niet verrassend dat 99,9% van de mensen de hoop koesteren dat het gezonde verstand zal zegevieren.

Helaas zie ik, door alle elementen van de realiteit die ik waarneem, zelfs niet de geringste mogelijkheid dat dat zo zal zijn.

Daarom denk ik dat het veel praktischer zal zijn als onze volkeren zich erop voorbereiden om aan deze realiteit het hoofd te bieden. Dat zal onze enige hoop zijn.

De Iraniërs hebben dat inderdaad gedaan, zoals wij dat in october 1962 deden, toen we ervoor kozen ons terug te trekken in plaats van onze vlag te strijken.

Gisteren ging het net als nu, door het toeval en niet door de verdiensten of de individuele geschiedenis van ieder van ons.

Het nieuws dat we elke dag uit Iran krijgen, wijkt geen millimeter af van de door hen aangegeven positie om hun legitieme rechten op vrede en ontwikkeling te ondersteunen, met een nieuw element: ze zijn er inmiddels in geslaagd 20 kilo voor 20% verrijkt uranium te produceren, voldoende voor het bouwen van een kernbom, wat degenen die al lang geleden besloten het land aan te vallen alleen nog maar gekker zal maken. Die analyse heb ik op vrijdag 16 juli besproken met onze ambassadeurs.

Obama zal die beslissing niet kunnen veranderen, en hij heeft ook nog geen enkele aanwijzing gegeven dat hij dat zou willen.

Origineel gepubliceerd door CubaDebate - vertaald door Dwarslezer

Gefeliciteerd (artikel dat ik graag zelf geschreven zou hebben...)

2010-07-20T00:41:00.000+02:00

Heerlijk. Weg is het strontvervelende getoeter van vuvuzela’s, verdwenen zijn de gesprekken in omringende achtertuinen over “hoe onze jongens die beker wel even binnen gaan slepen” en eindelijk is het Oranje gekleurd zijn van onze boerderij iets dat in hoog tempo weer ongedaan gemaakt wordt. Van het je met zijn allen stompzinnig en breindood massaal achter één land scharen (of in ons specifieke geval nog vele malen triester en vernederender: je scharen achter de criminele Oranje-familie) terug naar de orde van de dag: het braaf verrichten van slavenarbeid om je abonnementsgeld en je met geweld afgedwongen overige bijdragen (betalen van de huur van je gevangeniscel, het cameramateriaal om je cel in de gaten te kunnen houden, et cetera, et cetera) te kunnen financieren. Lang leve Oranje. Lang leve Vernederland.

[...]

Snel door naar de volgende vlaag van nationale verstandsverbijstering dan maar: de kabinetsformatie/aankomende verkiezingen. Had u daar nog iets over gehoord? Nee? Ach ja, sommige dingen zijn nou eenmaal belangrijker. Dingen zoals voetbal bijvoorbeeld.

Tja.

Klik hier voor het hele artikel, op 12 dezer gepubliceerd door Anarchiel.

Geld voor de strijd tegen AIDS en HIV...

2010-07-19T14:23:00.001+02:00

Gisteren begon in Wenen, onder het motto «Rights Here, Right Now» de 18e Internationale AIDS-Conferentie, waarvoor bijna 25.000 wetenschappers, regeringswoordvoerders, specialisten, leden van NGO's, patiënten, enz. bij elkaar gekomen zijn (zie bijv. Avui/El Punt van 17 en Het Parool van 18 juli 2010).

Radio Nederland meldt (in het Engels) dat van de 27 miljard dollar die nodig zijn om AIDS te bestrijden, er nog maar 10 miljard zijn gedoneerd. De VS, het belangrijkste donorland, probeert zijn bijdrage te verminderen en het geld te besteden aan andere ziekten, die 'goedkoper' zijn qua kosten per patiënt: voor de kosten van de behandeling van één AIDS-patiënt zouden 1.500 kinderen genezen kunnen worden van te behandelen ziekten, aldus de website van de radiozender.

De hoofdfinancier van programma's tegen HIV en AIDS, Michel Kazatchkin, had al eerder aangegeven dat er voor de komende drie jaar nog 20 miljard dollar (15,5 miljard euro) nodig is om verder te kunnen gaan met het bestrijden van deze ziekten. (de Volkskrant van gisteren)

Ik hoop dat de organisatoren van deze Conferentie (UNAIDS) mij de volgende vragen niet kwalijk nemen:

Hoeveel geld zouden ze bespaard hebben aan kosten voor reizen, hotels, zaalhuur, diners, enz. als gebruik was gemaakt van meer eigentijdse opties? Zou het niet mogelijk zijn dit soort Internationale Conferenties te houden met behulp van 'videoconferentie'? De deelnemers zouden in regionale centra bijeen kunnen komen (bijv. in collegezalen van universiteiten) en zouden kunnen verblijven op universiteitscampi [sorry, maar 'campussen' krijg ik niet over mijn lippen], vooral als de conferenties -zoals nu- in een vacantieperiode plaatsvinden. Met 25.000 deelnemers zou zo een enorm bedrag bespaard kunnen worden (nog afgezien van de positieve milieu-effecten)...

Over het ANP, objectiviteit, Fidel Castro en het Midden-Oosten...

2010-07-16T09:53:00.007+02:00

Volgens Wikipedia heeft het ANP (Algemeen Nederlands Persbureau) "een reputatie van betrouwbaarheid". Een club die in de Tweede Wereldoorlog onder de Duitse bezetting gewoon bleef doorwerken en in die periode de propaganda van de bezetters weergaf verdient dat vertrouwen niet. Wie nagaat welke berichten door het ANP wél en niet, en met welke bewoordingen ze worden verspreid, kan begrijpen waarom ik ANP vertaal met Algemeen Nederlands Propagandabureau, want het ANP kleurt nu, net als in de Tweede Wereldoorlog, de berichten bij volgens de visie van degenen die aan de macht zijn. Zo werd en wordt steevast verwezen naar Fidel Castro als "dictator', terwijl Mahmoud Abbas, die formeel al jaren niet meer de Palestijnse president is, nog steeds gewoon "president" genoemd wordt, en ook George W. Bush, die tweemaal de USAmerikaanse presidentsverkiezingen won door het vervalsen en manipuleren van de verkiezingsuitslagen, werd gewoon als "president" omschreven. Een ander voorbeeld is dat bijv. Hugo Chávez steevast wordt opgevoerd als "populistische president", terwijl ik die toevoeging nooit gezien heb bij de change belovende Barack "Yes, We Can" Obama. En in feite zijn natuurlijk alle politici op een of andere manier populisten...

Enkele dagen geleden hield Fidel Castro een door diverse Cubaanse radio- en TV-zenders uitgezonden toespraak van ruim een uur. Het ANP meldt daarover (zie bijv. De Limburger van 14 juli) dat "Castro [...] een redelijk fitte indruk [maakte]" en "onder meer [inging] op de spanningen tussen Noord-Korea en Zuid-Korea". Vervolgens heeft de verslaggever van het ANP volledig zitten suffen, of er bewust een punt aan zitten zuigen, want wat volgens de aankondiging in het Cubaanse dagblad Granma de aanleiding was voor de uitzending ("om de gevaarlijke gebeurtenissen in het Midden-Oosten te evalueren") moet het bij het ANP doen met de volgende twee zinnen: "Ook zei hij enkele woorden over het Midden-Oosten. Hij stelde dat de Verenigde Staten en Israël zich voorbereiden op een aanval op Iran."

Die "enkele woorden" besloegen in werkelijkheid het overgrote deel van de uitzending, waarbij Fidel uitging van zijn op 11 juli gepubliceerde «Overpeinzing» El origen de las guerras (waarvan ik in dit blog een Nederlandse vertaling heb gepubliceerd: De oorsprong van de oorlogen). Deze «Overpeinzing» werd aan het eind door een medewerker van het programma nog in zijn geheel voorgelezen.

Spits maakte het echter nog bonter. Dat dagblad meldde wél (onbekend is uit welke koker dat bericht kwam) dat Fidel de Verenigde Staten provoceerde door te suggereren dat het onlangs getorpedeerde Zuid-Koreaanse schip Cheoan niet door Noord-Korea, maar door of op last van de VS naar de kelder geholpen was. Spits maakt zelfs niet eens melding van de toestand in het Midden-Oosten, het hoofdonderwerp van de uitzending...

Het is me echter volstrekt onduidelijk hoe Fidel de VS zou hebben kunnen provoceren. Dat land heeft al talloze malen conflicten uitgelokt door middel van "valse vlag"-operaties of door grove leugens, en er zijn ook bij dit geval (het getorpedeerde Zuid-Koreaanse schip) diverse vraagtekens te zetten. Ik ben trouwens van mening dat Fidel Castro, na de tientallen door de CIA en andere clubs vanuit de VS ondernomen of door de VS gesteunde pogingen tot moord op hem, alle recht heeft om de VS op de meest brute manier terecht te wijzen...

Om overigens terug te komen op het onderwerp van zijn uitzending: er zijn wel degelijk aanwijzingen dat er grote gevaren dreigen voor Iran, en uiteindelijk voor de hele wereld. Niet alleen lijkt de huidige situatie maar al te duidelijk op de voorbereidingen voor de aanval op Irak (een op leugens en/of halve waarheden gebaseerde campagne tegen het land [toen -niet-bestaande!- massavernietigingswapens, nu de -hypothetische- mogelijkheid dat Iran kernwapens zou willen produceren], een halfslachtige resolutie van de Veiligheidsraad van de VN), maar er zijn ook aanwijzingen dat de voorbereidingen al in een vergevorderd stadium zijn, zoals bijvoorbeeld blijkt uit de groeiende aanwezigheid van Verenigdestaatse en Israëlische oorlogsschepen in en rond de Straat van Hormuz (zie bijv. Workers World van 7 juli 2010).

Ook de Spaanse media willen overigens niet begrijpen dat het Fidel Castro te doen was om de in het Midden-Oosten dreigende oorlog. In bijv. La Vanguardia wordt op 12 juli weliswaar aangegeven dat Fidel had gesproken over de toestand in het Midden-Oosten, maar verder gaat het artikel vooral over de vrijlating van de enkele Cubaanse "politieke gevangenen", hetgeen -vanuit het gezichtspunt van de Spaanse overheid- uiteraard wel begrijpelijk is: als we maar vaak genoeg horen over politieke gevangenen in Cuba, dan vergeten we immers dat er in Spanje honderden politieke gevangenen opgesloten zitten.

In diverse media (zoals bijvoorbeeld ABC News op 12 juli) wordt hem min of meer verweten dat hij niet spreekt over de binnenlandse situatie in Cuba. Tja, hij heeft het ook niet gehad over de lege belofte van Barack "Change" Obama over het Verenigdestaatse concentratiekamp in Guantánamo...

Wie overigens het hele programma «Mesa Redonda» van Radio Rebelde wil horen, waaraan Fidel Castro deelnam, kan dat (in drie delen) horen via de website van deze zender: deel 1, deel 2, deel 3 (kennis van het Spaans is daarbij wel nodig)...

Oorlogen liegen (door Eduardo Galeano, Uruguayaans journalist en schrijver)

2010-07-14T12:29:00.003+02:00

"—Maar het motief... –drong de heer Duval aan–. Iemand doodt niet zomaar voor niets. —Het motief? –antwoordde Ellery, zijn schouders ophalend–. U kent het motief al."

Ellery Queen. The Adventure of the House of Darkness

Oorlogen, zegt men, vinden plaats uit nobele gronden: de internationale veiligheid, de nationale waardigheid, de democratie, de vrijheid, de orde, in opdracht van de beschaving of door de wil van God. Niemand is eerlijk genoeg om te bekennen "Ik dood om te stelen".

Niet minder dan drie miljoen burgers stierven er in Congo in de loop van de vier jaar durende oorlog, die sinds eind 2002 stil ligt.

Zij stierven voor coltan, maar dat wisten ze zelf niet eens. Coltan is een zeldzaam mineraal en de rare naam verwijst naar de mengvorm van twee zeldzame mineralen, columbiet en tantaliet. Coltan was niets of weinig waard, totdat ontdekt werd dat het onmisbaar was voor de fabricage van mobiele telefoons, ruimteschepen, computers en raketten - en toen werd het nog duurder dan goud.

Bijna alle bekende reserves van coltan zit verstopt in het zand van Congo. Meer dan veertig jaar geleden werd Patrice Loumoumba geofferd op een altaar van goud en diamanten. Zijn land doodt hem elke dag opnieuw. De Congo, een zeer arm land, is geweldig rijk aan delfstoffen, en dat geschenk van de natuur is zich aan het veranderen in de vloek van de geschiedenis.

De Afrikanen noemen aardolie "duivelsstront". In 1978 werd er in het zuiden van Soedan aardolie ontdekt. Zeven jaar later werd bekend dat de reserves meer dan twee maal zo groot zijn; de grootste voorraden bevinden zich in het westen van het land, in de streek van Darfur.

Daar heeft onlangs nog een moordpartij plaatsgevonden, die in feite nog steeds voortduurt. Veel zwarte boeren, volgens sommige schattingen twee miljoen, zijn gevlucht of zijn gestorven door een kogel, een mes of door de honger, door de aanwezigheid van Arabische milities, die door de regering gesteund worden met tanks en helicopters. Deze oorlog wordt vermomd als een etnisch en religieus conflict tussen de Arabische, islamitische, herders en de zwarte, christelijke en heidense, boeren. Het is echter wel zo dat de platgebrande dorpjes en de verpletterde akkers precies lagen waar nu de boortorens verschijnen die het land doorboren.

Het ontkennen van wat voor iedereen zichtbaar is, ten onrechte toegedicht aan dronkelappen, is de meest opvallende eigenschap van de president van de planeet [hier verwijst Galeano naar George W. Bush; het was 2005 - Dwarslezer], die Godzijdank, geen druppel drinkt. Hij blijft volhouden, de ene dag na de andere, dat zijn oorlog in Irak niets met aardolie te maken heeft.

"Ze hebben ons voor de gek gehouden door systematisch informatie achter te houden," schreef rond 1920 uit Irak een zekere Lawrence of Arabia. "Het Engelse volk is naar Mesopotamië gebracht om daar in een val te lopen, waaruit het moeilijk in waardigheid en eervol zal kunnen ontsnappen."

Ik weet dat de geschiedenis zich niet herhaalt, maar af en toe twijfel ik toch. Hoe zit het met de obsessie tegen Chávez? Heeft die waanzinnige campagne die dreigt, uit naam van de democratie, de dictator te vermoorden, die negen eerlijke verkiezingen gewonnen heeft, niets met aardolie te maken?

En de voortdurende alarmkreten over het nucleaire gevaar van Iran, hebben die niets te maken met het feit dat Iran een van de rijkste aardgasvoorraden ter wereld bezit? En anders, hoe kan dat nucleaire gevaar verklaard worden? Was Iran soms het land dat kernbommen wierp op de burgerbevolking van Hiroshima en Nagasaki?

De in Californië gevestigde firma Bechtel had een concessie voor 40 jaar gekregen voor het water van Cochabamba. Al het water, inclusief het regenwater. Ze hadden zich nog maar net geïnstalleerd of de tarieven werden verdrievoudigd. Er ontstond een volksoproer en de firma moest Bolivia verlaten. President Bush kreeg medelijden met de verstotelingen en troostte hen door hun het Iraakse water te schenken.

Dat was erg gul van hem. Irak verdient het niet alleen geëlimineerd te worden door zijn fantastische rijkdom aan aardolie. Dat land, doorstroomd door de Tigris en de Eufraat, verdient ook het allerslechtste omdat het de rijkste bron van zoet water is van heel het Midden-Oosten.

De wereld vergaat van de dorst. De chemische vergiften verrotten de rivieren en de perioden van droogte laten hen droogvallen. De consumptiemaatschappij verbruikt elke keer meer water, het water is iedere keer minder drinkbaar en wordt steeds maar schaarser. Iedereen zegt het, iedereen weet het: de olie-oorlogen zullen morgen water-oorlogen worden.

In werkelijkheid vinden er al water-oorlogen plaats. Het zijn veroveringsoorlogen, maar de invallers gooien geen bommen en laten geen legers landen. Ze zijn verkleed als internationale technocraten, die de arme landen onderwerpen aan een staat van beleg en privatisering of dood eisen. Hun wapens, dodelijke afpersings- en strafinstrumenten, vallen niet op onder hun kleding en maken geen geluid.

De Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds, twee bladen van hetzelfde pincet, hebben in de laatste jaren in 16 arme landen het water laten privatiseren. Daaronder enkele van de armste van de wereld, zoals Benin, Niger, Mozambique, Ruanda, Yemen, Tanzania, Kameroen, Honduras, Nicaragua, ... De redenering was onweerlegbaar: of u levert het water uit of er is geen genade met de schuld en er komen geen nieuwe leningen.

De experts legden ook geduldig uit dat ze dit niet deden om de souvereiniteit uit te kleden, maar om de landen, die door de inefficiënte staat achtergebleven waren, te helpen om zich te moderniseren. En als de rekening van het geprivatiseerde water voor het grootste deel van de bevolking niet meer te betalen zou zijn, dan was dat des te beter: misschien zou die zo wakker worden uit haar werkschuwheid en proberen vooruit te komen.

Wie is de baas in een democratie? De internationale functionarissen uit de geldwereld, die door niemand gekozen zijn?

Eind october verleden jaar besliste een referendum over het water in Uruguay. Een grote meerderheid van de bevolking stemde en een overweldigende meerderheid daarvan bevestigde dat het water een openbare dienst moet zijn, en een recht van iedereen.

Dat was een overwinning van de democratie tegen de traditie van onmacht, die beweert dat wij niet in staat zijn het water of wat dan ook te beheren, en tegen de slechte naam van het openbaar bezit, dat die slechte naam gekregen had door de politici die het gebruikt en mishandeld hadden alsof wat van iedereen is aan niemand toebehoorde.

Het referendum in Uruguay heeft op internationaal vlak geen weerslag gehad. De grote communicatiemedia hoorden niets van deze veldslag in de water-oorlog, die verloren was door degenen die altijd winnen. Het voorbeeld besmette geen enkel land op de wereld. Dit was het eerste waterreferendum en, voorzover als bekend, was het ook het laatste.

Gepubliceerd op VoltaireNet op 3 november 2005 - vertaald door Dwarslezer.

De oorsprong van de oorlogen [Overpeinzing van Fidel Castro van 11 juli 2010]

2010-07-13T00:05:00.048+02:00

Ik stelde op 4 juli, dat noch de Verenigde Staten, noch Iran, een stapje zouden terugdoen. "de ene vanuit de trots van de machtigen en de andere vanuit het verzet tegen het juk en vanuit zijn strijdvermogen, zoals al zo vaak is gebeurd in de geschiedenis van de mensheid"...

In bijna alle oorlogen probeert een van de partijen die te vermijden, en soms allebei. Bij deze gelegenheid zal zij plaatsvinden, ook al wil een van beide partijen het niet, zoals gebeurde in de twee wereldoorlogen van 1914 en 1939, met slechts 25 jaar tussen de eerste en de tweede uitbarsting.

De moordpartijen waren gruwelijk en zouden zich niet hebben voorgedaan als er niet van tevoren foute berekeningen gemaakt waren. Beide partijen vertegenwoordigden imperialistische belangen, en ze dachten hun doelen te kunnen bereiken zonder de verschrikkelijk hoge prijs die daarvoor betaald moest worden.

In het onderhavige geval verdedigt de ene partij nationale en volstrekt legitieme belangen. De andere partij streeft valse doeleinden na en brutale materiële belangen.

Als we alle oorlogen uit de geschiedenis van de menselijke soort analyseren, heeft steeds een van de partijen die doelstellingen beoogd.

Het zijn volstrekt nutteloze illusies als we denken dat bij deze gelegenheid die doeleinden bereikt kunnen worden zonder de meest verschrikkelijke van alle oorlogen.

In een van de beste artikelen die door de website Global Research gepubliceerd zijn, maakt Rick Rozoff op 1 juli overvloedig gebruik van niet te weerleggen bijzonderheden over de doeleinden van de Verenigde Staten, die iedereen die goed geïnformeerd is zou moeten weten.

"... Men kan winnen als een tegenstander weet dat hij kwetsbaar is voor een onmiddellijke en niet te ontdekken, overweldigende en verwoestende aanval, zonder de mogelijkheid zich te verdedigen of die aanval te vergelden." Dat is wat volgens de auteur de Verenigde Staten denken.

"... Een land dat ernaar streeft de enige staat in de geschiedenis te zijn die ter land, ter zee, in de lucht en in de ruimte full-spectrum een militaire overheersing uit te blijven oefenen."

"Een land dat militaire basis en legers onderhoudt en uitbreidt, gevechtseenheden van vliegdekschepen en strategische bommenwerpers, op nagenoeg elke breedte- en lengtegraad. Dat dat doet met een record oorlogsbegroting sinds de Tweede Wereldoorlog, van 708 miljard dollar voor volgend jaar."

Het was "... het eerste land dat kernwapens ontwikkelde en gebruikte..."

"... de VS beschikken over 1.550 kernkoppen die inzetbereid zijn en nog eens 2.200 in opslag (volgens sommige berekeningen 3.500 stuks) en een groot aantal lanceerinrichtingen te land, in de lucht en in onderzeeërs."

"Het niet-nucleaire arsenaal dat wordt gebruikt om de lucht- en strategische verdediging te neutraliseren en te vernietigen van mogelijk alle belangrijke strijdkrachten van andere naties, zal bestaan uit intercontinentale ballistische raketten, ballistische raketten die zijn aangepast voor lancering vanuit onderzeeërs, kruisraketten, supersonische bommenwerpers en "super-stealth" strategische bommenwerpers die niet door de radar waargenomen kunnen worden en zo de verdedigingslijnen op de grond en in de lucht kunnen ontwijken."

Rozoff somt de talloze persconferenties, vergaderingen en verklaringen op van de stafchefs en de gezaghebbende leiders van de Verenigde Staten.

Hij verklaart de toezeggingen aan de NAVO en de afgedwongen samenwerking met de partners in het Midden-Oosten, men leze op de eerste plaats Israel. Hij zegt dat "de Verenigde Staten ook de programma's intensiveren voor ruimte- en cyber-oorlog, waarmee men in staat zal zijn bewakings- en militaire commandosystemen, de controle-, communicatie-, computer- en inlichtingensystemen van andere landen lam te leggen, waardoor ze nagenoeg geen verdedigingsmogelijkheden meer hebben, uitgezonderd de meest elementaire tactische verdediging."

Hij spreekt over de ondertekening in Praag, op 8 april dit jaar, van het nieuwe START-Accoord tussen Rusland en de Verenigde Staten, dat "... geen enkele beperking bevat ten aanzien van het huidige of het geplande potentieel op het gebied van een conventionele global strike van de VS."

Hij verwijst naar talloze berichten over dit onderwerp en geeft een verpletterend voorbeeld van de bedoelingen van de Verenigde Staten.

Hij wijst erop dat "... het Ministerie van Defensie momenteel het hele scala aan technologieën en systemen aan het onderzoeken is die in staat zijn tot een conventionele prompt global strike, waardoor de president meer geloofwaardige en technisch passende opties krijgt om het hoofd te bieden aan nieuwe en nog te ontwikkelen bedreigingen.

Ik blijf van mening dat geen enkele president, zelfs niet de meest ervaren militaire bevelhebber, voldoende zou hebben aan een minuut om te weten wat hij moet doen als dat niet vooraf met computers geprogrammeerd is.

Rozoff vertelt, onverstoorbaar, wat Global Security Network bevestigt in een analyse van Elaine Grossman met de titel "'De kosten voor het testen van een Verenigdestaatse raket voor global strike zouden 500 miljard dollar kunnen bedragen'".

"'De regering van Obama heeft voor het fiscale jaar 2011 gevraagd om 239,9 miljoen (*) dollars voor het onderzoek naar en het ontwikkelen van een prompt global strike door de militaire diensten... Wanneer de financiering zich handhaaft op het voor de volgende jaren berekende peil, zal het Pentagon aan het eind van het fiscale jaar 2015 ongeveer 2 miljard dollar hebben uitgegeven voor een prompt global strike, zoals blijkt uit vorige maand aan het Congres aangeboden documenten.'"

"Een gruwelijk scenario, vergelijkbaar met een prompt global strike aanval, in dit geval van de zee-versie, werd drie jaar geleden in Popular Mechanics gepubliceerd:

"'In de Stille Oceaan komt een Ohio-atoomonderzeeboot aan de oppervlakte, in afwachting van de lanceerorder van de president. Zodra de order komt, lanceert de onderzeeër een Trident II- raket van 65 ton. Binnen twee minuten vliegt de raket sneller dan 22.000 km per uur. Over oceanen en buiten de atmosfeer versnelt hij over een afstand van duizenden kilometers

"'Op het hoogste punt van zijn baan, worden de vier kernkoppen van de Trident afgescheiden en beginnen ze afzonderlijk hun afdaling naar de planeet.

"'De kernkoppen, die met een snelheid van 21.000 km per uur vliegen, zijn gevuld met wolfram staven, een metaal dat tweemaal zo sterk is als staal.

"'Boven het doel komen de kernkoppen tot ontploffing, waarbij duizenden staven op het doel regenen -elk met een verwoestende kracht van 12 maal die van een kogel met een .50 kaliber. Alles wat zich binnen 279 m² bevindt van die duizelingwekkende ontploffing wordt vernietigd.'"

Rozoff verklaart meteen de verklaring van 7 april van generaal Leonid Ivashov, de opperbevelhebber van de Russische strijdkrachten, in zijn column met de titel "'De nucleaire verrassing van Obama.'"

Hierin verwijst hij naar de toespraak van de president van de Verenigde Staten in Praag verleden jaar met de volgende woorden: "'Het bestaan van duizenden kernwapens is de gevaarlijkste erfenis van de Koude Oorlog' - en naar aanleiding van de ondertekening van het Start II-akkoord in diezelfde stad op 8 april, zei de auteur:

"'In de geschiedenis van de VS kan men in de laatste eeuw niet één enkel voorbeeld vinden van een opofferingsgezinde dienst van de Verenigdestaatse élites ten voordele van de mensheid of van de volkeren van andere landen. Zou het realistisch zijn dat de komst van een Afro-Verenigdestaatse president in het Witte Huis een wijziging brengt in de politieke filosofie van het land, die traditioneel gericht is op de wereldheerschappij? Degenen die denken dat zoiets mogelijk kan zijn, zouden moeten proberen te begrijpen waarom de VS -het land met een hoger militair budget dan alle andere landen van de wereld samen- nog steeds enorme bedragen blijft uitgeven aan oorlogsvoorbereidingen.'"

"...'Het begrip Prompt Global Strike bestaat uit een geconcentreerde aanval, waarbij binnen 2 tot 4 uur gebruik wordt gemaakt van verscheidene duizenden conventionele precisiewapens, die de kritieke infrastructuur van het doelland zou vernietigen, waardoor het gedwongen wordt om te capituleren.'"

"'Het begrip Prompt Global Strike is bedoeld om het monopolie van de VS op militair gebied te waarborgen en de kloof tussen dit land en de rest van de wereld te vergroten. In combinatie met de inzet van het raketschild, dat de VS onkwetsbaar zou moeten maken tegen vergeldingsaanvallen uit Rusland en China, verandert het plan van de Prompt Global Strike Washington in een moderne wereldwijde dictator.'"

"'In wezen is de nieuwe kerndoctrine van de FS een onderdeel van de nieuwe veiligheidsstrategie van de VS, die het beste zou kunnen worden beschreven als de strategie van de totale straffeloosheid. De VS verhoogt zijn militaire budget, geeft de NAVO de vrije teugel als mondiale politie-agent en plant oefeningen in een reële situatie in Iran om in de praktijk de efficiency te testen van de Prompt Global Strike. Tezelfdertijd praat Washington over een wereld die helemaal vrij is van kernwapens.'"

In feite wil Obama de wereld voor de gek houden door te spreken over een mensheid die vrij is van kernwapens, die vervangen zouden worden door andere uiterst verwoestende wapens, die beter geschikt zijn om de leiders van de landen te terroriseren en zo de nieuwe strategie van totale straffeloosheid te kunnen realiseren.

De yankees denken dat de overgave van Iran al nabij is. Verwacht wordt dat de Europese Unie een pakket sancties zal aankondigen, dat op 26 juli ondertekend moet worden.

De laatste bijeenkomst van de 5+1 vond plaats op 2 juli, nadat de Iraanse president Mahmud Ahmadineyad had bevestigd dat "zijn land aan het eind van augustus het overleg zal hervatten met de deelname van Brazilië en Turkije."

Een hoge ambtenaar van de EU "liet weten dat Brazilië en Turkije niet zullen worden uitgenodigd om deel te nemen aan de gesprekken, althans niet op dit moment".

"De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Manouchehr Mottaki gaf aan er voorstander van te zijn om de internationale sancties uit te dagen en door te gaan met de uraniumverrijking."

Vanaf 5 juli wordt, bij de herhaalde Europese eisen, aangegeven dat aanvullende maatregelen tegen Iran bevorderd zullen worden, waarop hij heeft aangegeven dat er tot september niet onderhandeld zal worden.

Elke dag worden de mogelijkheden kleiner dat dit onoverkomelijke obstakel overwonnen kan worden.

Het is zó duidelijk wat er zal gebeuren dat het bijna exact voorspeld kan worden.

Wat mezelf betreft moet ik zelfkritiek toepassen, want ik beging de vergissing om in de «Overpeinzing» van 27 juni te stellen dat het conflict op donderdag, vrijdag of op het laatst op zaterdag zou losbarsten. Het was al bekend dat er Israelische oorlogsschepen onderweg waren naar het doel, samen met de de yankee marine. De opdracht om de Iraanse koopvaardijschepen te inspecteren was al gegeven.

Ik besefte echter net, dat er nog een stap aan voorafging: het constateren van de weigering van de Iraanse toestemming voor inspectie van het koopvaardijschip. Bij de analyse van de warrige taal van de Veiligheidsraad bij het opleggen van sancties tegen dat land, had ik dat detail niet gezien dat nodig was om de opdracht tot inspectie volledig te bekrachtigen. Dat was het enige dat nog ontbrak.

Op 8 augustus verstrijkt de door de Veiligheidsraad op 9 juni gegeven termijn van 60 dagen voor het verstrekken van informatie over het respecteren van de Resolutie.

In werkelijkheid gebeurde er echter nog iets ergers. Ik maakte gebruik van het laatste materiaal dat over dit gevoelige onderwerp was voorbereid door het Cubaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken en in dit document ontbraken twee belangrijke alinea's, de laatste alinea's van de resolutie, die letterlijk stellen:

"Er wordt op aangedrongen dat, in een periode van 90 dagen, de directeur-generaal van het IAEA aan de IAEA Raad van Gouverneurs en, tegelijkertijd, aan de Veiligheidsraad ter analyse een rapport aanbiedt waarin wordt aangegeven of Iran alle activiteiten vermeld in Resolutie 1737 (2006) volledig en blijvend heeft opgeschort, en of alle door de Raad van Gouverneurs van de IAEA geëiste maatregelen worden uitgevoerd en of alle overige bepalingen van resoluties 1737, 1747, 1803 en de huidige resolutie worden gerespecteerd;

"Bevestigd wordt dat alle handelingen van Iran zullen worden onderzocht in het licht van het in paragraaf 36 genoemde verslag en dat in een periode van 90 dagen moet worden ingediend en dat:

a) hij de toepassing van de maatregel zal opschorten mits Iran alle werkzaamheden met betrekking tot de verrijking en opwerking beëindigt, met inbegrip van het onderzoek en de ontwikkeling en dat gedurende de door de IAEA gecontroleerde schorsing in goed vertrouwen overleg zal worden gevoerd om zo spoedig mogelijk een voor beide partijen aanvaardbaar resultaat te bereiken;

b) hij de maatregelen als genoemd in de punten 3, 4, 5, 6, 7 en 12 van Resolutie 1737, evenals die in de punten 2, 4, 5, 6 en 7 van Resolutie 1747, in de punten 3, 5, 7, 8, 9, 10 en 11 van Resolutie 1803 en in de punten 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 21, 22, 23 en 24 van de huidige resolutie niet meer zal toepassen, zodra hij vaststelt, na ontvangst van het in de vorige alinea genoemde verslag, dat Iran volledig heeft voldaan aan zijn verplichtingen op grond van de betreffende resoluties van de Veiligheidsraad en de eisen van de Raad van Gouverneurs van de IAEA, welke vaststelling door de Raad zelf bevestigd zal worden; en:

c) in het geval dat het rapport aangeeft dat Iran zich niet gehouden heeft aan de bepalingen van de Resoluties 1737, 1747, 1803 en de huidige resolutie, zal hij, in overeenstemming met artikel 41 van Hoofdstuk VII van het VN-Handvest, andere passende maatregelen nemen om Iran ertoe te bewegen te handelen conform het in de genoemde resoluties bepaalde en conform de eisen van de IAEA, en wordt onderstreept dat andere besluiten zullen worden genomen indien dergelijke aanvullende maatregelen nodig zouden zijn... "

Een collega van het Ministerie is, na het inspannende werk van vele uren bij het copiëren van alle documenten, in slaap gevallen. Mijn streven om informatie te vinden en standpunten uit te wisselen over deze gevoelige onderwerpen heeft me in staat gesteld deze vergissing te ontdekken.

Vanuit mijn gezichtspunt hebben de Verenigde Staten en hun NAVO-bondgenoten hun laatste woord gesproken. Twee machtige staten met gezag en prestige maakten geen gebruik van hun veto-recht bij deze verraderlijke VN-resolutie.

Dit was de enige mogelijkheid om tijd te winnen om een formule te vinden om de wereld te redden, waarmee ze met nog meer gezag daarvoor zouden hebben kunnen strijden.

Nu hangt alles aan een dun draadje.

Mijn belangrijkste bedoeling was de internationale publieke opinie te wijzen op wat er aan het gebeuren was.

Dat is me gedeeltelijk gelukt door waarneming van de gebeurtenissen, als politiek leider die gedurende vele jaren het hoofd moest bieden aan het Imperium, zijn blokkade en zijn niet te benoemen misdaden. Maar ik doe dat niet uit wraak.

Ik aarzel niet om het risico te lopen mijn bescheiden morele gezag te compromitteren.

Ik zal «Overpeinzingen» over dit onderwerp blijven schrijven. Dat zullen er nog verscheidene zijn om dit in juli en augustus verder uit te werken, tenzij er iets gebeurt wat de dodelijke wapens in werking stelt die ze nu op elkaar gericht houden.

Ik heb erg genoten van de finales van het Wereldkampioenschap Voetbal en van de volleyball-wedstrijden, waarbij ons dappere team aan het hoofd staat van zijn groep in de Wereldliga van deze sport.

[Gepubliceerd in CubaDebate op 11 juli 2010; vertaald door Dwarslezer]
(*) gecorrigeerd door Dwarslezer aan de hand van het originele artikel van Rick Rozoff van 11 april [!] 2010

Is er nog een toekomst voor de Spaanse staat?

2010-07-11T14:39:00.006+02:00

Als de Spaanse staat (of, zoals sommigen hem nu -zeer terecht- noemen, "el €stado €spañol"), niet snel het roer omgooit, kan ik kort zijn: Nee! In de recente geschiedenis hebben we keer op keer gezien dat het mogelijk is een volk gedurende lange tijd te onderdrukken, maar dat uiteindelijk de financiële middelen en de steun ontbreken om die onderdrukking te versterken en te handhaven. Bekend is het voorbeeld van de -ooit- oppermachtige Sovjet Unie (ook al leidde dat niet tot de met name door de westerse propaganda voorgespiegelde verbeteringen voor de bevolking). Ook is duidelijk zichtbaar dat de Verenigde Staten, ondanks de krachtige steun van hun Vreemdelingenlegioen (de NAVO) en hun kornuiten van de Europese Unie, aan steeds meer problemen het hoofd moeten bieden in hun nieuwe koloniën Afghanistan en Irak, en steeds meer verzet oproepen in de landen van hun "coalitie".

Als men iets wil overhouden dat doet denken aan de huidige Spaanse staat, dan zal het régime van dienst geen andere oplossing hebben dan de protesten uit de "autonome gebieden" zeer ernstig te nemen. Gisteren nog waren er zeer indrukwekkende demonstraties, zoals in Barcelona (met niet minder dan 1.100.000 deelnemers volgens de Gemeentepolitie van Barcelona - en volgens anderen zelfs 1½ miljoen deelnemers!) - zie Gara van vandaag en La Vanguardia van gisteren. El País noemde gisteren, uitgaande van door het persbureau EFE genoemde cijfers, slechts 56.000 demonstranten, maar zowel El País als EFE steunen het centralistische régime, en dat verstoort kennelijk de objectiviteit. Het is voldoende om de foto's uit El País zelf te bekijken, om te doorzien dat de statistische vaardigheden van EFE niet veel waard zijn. (deze foto: © 2010 Tati)

Ook in Donostia (San Sebastián) vond gisteren een belangrijke demonstratie plaats ter ondersteuning van het recht op zelfbeschkking en voor het bestaansrecht van Euskal Herria, Spaans en Frans Baskenland (zie Gara van gisteren)..

In dit verband mogen bijv. ook niet vergeten worden de indrukwekkende en herhaalde demonstraties in Galicia tegen de centralistische politiek van de Galicische Partido Popular: de vierde dit jaar vond plaats op 17 mei in Santiago de Compostela en bracht weer tienduizenden mensen op de been (zie Público, 17 mei dit jaar).

Het is uiterst betekenisvol dat temidden van de hysterie van het wereldkampioenschap voetbal, er toch zó talloze mensen de straat zijn opgegaan om op deze manier duidelijk te maken dat zij zich niet laten manipuleren door het "brood en circus" van het voetbal.

Men meldde mij trouwens uit Barcelona dat 8 van de spelers van de "Spaanse" voetbalploeg helemaal niet "Spaans" zijn: zij zijn afkomstig uit de Barcelonese (dus Catalaanse) club Barça...

Door de houding van het huidige PSOE-régime (dat zichzelf "socialistisch" noemt, zusterpartij van de Nederlandse PvdA, dus dat geeft meteen een duidelijk beeld van het "socialistische" peil), dat zich vooral uitslooft om beslist niet liberaler over te komen dan de post-fascisten van de Partido Popular, vrees ik dat de onderdrukking alleen maar zal toenemen. Deze onderdrukking, die alleen nog maar extra benadrukt wordt door de asociale bezuinigingsmaatregelen van de EU en het Internationaal Monetair Fonds, vormt een explosief mengsel. Zoals bekend gaat "de kruik [...] zolang te water tot ze barst". Laten we hopen dat het centralistische régime in Madrid intelligent genoeg is om te begrijpen dat het "beter [is] ten halve te keren, dan ten hele te dwalen"...

Een mogelijk teken van intelligentie, ofschoon een beetje misplaatst, lijkt door te schemeren bij de Spaanse minister van binnenlandse zaken, Miguel Ángel Moratinos, die zich samen met het Cubaanse filiaal van de katholieke kerk in wil zetten voor de vrijheid van meningsuiting in Cuba, wat ertoe geleid heeft dat de laatste 52 "politieke gevangenen" die nog in Cubaanse gevangenissen zitten, worden vrijgelaten (El País, gisteren).

Het is te hopen dat hij zich, na zijn terugkeer in Spanje, op dezelfde manier gaat inzetten voor de talloze "politieke gevangenen", die nog in Spaanse gevangenissen opgesloten zitten, velen in onmenselijke omstandigheden (bijv. op honderden kilometers afstand van hun familieleden), en dat vaak uitsluitend omdat ze lid zijn geweest van een vereniging die op een of andere wijze iets te maken gehad zou kunnen hebben met een organisatie die weer betrekkingen zou onderhouden kunnen hebben met een of andere Baskische onafhankelijkheidsbeweging...

Griekenland is overal! - Grote demonstratie op 17 juli, in Amsterdam

2010-07-10T02:42:00.011+02:00

Niet onze crisis! Wij gaan niet betalen! Griekenland is overal!
Demonstratie in solidariteit met de mensen in Griekenland
en tegen de crisismaatregelen in Nederland en de rest van Europa.
zaterdag 17 juli 14.00 Spui, Amsterdam

Nu de Griekse overheid het startsein heeft gegeven, worden door alle EU-regeringen ultra-neoliberale maatregelen opgelegd. 30 Miljard euro bezuinigingen in Griekenland, 29 miljard in Nederland, 45 miljard in Frankrijk, 80 miljard in Duitsland…. lonen worden verminderd, ontslagregelingen afgeschaft, goed onderwijs en gezondheidszorg worden een privilege van de rijken en publieke voorzieningen worden geprivatiseerd.

Zij vertellen ons dat deze bezuinigingen noodzakelijk zijn om de grootschalige staatsschulden en begrotingstekorten te verhelpen. Ze vertellen ons niet dat deze schulden en tekorten het gevolg zijn van het uitkopen van de banken door de regeringen. Ze vertellen ons ook niet dat ze met deze bezuinigingsmaatregelen de werklozen, arbeiders en studenten willen laten betalen voor de financiële steun aan de banken.
Zij vertellen ons dat de crisis-ingrepen nodig zijn om middelen te creëren voor het redden van de euro. Ze vertellen ons niet dat het hulppakket van 750 miljard euro voor Griekenland – met een 5,5% woekerrente – en de andere “zwakke” economieën in de Eurozone noch een “blanco cheque” is voor de mensen in Griekenland noch een hulp-missie voor Europa is.

Ze vertellen ons niet dat het geld van dit hulppakket linea recta naar de kredietverstrekkers van Griekenland, Spanje, Portugal en Italië gaat. Dit zijn de banken en internationale speculanten die na vorig jaar nog “gered” zijn met het geld van de belastingbetalers en hiermee begonnen te speculeren om winst te maken op een mogelijk bankroet van landen en de ellende van miljoenen burgers. Zoals Karl Otto Pöhl, de vorige directeur van de Duitse Bundesbank, vertelde: “[...]waar dit werkelijk om ging – (het ging) namelijk (om) het redden van de banken en rijke Grieken” (der Spiegel, 17/05/2010). Deze “gift” aan de banken en speculanten zal worden betaald door de Griekse burgers – de arme Grieken – doormiddel van een verlies van inkomen en stijgende lasten. En ook de rest van Europese bevolking zal hier aan meebetalen doormiddel van een nog grotere staatsschuld en het tegemoet zien van ‘crisismaatregelen’ om een dergelijke “Griekse ramp” te kunnen vermijden.

Zij vertellen ons dat we de verslechtering van onze levensstandaard door de crisismaatregelen moeten accepteren, of zelfs dat deze onze schuld zijn. Ze vertellen ons ook dat de stakingen en demonstraties in Zuid Europa de economieën van deze landen en de stabiliteit van de euro nog verder bedreigen. Ze vertellen ons echter niet dat de honderdduizenden Griekse, Spaanse en Portugese mensen die de straat op gaan tegen deze ongekende neoliberale aanval strijden voor hun recht op werk, inkomen, pensioen, onderwijs en gezondheidszorg en niet om niet-bestaande luxe privileges te beschermen zoals de media ons doet geloven.

Wij roepen ‘Griekenland is overal’, ook hier! De strijd van de Griekse bevolking tegen de crisismaatregelen van de EU en IMF vraagt om onze solidariteit! Het gaat niet alleen over hen ‘daar, in het zuiden’ maar ook over ons hier in Nederland. Ongeacht wat voor regering er gevormd zal worden in de komende weken – puur rechts of ‘paars plus’ – werkelozen, werkenden en studenten -veelal met een flexbaantje- zullen een vermindering van de werkloosheidsuitkeringen en zorg-subsidies tegemoet zien, net als afschaffing van ontslagregelingen en een verhoging van kosten voor onderwijs en de gezondheidszorg. Werkeloos en werkend Nederland zal 29 miljard euro moeten ophoesten zodat ABN-AMRO de 30 miljard financiële steun die het vorig jaar kreeg kan houden….

De strijd van de Griekse bevolking tegen de crisismaatregelen van de EU en het IMF is onze strijd. Het is een strijd voor een samenleving die wordt bepaald door de behoeften van mensen en niet door de belangen van banken. Het is een strijd voor een samenleving met een goede levensstandaard voor iedereen – arbeiders, studenten, werklozen en gepensioneerden. Een strijd voor een transparante samenleving met inspraak voor iedereen op zaken die hen aangaan. Een strijd voor een samenleving met gratis onderwijs en gezondheidszorg, voor gelijke kansen en zonder armoede en ongelijkheid.
E-Mail: griekenlandisoveral@live.nl

English translation / Polskie tłumaczenie - Traducción al castellano

Zie in dit verband ook mijn artikelen:
Eerst Griekenland, dan Portugal, Spanje... en de rest van de EU... (van 7 mei dit jaar)
Zoals we gisteren (eh... enkele dagen geleden) al zeiden (van 13 mei dit jaar)

Zoals Humpty Dumpty al zei...

2010-07-08T23:46:00.004+02:00

"When I use a word," Humpty Dumpty said, in rather a scornful tone, "it means just what I choose it to mean - neither more nor less.
"The question is," said Alice, "whether you can make words mean so many different things."
"The question is," said Humpty Dumpty, "which is to be master - that's all."
(Lewis Carroll, Through the Looking Glass, hoofdstuk VI)

En zo is het... "Bezuinigingen" worden "ombuigingen" genoemd, in plaats van "diefstal van degenen die het het minst kunnen missen" en "democratie" is het toverwoord dat allerlei vormen van manipulatie en bedrog rechtvaardigt.

Vandaag haalde de Spits op bladzijde 4 van de papieren editie de gebeurtenissen in 1988 in Amsterdam aan, na een ander voetbalkampioenschap, en daarbij werd beweerd dat "in weerwil van een populaire mythe [...] in 1988 geen woonboten [zonken], maar [dat] bewoners [...] wel schade [leden] aan hun woonboten."

Het is natuurlijk maar net hoe je het begrip "zinken" definieert, maar als je naar de nevenstaande foto kijkt (die ik aantrof op de website van Sportgeschiedenis.nl) vind ik dat toch wel akelig past bij de eerste definitie in de Dikke Van Dale bij het werkwoord "zinken": "door eigen zwaarte naar de diepte, naar beneden gaan in een vloeistof".
En nu alsjeblieft geen flauwe grapjes dat het niet kwam door het eigen gewicht van het schip, maar dat van de domme massa die erop was geklommen...

Het zal echter wel de bedoeling zijn, dat de hysterische kudde zich vooral zonder beperkingen moet kunnen laten vollopen en "lol" maken zonder zich zorgen te maken over de gevolgen van hun wangedrag, want dat van die zinkende woonboten was toch maar een "populaire mythe".

Toevoeging van 9 juli 2010, 09:20:
De Volkskrant meldt in een artikel van 2 augustus 1997, dat er uiteindelijk slechts één woonboot zonk tengevolge van het brute geweld van de voetbalfans op 26 juni 1988. Daardoor is de bewering van de Spits grammaticaal correct, maar uiteraard niet de suggestie dat er geen enkele woonboot gezonken is. Bovendien was het feit dat er slechts één gezonken is beslist niet te danken aan het beschaafde gedrag van het gespuis, zoals duidelijk te zien is op de volgende TV-opname van het brute geweld van het gepeupel.

Het onmogelijke geluk [Overpeinzing van Fidel Castro van 4 juli 2010]

2010-07-05T08:17:00.009+02:00

Ik beloofde dat ik "de gelukkigste mens ter wereld zou zijn als ik me vergiste", maar helaas heeft mijn geluk slechts heel kort geduurd.

Het Wereldkampioenschap Voetballen is nog niet beëindigd. Het duurt nog zes dagen vóór de finale.

Wat een buitengewone gelegenheid verliezen misschien het yankee Imperium en de fascistische staat Israel om de gedachten van een enorme meerderheid van de wereldbevolking weg te houden van de fundamentele problemen!

Wie zal de sinistere plannen van het Imperium met betrekking tot Iran en hun lompe voorwendels om het land aan te vallen bemerkt hebben?

Tegelijkertijd vraag ik me af: wat doen de Israelische oorlogsschepen voor de eerste keer in de Perzische Golf, de Straat van Hormuz en de zee rond Iran?

Is het denkbaar dat de kernvliegdekschepen van de yanks en de Israelische oorlogsschepen met de staart tussen de benen weg zullen gaan wanneer wordt voldaan aan de voorwaarden van de op 9 juni 2010 door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties goedgekeurde Resolutie 1929, die toestemming geeft om Iraanse schepen en luchtvaartuigen te inspecteren, binnen het gebied van elke staat en deze keer ook voor schepen in internationale wateren?

De Resolutie stelt ook dat de inspectie van de Iraanse schepen niet mag worden uitgevoerd zonder instemming van Iran. Als die geweigerd wordt, zal de weigering onderzocht worden.

Een ander extra element is de mogelijkheid om beslag te leggen op het geïnspecteerde, als bevestigd wordt dat niet wordt voldaan aan de voorwaarden van de Resolutie.

Een ontwapend Iran werd het slachtoffer van die wrede oorlog met Irak, waarin de Revolutionaire Garde de mijnenvelden opruimden terwijl ze er doorheen trokken.

Dit is nu niet het geval. Ik heb in eerdere Overpeinzingen al uitgelegd dat Mahmud Ahmadineyad de leider was van de Revolutionaire Garde in het westen van Iran, dat de zwaarste last van die oorlog moest dragen.

Vele jaren later stuurde een moedig geworden Iraakse regering het grootste deel van zijn Republikeinse Garde op pad om het aardolierijke Arabische emiraat Koeweit te annexeren, dat een gemakkelijke prooi was.

De regering van Irak had een nauwe vriendschap met Cuba en ontving sedert de tijd dat het land met niemand oorlog voerde, belangrijke hulp op het gebied van de volksgezondheid. Ons land trachtte het te overtuigen om Koeweit te verlaten en de oorlog te beëindigen, die was uitgelokt op grond van verkeerde gezichtspunten.

Intussen is bekend dat een middelmatige Verenigdestaatse ambassadrice, die uitstekende relaties onderhield met de Iraakse regering, de regering tot deze vergissing aangezet had.

Bush senior viel zijn vroegere vriend aan met een machtige coalitie van een sterk Arabisch-islamitisch-soennitische samenstelling uit landen die een groot deel van de geïndustrialiseerde rijke landen voorzien van aardolie. Deze coalitie trok vanaf het zuiden van Irak op om de terugtocht van de Republikeinse Garde af te snijden bij haar terugtocht naar Bagdad, die echter door de terughoudendheid van de mariniers en het landleger van de Verenigde Staten - onder leiding van de gezaghebbende generaal Colin Powell, later minister van Buitenlandse Zaken van George W. Bush - naar de Iraakse hoofdstad kon ontsnappen.

Uit pure wraakzucht werden tegen de Republikeinse Garde met verarmd uranium vervuilde projectielen gebruikt, waarmee voor het eerst werd uitgetest welke schade ze bij vijandelijke soldaten zouden kunnen veroorzaken.

Het shiïtisch-islamitische Iran dat nu bedreigt wordt lijkt met zijn lucht-, land- en zeemacht volstrekt niet op de Republikeinse Garde die ze in Irak ongestraft konden aanvallen.

Het Imperium staat op het punt een onbetaalbare fout te begaan, zonder dat er iets is dat die kan tegenhouden. Het trekt onverbiddelijk op naar een sinister noodlot.

Het enige dat we kunnen zeggen is dat de kwartfinales van het Wereldkampioenschap Voetbal gespeeld zijn. Op deze manier konden de sportfans genieten van spannende wedstrijden waarin ongelooflijke dingen te zien waren. Er wordt gesteld dat al 36 jaar lang de ploeg van Nederland nooit op een vrijdag heeft verloren in Voetbalkampioenschappen. Die berekening kon alleen dankzij computers gemaakt worden.

Het is een feit dat Brazilië werkelijk is uitgeschakeld in de kwartfinales van het kampioenschap.

Een scheidsrechter hield Brazilië erbuiten. Dat was althans de indruk die een uitstekende verslaggever van de Cubaanse televisie onvermoeibaar bleef herhalen. Later verklaarde de FIFA dat de beslissing van de scheidsrechter juist was geweest.

Later zorgde dezelfde scheidsrechter ervoor dat Brazilië op een beslissend moment met 10 spelers moest spelen, toen nog meer dan de helft van het tweede deel van de wedstrijd gespeeld moest worden. Dat was beslist nooit de bedoeling van de scheidsrechter geweest.

Gisteren werd Argentinië uitgeschakeld. In de eerste minuten slaagde de Duitse ploeg er, dankzij de middenvelder Müller, in de zelfverzekerde Argentijnse verdediging en keeper te verrassen door een goal te scoren.

Vervolgens is het de Argentijnse voorhoede niet minder dan 10 keer, tegen één keer bij de Duitse ploeg, niet gelukt een doelpunt te maken.

De Duitse ploeg scoorde er daarentegen nog drie, en zelfs de Duitse bondskanselier Angela Merkel zat wild te applaudiseren.

Zo heeft opnieuw een van de favoriete ploegen verloren. Op deze manier was meer dan 90% van de Cubaanse voetbalfans met stomheid geslagen.

De overgrote meerderheid van de liefhebbers van deze sport weet niet eens in welk werelddeel Uruguay ligt. Een finale tussen Europese landen zal de meest kleurloze en anti-historische worden sinds het ontstaan van deze sport.

Op internationaal vlak hebben zich daarentegen dingen voorgedaan die niets te maken hebben met het toeval, maar wel met de elementaire lógica die de bestemming van het Imperium beheerst.

Op 1, 2 en 3 juli kwam een reeks berichten aan het licht.

Ze hebben allemaal met één feit te maken: de grote wereldmachten met stemrecht, die verenigd zijn in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, plus Duitsland, riepen de regering van Iran op twee juli op tot "een snelle reactie" op de uitnodiging om terug te keren naar het overleg over haar nucleaire programma.

President Barack Obama ondertekende de dag ervóór een wet die de bestaande maatregelen tegen de energie- en banksector van Iran uitbreidt en die boetes zou kunnen opleggen aan bedrijven die handel drijven met de regering in Teheran. Dat wil zeggen, een strikte blokkade en wurging van Iran.

President Mahmud Ahmadineyad bevestigde dat zijn land eind augustus de gesprekken zal hervatten en benadrukte dat daaraan ook landen als Brazilië en Turkije moeten deelnemen, de twee enige leden van de Veiligheidsraad die bezwaar maakten tegen de sancties van 9 juni.

Een hoge ambtenaar van de Europese Unie merkte minachtend op dat noch Brazilië noch Turkije voor de besprekingen zullen worden uitgenodigd.

Meer hebben we niet nodig om de juiste conclusies te trekken.

Geen van de twee partijen zal een stapje terugdoen: de ene vanuit de trots van de machtigen en de andere vanuit het verzet tegen het juk en vanuit zijn strijdvermogen, zoals al zo vaak is gebeurd in de geschiedenis van de mensheid.

De bevolking van Iran, een natie met duizenden jaren oude culturele tradities, zal zich ongetwijfeld verdedigen tegen de aanvallers. Het is onbegrijpelijk dat Obama serieus kan denken dat het land voor zijn eisen zal bukken.

De Iraanse president en de religieuze leiders van het land zullen weerstand bieden, geïnspireerd door de Islamitische Revolutie van Ruhollah Khomeini, de oprichter van de Revolutionaire Garde, de moderne strijdkrachten en de nieuwe staat Iran.

De arme volkeren van de wereld ten zuiden van de Verenigde Staten en de andere landen in West-, Centraal- en Zuid-Afrika en de overige landen die misschien gevrijwaard blijven van de kernoorlog op de rest van de planeet en die niet de minste schuld hebben aan de kolossale door het imperialisme veroorzaakte puinhoop, hebben geen ander alternatief dan het hoofd te bieden aan de consequenties van de katastrofale kernoorlog die op zeer korte termijn zal uitbreken.

Helaas hoef ik niets te rectificeren en ik neem de volledige verantwoordelijkheid op me voor hetgeen ik in mijn laatste Overpeinzingen geschreven heb.

Fidel Castro Ruz

Overgenomen uit CubaDebate van 4 juli 2010; vertaald door Dwarslezer

Arme zielige lui in hun glazen huisjes...

2010-07-04T11:21:00.004+02:00

De drie volgende beledigden hebben één ding gemeen (en wie het goed bekijkt zal er nog veel meer vinden).

Het Vaticaan doet zich voor als de vermoorde onschuld nadat de Belgische politie het Vaticaanse filiaal (het aartsbisschoppelijk paleis) voor Brussel-Mechelen heeft doorzocht in het kader van het onderzoek naar het sexueel misbruik door priesters (o.a. De Morgen van 26 juni dit jaar).

Washington reageert verontwaardigd op de ontdekking van tien Russische spionnen binnen de Verenigde Staten (National Public Radio, 28 juni 2010).

En het Simon Wiesenthal Centrum beklaagt zich erover dat de Verenigdestaatse Presbyteriaanse kerk op het punt lijkt te staan anti-Israelische resoluties aan te nemen. Ik heb helaas alleen een nieuwsbrief van het Centrum gevonden met de titel «Israelische legitimiteit onder vuur: De Presbyteriaanse kerk [USA] zal stemmen over anti-Israelische resoluties». Daarom heb ik de vrijheid genomen die nieuwsbrief hier (rechts) over te nemen. Wat ik op de website van het Centrum wél ontdekte, maar dan al op 22 februari dit jaar, is een artikel met de titel «Presbyteriaanse kerk in de VS bereid om de oorlog te verklaren aan Israel».

Alledrie doen ze zich voor als onschuldige pasgeboren baby's, maar...

het Vaticaan is al lange tijd bezig met het toedekken van tientallen (of honderden of duizenden, of ...) gevallen van kindermisbruik;
de Verenigde Staten beschikken in bijna alle landen ter wereld over een enorm aantal spionnen (het volstaat om daarover de recentelijk gepubliceerde boeken te lezen, die zich baseren op onlangs vrijgegegeven documenten). Bovendien, als we rekening houden van de betrokkenheid van de Verenigdestaatse geheime Diensten (met name de CIA en de NSA) bij talloze oorlogen en staatsgrepen (bijv. de staatsgrepen tegen de Chileense regering van Salvador Allende, op 11 september 1973, en tegen de Venezolaanse regering van Hugo Chávez, op 11 april 2002) en moordaanslagen (alleen al tientallen pogingen om de Cubaanse president Fidel Castro te vermoorden) is het meer dan begrijpelijk dat het in het belang is van elk land om de samenzweringen te bespioneren die vanuit Washington opgezet worden. Bovendien mag het electronische spionagenet "Echelon" van de NSA niet vergeten worden;
de on-staat Israel (deze heeft immers geen vastgelegde grenzen, omdat David Ben Gurion dat indertijd niet wilde: het was zijn bedoeling dat Israel het hele Palestina zou omvatten, en misschien nog wel meer) is al bijna 65 jaar bezig onafgebroken oorlogsmisdaden te plegen tegen de Palestijnen.

Hoe kunnen deze onzalige schurken dan ook verwachten dat we medelijden met hen zouden hebben? Het enige wat ik zie is dat zowel het onderzoeken van het Belgisch hoofdkwartier van de katholieke kerk, als de spionage binnen de VS en de anti-Israelische resoluties meer dan gerechtvaardigd zijn.

Het droevige is dat te velen dit niet zien (of niet willen zien?), ofschoon de informatie voor iedereen beschikbaar is. En eenmaal geïnformeerd is het supermakkelijk op persoonlijk niveau maatregelen te nemen: producten uit de VS en Israel boycotten en die landen niet bezoeken; en uittreden uit de katholieke kerk en je kinderen niet aanmelden op katholieke scholen.
Wie deze misdaden kent en geen actie onderneemt... wordt automatisch tot medeplichtige.

Groot succes van de staking van de PAME [Grieks Militant Arbeidersfront]

2010-07-03T23:49:00.004+02:00

Tegen de smerigste methodes van het kapitaal

De ervaring is van onschatbare waarde voor de harde klassenstrijd

De succesvolle massale staking van het Militante Arbeidersfront (PAME) op 29 juni wint steeds meer aan belang, omdat zij zich geconfronteerd zag met een van de smerigste operaties tegen de arbeidersbeweging. De 11e staking van de krachten van de klassenstrijd in een periode van zes maanden verlamde fabrieken, werkplaatsen, havens, spoorstations en luchthavens in het hele land. Bij veel werkplekken werden stakersposten opgezet.

De haven van Piraeus vormde opnieuw het brandpunt van de harde klassenstrijd. De klasse-georiënteerde vakbonden van zeevarenden en ingenieurs en PAME boden krachtig weerstand en verdedigden hun staking. Ondanks de intimidatie door de sociaaldemocratische regering, reders en andere burgerlijke partijen, was de staking zeer succesvol, ofschoon de smerigste methodes gebruikt werden, zoals:

Rechterlijke uitspraken die de staking illegaal verklaarden;
Arrestatiebevelen tegen vakbondsleden van PAME en leiders van de vakbonden voor zeevarenden;
Een terroristische bomaanslag vóór het huis van het hoofd van PAME in Thessaloniki op de dag vóór de staking om de klasse-georiënteerde krachten te intimideren;
Intimidatie, onderdrukking en het gebruik van chemische middelen door de repressieve krachten van de politie en de havenpolitie. Toch konden zij niet verhinderen dat de stakers de haven binnenvoeren en de meeste daar aanwezige schepen blokkeerden, zodat ze de haven niet konden verlaten. Sommige schepen slaagden er toch in de haven te verlaten door de bemanning te bedreigen, maar zonder passagiers of voertuigen. Ze kregen daarbij de hulp van de repressieve krachten, waarbij een aantal collega's gewond werd. Ondanks de chantage van de werkgevers hebben de bemanningen van de schepen een cruciale rol gespeeld.
Leugens in de pers dat de PAME en stakingen schadelijk zijn voor het toerisme en niet de toename van de armoede tengevolge van de maatregelen van de overheid.

De klasse-krachten beschermden vastberaden en gedisciplineerd en met een volledig succes hun staking en de massale deelname aan de staking van tienduizenden arbeiders zorgde voor een onmiddellijke reactie.

Tienduizenden mensen namen deel aan de demonstratie van PAME bij het Parlement in Athene, evenals aan de demonstraties in 60 Griekse steden tegen maatregelen die de pensioengerechtigde leeftijd verhogen, lonen en pensioenen verlagen, het ontslagrecht liberaliseren, belastingen verhogen en de arbeid flexibiliseren, terwijl de lonen voor de komende drie jaar bevroren moeten worden en de 13e en 14e maand moeten worden afgeschaft.

Bij de demonstratie zei Yiannis Tasioulas, voorzitter van de Vakbond van Bouwarbeiders in Athene: "Ze wettigen de misdaad ten koste van onze rechten op zekerheid. Ze wettigen de misdaad van plundering van een groot deel van ons inkomen en dan beschuldigen de dieven hun slachtoffers, omdat zij tegen de dieven en de criminelen reageren vanwege die diefstal.

We reageren op deze legitimiteit door te stellen dat wetmatig is wat rechtvaardig is voor de werknemers en niet de winsten van de kapitalisten. Daarom zullen ze ons altijd tegenover zich vinden."

De PAME-demonstratie richtte een klassebewuste en internationalistische oproep tot de arbeidersklassen en de militante vakbonden in Europa, aan alle Europese vakbondsleden die strijden tegen het heftige tegen de arbeiders gerichte offensief en riep hen op hun strijd te coördineren en zich te verzetten tegen het gecompromitteerde Europees Verbond van Vakverenigingen en tegen alle krachten die de arbeidersbeweging hebben ontwapend door hun beleid van verzoening, van samenwerking en onderwerping. [vet door Dwarslezer]

De ervaringen uit deze strijd maken de strijd voor radicale veranderingen nog noodzakelijker. De arbeidersklasse produceert de rijkdom en moet daarover beslissen. De productiemiddelen en de rijkdom moeten in handen van het volk komen. Deze doelstelling kan de strijd nieuwe impulsen geven.

[Overgenomen van de website van de Communistische Partij van Griekenland (30.06.2010]

Is dit democratie, fraude, of gewoon misbruik maken van de domheid van het volk?

2010-07-02T22:55:00.002+02:00

De FNV meldde gisteren in alleluya-toon dat een "grote meerderheid FNV-leden stemt vóór pensioenakkoord".

Aangezien de titel al niet klopt, zet ik grote vraagtekens bij het waarheidsgehalte van de verdere conclusies van de FNV.

Immers, in het artikel zelf wordt gesteld dat de FNV "maar liefst 1,2 miljoen FNV-leden" had uitgenodigd om deel te nemen aan een referendum over het stiekempjes met het bedrijfsleven gesloten pensioenakkoord. Van die 1,2 miljoen leden hadden "bijna 160.000 FNV-leden" hun stem uitgebracht. Op de website van de FNV stelt zij "bijna 1,4 miljoen leden" te hebben. Dat wil dus zeggen dat de "zeer ruime meerderheid van 80%" uit het FNV-bericht neerkomt op 128.000 leden, en dat is 9,14% van het totale ledenbestand. Hoezo, een "grote meerderheid FNV-leden"? Democratisch is dit niet te noemen en representatief al zeker niet!

En nog zou de feitelijke uitslag kunnen geloven, want het blijkt steeds duidelijker dat de Nederlandse bevolking zich door de gelijkgeschakelde pers (niet te vergeten het manipulatieve NOS-Journaal) en de voortdurende waarheid-verdraaiende kletsverhalen van de meeste politici maar al te gemakkelijk voor de gek laat houden. Het feit dat veel mensen bovendien met hun hoofd meer bij het voetbalkampioenschap zaten dan bij werkelijk belangrijke zaken (de afbraak van de sociale zekerheid en de steeds duidelijker voelbare invloed van de neoliberale Europese Unie; denk maar aan de desastreuze privatiseringen) zal het denkvermogen van de Nederlandse bevolking ook geen goed gedaan hebben.

Als ik echter naga hoe de FNV-leiding de laatste tijd op ware PvdA-erige wijze aan het draaikonten is, zou het mij zelfs niet eens verbazen als de uitslag van dit niet-representatieve referendum ook nog eens driftig gemanipuleerd is. Verkiezingen via het internet zijn zelfs nog gemakkelijker te manipuleren dan verkiezingen met stemcomputers (lees het maar eens na op de site van Wij vertrouwen stemcomputers niet), maar bovendien is op geen enkele manier duidelijk hoe de resultaten van de, ongetwijfeld electronische, telling gecontroleerd is.

Of er al dan niet bewust fraude gepleegd is, zou ik niet durven beweren, maar het gezwalk van de FNV-leiding geeft niet veel vertrouwen. Nadat de FNV in eerste instantie had laten weten zich niet neer te leggen bij de plannetjes van de a-sociale Balkenbende om de AOW-leeftijd te verhogen, bleek uit een artikel in het Nederlands Dagblad van 18 december 2009 ineens dat FNV-voorzitter Agnes Jongerius de verhoging van de AOW-leeftijd accepteert: "Als een meerderheid van het parlement kiest voor een verhoging van de AOW-leeftijd, heb je je daar bij neer te leggen. Maar we gaan niet akkoord met de wijze waarop het kabinet de maatregel wil doorvoeren."
Dit zou toch weer niet kloppen, want volgens FNV-nieuwsbrieven en artikelen van enkele dagen later "staakt [de FNV] het AOW-verzet niet". (Zie mijn artikel Weer eens verraden door de vakbonden... (?) van 24 december 2009.)

En begin juni hoorden we ineens dat de vakbonden en de werkgevers tot een "voorlopig pensioenakkoord" zijn gekomen, dat overigens na zorgvuldige analyse nog slechter is dan de eerste plannetjes van de minister van A-sociale Zaken, Donner. De FNV wil dan door middel van een referendum weten wat de leden van dit "principeakkoord" vinden.
In de tekst van dit "principeakkoord" wordt echter steeds gesproken over "akkoord", dus zonder "principe-" ervoor... (de volledige tekst is te vinden bij de Stichting van de Arbeid.) Zie daarover mijn artikel Aan welke kant staan de vakbonden eigenlijk? van 19 juni dit jaar.

Nog meer electorale contractbreuk...

2010-07-01T22:55:00.003+02:00

Eerder was ik al zeer ontstemd door de houding van Geert Wilders, die tot op de dag van de verkiezingen volhield dat zijn partij, de PVV, onwrikbaar zou vasthouden aan de eis dat de AOW-leeftijd niet verhoogd worden. Nog geen dag na de verkiezingen bleek hij ineens dat die eis ook voor de PVV te bespreken was. Zie hierover mijn artikel Kiezersbedrog? Ik noem het contractbreuk! van 10 juni dit jaar.

Enkele weken daarvoor verweet ik PvdA-lijsttrekker Job Cohen net zo'n draaikont te zijn als zijn voorganger Wouter Bos. Nadat de vierde Balkenbende moest vallen omdat Bos volhield dat vóór het einde van dit jaar de laatste Nederlandse soldaat uit Afghanistan vertrokken moest zijn, verkondigde Cohen ineens dat er toch wel Nederlandse soldaten naar Afghanistan uitgezonden mochten worden, maar dan mocht het geen 'militaire missie' genoemd worden. Zie in dit verband mijn artikel Nederland en Afghanistan, of: epidemische draaikonterij in de PvdA van 5 mei dit jaar.

Intussen heeft ook Job Cohen zijn kiezers bedrogen. Vóór de verkiezingen gaf hij aan dat hij streefde naar een "zo progressief mogelijk kabinet" (zie bijv. in de Volkskrant van 15 maart 2010), maar intussen heeft hij al gesproken met het christenfundamentalistische CDA, met de conservatieve VVD, met de neoliberale D66 en GroenLinks, terwijl hij de enige partij die nog linkse idealen nastreeft, de SP, systematisch links heeft laten liggen. Hij heeft nu met een onzinnig smoesje bevestigd dat hij niet met de SP wil praten. (o.a. Trouw van 29 juni). Uiteindelijk is Cohen dus al net hetzelfde als Wouter 'draaikont' Bos en Wim "afschudder van ideologische veren" Kok: met de mond een linkse voorkeur belijden en intussen zijn eigen rechtse carrière veiligstellen... Ze zullen wel blij zijn, al die naïeve en goedgelovige kiezers die "strategisch" op de PvdA gestemd hebben in plaats van op de SP.

Wie beschermt ons tegen de schoftenstreken van het neoliberalisme?

2010-06-30T23:34:00.003+02:00

Er zullen nog maar weinig mensen zijn die niet zien hoe het neoliberalisme een einde aan het maken is aan de rechten van de arbeidersklasse, waarvoor wijzelf en onze ouders zo veel offers en inspanningen geleverd hebben. In plaats van ons rechtmatig te laten genieten van de opbrengst van onze arbeid, worden onze salarissen, pensioenen, werkloosheidsuitkeringen, gezondheidszorg en sociale rechten verlaagd en afgebroken. En die werkloosheid is niet aan onze eigen fouten te wijten, maar aan de structurele fouten in het kapitalisme.

Laten we ons niet voor de gek laten houden. Het ergste van de crisis is nog niet voorbij, en als er al kleine verbeteringen te zien zijn, betreft het alleen denkbeeldige (en vooral gemanipuleerde) verbeteringen, bijvoorbeeld door gegoochel met de cijfers, zogenaamd "creatief boekhouden".

We moeten ook onze aandacht niet laten afleiden door alle televullis, door de voetbal-, tennis- en wielrencircussen, en ons niet laten belazeren door de gemanipuleerde TV-journaals. Ze willen ons laten geloven dat bijv. de woedende Griekse arbeiders alleen luilakken zijn en anarchisten (en anarchisten, dat hebben we keer op keer gehoord, zijn niets anders dan 'terroristen'. Dat is nóg een van die leugens van de systematische desinformatie in onze 'democratieën'; 'democratieën', waarin de rijke minderheid het lot en het leed bepaalt van de enorme meerderheid van de arbeidersklasse). Of bijv. nu, wanneer de metro in Madrid volledig plat ligt door een algemene staking, die georganiseerd is zonder [!] de steun van de vakbonden, krijgen we alleen commentaren te zien van voorbijgangers die meer reistijd kwijt waren om op hun werk te komen, zonder dat wordt stilgestaan bij het onrechtvaardige en het onmenselijke van de 'bezuinigingsmaatregelen' van het régime van dienst.

Het zijn juist de arbeiders van de Madrileense metro, de Baskische en Franse arbeiders en bijv. de Nederlandse vuilnisophalers die -zonder de steun van de reformistische vakbonden (die, áls ze de acties van de arbeiders al steunen, dat pas op het laatste moment doen als ze begrijpen dat ze hun controle over de arbeiders aan het verliezen zijn)- ons verdedigen tegen het misbruik van de Europese Unie, die ondanks haar mooie woordjes zich alleen bezorgd maakt om de belangen van het bedrijfsleven; deze EU die tientallen miljarden euro's aan de banken cadeau geeft, die rechtstreeks zijn gestolen uit de zakken van de arbeiders, die op hun beurt steeds meer worden teruggeschopt naar hun middeleeuwse slavenbestaan.

Wie nog steeds niet begrijpt hoe belangrijk de arbeidersacties zijn, zou de opmerkingen moeten lezen (in het Spaans!) van collega-blogger Rebeldes en la Estrella de la Muerte in zijn artikel Huelga de Metro, a ver si la peña se entera [Metro-staking, hopelijk begrijpt de massa het nu] van gisteren.

Laten we voor eens en voor altijd een eind maken aan de neoliberale dictatuur van de Europese Unie en van de régimes van haar lidstaten. Wanneer we vandaag de leugens van hun gelijkgeschakelde pers blijven geloven, kan het morgen al te laat zijn. Het is zaak dat we begrijpen wat er in de échte wereld gebeurt, de misbruiken, de eenzijdige "bezuinigingen" (verlaging van salarissen, uitkeringen en pensioenen voor de arbeiders, en astronomische verhogingen van de bonussen van de 'stropdassen' van het bedrijfsleven) en we moeten niet langer de leugens accepteren of -wat nog erger is- de verdraaide en gemanipuleerde waarheden van de massamedia, die niets anders doen dan herhalen wat ze horen van their "master's voice", de stem van de kapitalistische internationale.

Deze tekening is van de hand van de Nederlandse politieke tekenaar Albert Hahn. Hij maakte die ter gelegenheid van de spoorwegstaking van 1903 en deze heeft nog niets van zijn oorspronkelijke betekenis verloren.

Het is precies zoals het onderschrift zegt. Wij, werknemers, kunnen met onze eigen kracht alles bereiken, zolang als we maar solidair zijn met elkaar, zolang als we maar begrijpen wat er in de wereld aan de hand is en hoe wij misbruikt worden.

Op tijd de waarheid kennen... [Overpeinzing van Fidel van 27 juni 2010]

2010-06-30T16:52:00.005+02:00

Havana, 27 juni 2010

Bij het schrijven van elk van mijn vorige bespiegelingen over een humanitaire crisis die steeds dichterbij komt, besefte ik mijn voornaamste plicht: het informeren van ons volk.

Vandaag voel ik me wat rustiger dan zesentwintig dagen geleden. Met het ontwikkelen van de situatie kan ik de informatie nog eens herhalen en met binnen- en buitenlandse informatie verrijken.

Obama heeft beloofd, dat hij op 2 juli de kwartfinales zal bezoeken, als het team van zijn land die fase weet te bereiken. Hij weet waarschijnlijk beter dan wie dan ook, dat de kwartfinales niet gespeeld zullen worden vanwege zeer ernstige ontwikkelingen die zullen plaatsvinden voordat het zover is; of hij zou dat tenminste dienen te weten.

Vrijdag, 25 juni j.l., publiceerde een internationaal persbureau, dat bekend staat vanwege zijn aandacht voor details een verklaring van de “…Commandant-Zeemacht van het elitekorps van de Hoeders van de Islamitische Revolutie, Generaal Ali Fadavi…,” die waarschuwde “dat wanneer de VS en zijn bondgenoten in internationale wateren Iraanse schepen zullen gaan inspecteren “zij de gevolgen daarvan in de Perzische Golf en in de Straat van Hormuz zullen ondervinden”.

De informatie is afkomstig van het locale Iraanse nieuwsagentschap Mehr.

Volgens het persbericht, berichte genoemd persbureau dat “Fadavi er aan toevoegde dat ‘de Zeemacht van de Hoeders van de Revolutie recent honderden schepen heeft uitgerust met raketwerpers.’”

De informatie, die bijna tegelijkertijd, of misschien iets eerder, verscheen met wat Granma publiceerde, geleek op bepaalde punten exact op mijn overpeinzing van donderdag, 24 juni, die op de 25ste in Granma stond.

Die co-incidentie kan gemakkelijk worden verklaard door logische redenering. Ik wist niets van wat het Iraanse agentschap had gepubliceerd.

Ik twijfel er absoluut niet aan, dat, zodra de Amerikaanse en Israëlische oorlogsschepen zijn aangekomen - naast de overige oorlogsschepen die al voor de Iraanse kust patrouilleren - en zij het eerste Iraanse koopvaardijschip proberen te inspecteren, er een regen van raketten in beide richtingen zal losbarsten. Precies op dat moment zal de verschrikkelijke oorlog uitbreken. Het is niet te voorzien hoeveel schepen en van welk land, naar de kelder zullen gaan.

Tijdig de waarheid te kennen is van het grootste belang voor ons volk.

Het maakt niet uit dat bijna iedereen, misschien wel 99,9% of meer van mijn landgenoten, instinctmatig de hoop koestert, en met mij wensen, dat ik het mis heb. Ik heb met mensen in mijn omgeving gesproken, en ik heb ook veel nieuws toegestuurd gekregen van vele nobele, onzelfzuchtige en hard werkenden mensen, die mijn Bespiegelingen hebben gelezen, en mijn gedachtengang in het geheel niet bestrijden, integendeel zij slikken het, zij het met een brok in de keel; echter, zij wijden hun energie liever aan het werk waarmee ze bezig zijn.

Dat is precies wat we van onze landslieden verwachten. Maar het zou erger zijn, onverwacht te worden overvallen door ernstige gebeurtenissen, zonder de voortekens daarvan te hebben gezien. Dan zou er verwarring en paniek ontstaan en dat zou ons heroïsche Cubaanse volk onwaardig zijn, dat al eerder bijna het doelwit was van een massale kernaanval in oktober 1962, en toch geen seconde aarzelde zijn plicht te vervullen.

Onze dappere strijders en de militaire commandanten van onze Revolutionaire Krijgsmacht, die deelnamen aan heroïsche internationale missies, vielen bijna ten slachtoffer aan kernaanvallen op de Cubaanse troepen, ontplooid langs de zuidelijke grens van Angola, toen het Leger van de racisten van Zuid-Afrika—toentertijd gepositioneerd langs de grens van Namibië—was verdreven na de slag bij Cuito Cuanavale.

Het Pentagon voorzag, met toestemming van de President van de VS, de racisten van Zuid-Afrika via Israël met 14 kernbommen, krachtiger dan de bommen geworpen op de steden Nagasaki en Hiroshima in Japan, zoals vermeld in vorige Bespiegelingen.

Ik ben noch profeet noch waarzegger. Niemand had mij verteld wat er zou gaan gebeuren. Het was slechts de vrucht van wat men tegenwoordig logisch nadenken noemt.

Wij zijn noch nieuw in dit gecompliceerde vraagstuk, noch zijn we bemoeizuchtig.

Het is mogelijk om te voorspellen wat er zal gebeuren in de rest van Portugees en Spaanssprekend Amerika in de post-nucleaire crisis.

Onder zulke omstandigheden kan niet gesproken worden van kapitalisme of socialisme. Er zal een fase aanbreken van beheer van de voorhanden zijnde goederen en diensten in dit deel van het continent. Zeker, elk land zal bestuurd blijven worden door hen die vandaag aan het hoofd van de regeringen staan, sommige bijna socialistisch en andere euforisch over de opening van de wereldmarkt voor brandstoffen, uranium, koper, lithium, aluminium, ijzer en andere metalen, die gestuurd worden naar de ontwikkelde en rijke landen, die plotseling zal verdwijnen.

Een overvloed aan voedsel, die nu geëxporteerd wordt naar die wereldmarkt, zal ook abrupt verdwijnen.

Onder deze omstandigheden zullen de meest noodzakelijke bestaansmiddelen: voedsel, water, brandstof en de grondstoffen die in het halfrond zuidelijk van de VS gevonden worden, net voldoende zijn om nog iets van de beschaving, wier onbeteugelde vooruitgang de mensheid deze ramp heeft gebracht, te bewaren.

Maar er blijven nog wat onzekerheden. Zullen de twee machtigste kernmachten, de VS en Rusland, in staat blijken hun kernwapens niet tegen elkaar in te zetten?

Er is echter geen twijfel aan, dat vanuit Europa de kernwapens van Groot-Brittannië en Frankrijk, geallieerd met de VS en Israël, —dezelfden die enthousiast voor de sancties stemden, die uiteindelijk de oorlog zullen ontketenen — het Russisch territorium bedreigen, alhoewel dit land en China alles gedaan hebben wat mogelijk was om het conflict te voorkomen.

De economie van de supermacht zal als een kaartenhuis instorten. De Amerikaanse maatschappij is allerminst voorbereid op het doorstaan van een catastrofe als die welke het imperium heeft gecreëerd op hetzelfde territorium waar zij is ontstaan.

Wij weten niet wat het effect van de kernwapens, die onvermijdelijk in verschillende delen van de wereld in zeer grote aantallen zullen ontploffen, zal zijn op het milieu.

Als ik daarover iets zou zeggen, zou dat pure science fiction zijn.

Fidel Castro Ruz

[Nederlandse tekst van Raek.nl (met enkele kleine aanpassingen van Dwarslezer); zie voor de originele tekst Cubadebate.]

Ik wou dat ik me vergist had [Overpeinzing van Fidel van 24 juni 2010]

2010-06-30T16:51:00.005+02:00

Havana, 24 juni, 2010

Als dit morgen, vrijdag, in Granma verschijnt, dan ligt 26 juli, de dag dat wij vieren de eer te hebben weerstand te bieden aan imperialistische aanvallen, nog ver, hoewel slechts 32 dagen, in het verschiet.

Diegenen, die iedere stap van de grootste vijand van de mensheid — het imperialisme van de VS, een combinatie van miserabele materiële belangen en verachting en onderschatting van de andere volkeren op deze planeet — controleren, hebben alles tot ver achter de komma berekend.

In de Reflection van 16 juni schreef ik: “De duivelse berichten verschijnen beetje bij beetje tussen die van het nieuws over de Voetbal World Cup, zodat niemand het merkt.”

De spanning rond deze beroemde sportwedstrijd bereikt haar toppunt. Gedurende twee weken hebben de beste teams uit 32 landen met elkaar gewedijverd om in de kwart-, de halve- en de finale te komen.

Het enthousiasme neemt constant toe en vangt de aandacht van miljoenen, misschien zelfs miljarden mensen over heel de wereld.

Maar het is de vraag, hoevelen weten dat sedert 20 juni oorlogsschepen van de VS, waaronder het vliegkampschip Harry S. Truman, begeleid door een of meer kernonderzeeërs en andere schepen met kernraketten aan boord en met kanonnen die veel zwaarder zijn dan die van de oude slagschepen uit de Tweede Wereldoorlog, via het Suezkanaal naar de Iraanse kust zijn opgestoomd.

Deze beweging van zeestrijdkrachten van de Yankees wordt begeleid door Israëlische oorlogsschepen, met eenzelfde geavanceerde bewapening, bedoeld om elk schip, dat voor de Iraanse economie noodzakelijke handelswaar van of naar Iran vervoert, te controleren.

Naar aanleiding van een voorstel van de VS, ondersteund door het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland, heeft de VN Veiligheidsraad een resolutie aangenomen, waartegen door geen van de vijf daartoe gerechtigde landen een veto is ingebracht.

Een nog strengere resolutie werd aangenomen door de Senaat van de VS.

Weer later werd een derde, zelfs nog strengere, resolutie aangenomen door de lidstaten van de Europese Gemeenschap. Dit alles voltrok zich voor 20 juni, hetgeen de Franse President, Nicolas Sarkozy, die hoopt via onderhandelingen met Iran het ergste te kunnen voorkomen, aanzette tot een reis naar Rusland, om—volgens persberichten—het staatshoofd van dat machtige land, Dimitri Medvedev, te ontmoeten.

Nu is het gewoon afwachten wanneer de Amerikaanse en Israëlische zeestrijdkrachten zich zullen voegen bij de vliegdekschepen en andere oorlogsschepen van de VS, die reeds in de regio patrouilleren en in actie zullen komen voor de kusten van Iran.

Het is nog erger, dat, net als de VS, Israël—de gendarme van de VS in het Midden-Oosten—over de modernste, door de VS geleverde gevechtsvliegtuigen en geavanceerde kernwapens beschikt, waardoor het in termen van vuurkracht de zesde kernmacht ter wereld is geworden en één van de acht van dergelijke landen is waartoe ook India en Pakistan behoren.

De Sjah van Iran werd in 1979 zonder een schot, door Ayatollah Ruhollah Khomeini omver geworpen. Maar toen ontketenden de VS tegen dat land een oorlog met chemische wapens, die het aan Irak leverde tegelijk met de informatie noodzakelijk voor de legeronderdelen van dit land; deze wapens werden ingezet tegen de Hoeders der Revolutie. Cuba weet dit, omdat, zoals we al eerder gezegd hebben, ons land toentertijd voorzitter was van de Beweging van Ongebonden Landen. We zijn zeer goed op de hoogte van de schade die toen is toegebracht aan de bevolking. Mahmoud Ahmadinejad, het huidig staatshoofd van Iran, was chef van het zesde leger van de Hoeders der Revolutie en chef van de Korpsen van de Hoeders in de westelijke provincies, die de grootste last van de oorlog te dragen hadden.

Nu, in 2010, eenendertig jaar later, onderschatten zowel de VS als Israël de een miljoen man waaruit de Strijdkrachten van Iran bestaan en hun gevechtskracht op de grond alsook die van de lucht-, zee- en landstrijdkrachten van de Hoeders der Revolutie.

Deze strijdkrachten bestaan uit 20 miljoen, van de 70 miljoen in dat land levende mensen, door hun verschillende gewapende organisaties geselecteerde en systematisch opgeleide mannen en vrouwen tussen de 12 en 60 jaar.

De regering van de VS had een plan uitgewerkt voor de promotie van een op kapitalistisch consumentisme gebaseerde politieke beweging, die tweespalt zou moeten zaaien onder de Iraniërs en de regering zou moeten omverwerpen.

Die hoop is nu ijdel. Het is eenvoudig belachelijk te denken, dat de oorlogsschepen van de VS samen met Israëlische strijdkrachten op sympathie zouden kunnen rekenen van ook maar een enkele Iraanse burger.

Aanvankelijk dacht ik, bij het analyseren van de huidige situatie, dat het conflict zou starten op het Koreaanse schiereiland, waar de tweede Koreaanse oorlog zou uitbreken, en dat direct daarop een andere oorlog zou beginnen; die van de VS tegen Iran.

Nu zien we een draai de andere kant op: de oorlog tegen Iran zal meteen ook die in Korea ontketenen.

De leiding van Noord Korea, die beschuldigd is van het tot zinken brengen van de ‘Cheonan’ en die maar al te zeer weet, dat genoemd schip tot zinken is gebracht door een mijn, die door de geheime diensten van de Yankees op de romp daarvan werd aangebracht, geen seconde voorbij zal laten gaan om in actie te komen zodra Iran wordt aangevallen.

Het is gewoon eerlijk dat voetbalfans plezier beleven aan de wedstrijden van deze World Cup. Ik vervul gewoon mijn plicht om ons volk te informeren, omdat ik veel aan onze jonge mensen denk, vol van leven en verwachting, speciaal onze prachtige kinderen, zodat de ontwikkelingen hen niet voor verrassingen zullen stellen.

Het is pijnlijk om te denken aan de dromen die menselijke wezens koesteren en de wonderbaarlijke dingen die zij gewrocht hebben in de nauwelijks paar duizend jaar.

In deze tijd, waarin de meest revolutionaire dromen uitkomen en ons vaderland goed op weg is naar herstel, zou ik willen het bij het verkeerde eind te hebben.

Fidel Castro Ruz

[Nederlandse tekst overgenomen van Raek.nl, zie voor de originele tekst CubaDebate.]