Gsteren publiceerde de Volkskrant een interview met Michiel Servaes, (nog) directeur van Oxfam Novib en een van de kandidaten voor het voorzitterschap van Progressief Nederland (Pro), de fusiepartij van de PvdA en Groen Links.
Hij geeft daarin te kennen dat volgens hem Nederland niet "gewoon een rechts land" is, maar dat is -vind ik- meer een interpretatie van de feiten dan een objectieve constatering. Op de eerste plaats is het de vraag wat het begrip 'links" precies inhoudt. Volgens mijn interpretatie bestaat er in Nederland geen werkelijk linkse politieke partij, tenzij dat links alleen betekent "minder rechts". Met de vorming in 1990 van GroenLinks is links in de Nederlandse politiek verdwenen, door de opheffing van de twee laatste als links te definiëren parlementaire partijen, de PSP en de CPN, ofschoon er nog wel linksere groeperingen bestaan, die echter geen zitting hebben in het Nederlandse parlement (*).
We zitten dus in Nederland al vanaf eind jaren 1970 met een steeds rechtser (conservatief, kapitalisch, racistisch, proto-fascistisch) parlement en régime (aangezien de laatste decennia Nederland wordt 'geleid' als een stuurloos bedrijf [het zou allang falliet zijn als de overheid niet naar willekeur geld uit onze zak kan pakken, zoals de onlangs bedachte 'vrijheidsbijdrage' ter subsidiëring van de Verenigdestaatse wapenfabrikanten], kan er niet meer gesproken worden van 'regering', die term impliceert immers dat er geregeerd wordt!) Komt dat omdat de verkiezingen niet correct uitgevoerd worden, dat de kiezers voor linkse ideeën / partijen stemmen, maar dat er desondanks steeds rechtse meerderheden uitrollen? Helaas vrees ik dat het nog veel erger is.Wat ik links (en rechts?) hoor van 'gewone', gemiddelde kiezers, is een mengsel van onderbuikgevoelens, waaruit lijkt te blijken dat de NOS (voor veel Nederlanders -niet voor mij!- gelijk staat aan 'Het Nieuws') te links zou zijn. Heel veel mensen vinden dat de PVV en het FVD gelijk hebben met hun 'visie' op immigranten, oorlogsvluchtelingen, op terroristen, maar ook op grootgraaiers, waarbij niet verder lijkt te worden nagedacht over de achtergronden daarvan. Immers, landen die oorlog voeren, zijn ook moreel verantwoordelijk voor het daardoor veroorzaakte leed. En Nederland doet al een kleine eeuw mee aan de koloniale oorlogen van de Verenigde Staten (het zogenaamde 'Amerika' dat ons bevrijd zou hebben van de nazi-overheersing - wat niet klopt: de VS waren bang dat de USSR Duitsland volledig zou verslaan, waardoor West-Europa als afzetgebied voor de VS zou verdwijnen - zodat de VS met een rotgang dwars door Nederland [waardoor hier een 'hongerwinter' veroorzaakt werd] zover mogelijk in de richting van Berlijn wilde doorstoten).
Of zouden de 'democratische' uitgangspunten in Nederland (en ook in een groot deel van de zogenaamde beschaafde wereld) berusten op bedrog, op volksverlakkerij? Ik wil nog graag geloven dat de verkiezingen op zichzelf (dus het uitbrengen van de stemmen en het tellen ervan) eerlijk gebeuren, maar wat daarvóór gebeurt: - de verkiezingsdebatten op TV (die niet veel meer zijn dan een paar losse kreten van de kandidaten, maar verder niets te maken hebben met échte debatten), en de propaganda-uitzendingen op TV (de "zendtijd voor politieke partijen"), alsook de koppen in met name «de krant voor 'wakker' (lees 'ingedut') Nederland» en daarna - de coalitie-besprekingen (de manier waarop bij handjeklap en veel water bij de wijn de verkiezings'beloften' in een blender vermalen worden tot een smakeloos en ongezond papje) heeft niets meer met democratie te maken, zodat de uitkomst beslist niet democeratisch is.
Helaas is het Nederlandse onderwijs sinds de invoering van de Mammoetwet steeds verder uitgehold, waardoor onze kinderen niet meer leren (tenzij dankzij erg bewuste ouders of een meer dan gemiddelde leergierigheid) om na te denken, maar worden opgevoed tot trouwe consumenten, die denken dat het hoogstge geluk bestaat uit een baan met een bovengemiddeld salaris. Dat wordt dan nog verder gestimuleerd door de TV, met meer reclames dan informatieve uitzendingen of films die tot nadenken uitnodigen. Ik zie helaas weinig aanwijzingen dat de jongere generaties zich bewuster zijn van wat er allemaal speelt dan de ouderen.
Het zou al een stapje in de goede richting zijn, wanneer woorden weer eens ondubbelzinnig zouden zijn, zoals bijvoorbeeld gebeurd rond de gender-problematiek. Enkele voorbeelden:
- anti-Israel is niet hetzelfde als anti-semitisch (en dat woord wordt zoïzo incorrect gebruikt, want Palestijnen zijn ook semieten, dus het lijkt me dat Israel wel heel erg antisemtisch is;
- grootgraaiers verdienen hun inkomen niet, maar 'ontvangen' het (om het niet te omschrijven als 'jatten'. Wat zij verdienen is bijv. levenslang, als zij fabrikant zijn van oorlogswapens;
- de Veren
igde Staten (VS / USA) zijn niet Amerika, maar slechts één van de naties in Amerika; veel van de slachtoffers van de politiek van de VS liggen zelf in Amerika (Venezuela, Cuba, Chili, ...). Door Amerika te gebruiken als een synoniem voor VS, worden voor veel mensen de landen in Zuid- en Midden-Amerika -en trouwens ook Canada- beschouwd als een onderdeel (kolonie) van de VS; - links is meestal niet meer dan links van het midden, net zoals er in Nederland in parlementaire zin ook geen socialisten meer zijn, maar alleen sociaal-democraten (voorlopig alleen de SP, maar misschien wil ik Progressief Nederland (Pro) daar ook nog een onderbrengen (eerst nog even kijken wat de de komende tijd gaan doen). De PvdA heeft dankzij Wim Kok de sociaal-democratie ook van zich 'afgeschud'.
(*) Het is misschien wel "leuk" om nog eens de incorrecte (maar wel realistische) etymologie van het begrip "parlement" aan te halen. Dat woord zou afgeleid zijn van de Franse werkwoorden 'parler' (praten) en 'mentir' (liegen).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten