Zouden mensen toch nog eens gaan nadenken?

Nadat de club van Jetten (waarom lijken namen van sommige politici zo op akelige woorden, zoals in dit geval op 'jatten', en Rutte op 'ratten'?) ons gouden bergen had beloofd (ik ben daar overigens niet ingestonken: ik heb de verwording van de niet al te waardevolle principes van D'66 vanaf het begin meegemaakt), bleek in de weken na de laatste parlementsverkiezingen dat de VVD-roofpolitiek van de clubs Rutte gewoon werd voortgezet. Wéér zouden de gewone mensen (de arbeidersklasse, uitkeringsgerechtigden, zieken en ouderen) verder uitgekleed worden: weer een hogere 'eigen bijdrage' voor de zorgverziekering, weer een drastisch verhoogde OZB, weer een pittige huurverhoging, en nog steeds zouden de grootgraaiers praktisch vrijgesteld zijn van het betalen van belasting, nog afgezien van hun mogelijkheid om gelegaliseerd belasting te ontduiken (zogenaamd 'belasting ontwijken').

En tegelijk wil de Nederlandse roverheid een subsidie van maximaal twee miljard geven  aan Tata Steel, een van de grootste vervuilers (en verziekers, zie in dit verband bijv. over de gezondheidsproblemen in met name Wijk aan Zee [zie hierover o.a. het Algemeen Dagblad van 22 september 2023], letterlijk onder de rook van IJmuiden) van Nederland, zogenaamd om hun productie deels te vergroenen" (vet door Dwarslezer), zie Trouw van 10 maart). En dat terwijl het Openbaar Ministerie de administratie van Tata Steel in beslag heeft genomen voor het laatste onderdeel van het strafrechtelijk onderzoek naar dat bedrijf. (zie Trouw van 13 maart).

 Het is dringend te hopen dat het kiezerspubliek toch eens leert (wat op school kennelijk niet meer onderwezen wordt) dat verkiezingsbeloften geen bal uitmaken: Bij heel veel partijen worden klatergouden bergen beloofd, maar na de verkiezingen gaan de partijen zelf aan de borreltafel overleggen hoe ze het beste de belangen van hun neoliberale vriendjes van het grootkapitaal kunnen behartigen. In plaats van rekening te houden met de toekomst van de Nederlandse bevolking, zijn ze uitsluitend bezig met het plannen van hun eigen toekomst: als lobbyist (zie Zembla  van 14 october 2021) of in het bedrijfsleven (zie hierover het onderzoek d.d. 22 october 2021 van de Open State Foundation en de Volkskrant).

Daarnaast is het ook een goed idee om eens te gaan nadenken over de politiek van de Verenigde Staten, die al meer dan 200 jaar bezig zijn met hun streven de hele wereld onder hun controle te brengen. Misschien is het handig om daarvoor te beginnen met de mate waarin de VS "ons" bevrijd hebben van de nazi-bezetting: ofschoon ze tot het eind  van de Twee Wereldoorlog o.a. staal en olie aan de nazi's zijn blijven leveren, waren ze uiteindelijk toch 'bereid' om zich in die oorlog te mengen. Niet om ons te bevrijden, maar om te voorkomen dat 'de Russen' West-Europa zouden bezetten, waardoor de West-Europese markt niet meer beschikbaar zou zijn voor de VS-industrie. Omdat ze zo snel mogelijk naar Oost-Europa wilden doorstoten, hebben ze dan ook met name Noord- en Zuid-Holland niet bevrijd, maar rustig laten verhongeren in de beruchte hongerwinter. Het Zuidoosten van Nederland hadden ze nodig om vanuit Noord-Frankijk naar Duitsland te trekken met hun militair materieel.

In deze context is het dan ook niet te verwonderen dat de film One Battle after Another is onderscheiden met diverse Oscars. Volgens de regisseur wilde hij deze film maken voor [zijn] kinderen "en om sorry [...] zeggen voor de rommel die we [...] nalaten in de wereld" en "als aanmoediging. In de hoop dat zij de generatie zullen zijn die wat gezond verstand en fatsoen terugbrengen." (zie de Volkskrant van vandaag).

Gelukkig weet de Nederlandse overheid hoe ze zich moet voorbereiden. Of...?

De laatste dagen hoor ik op de radio regelmatig over een afname van de Nederlandse gasvoorraad (Trouw meldde op 2 maart dat de "opslag nog op 10 procent" zat). En dat komt niet zo goed uit, want door de aanval op Iran door de schurkenstaten Israel en Verenigde Staten is de gas nu flink gestegen. 

 

Je zou denken dat die overheid, die zo aardig is om ons een brochure te sturen over wat we allemaal moeten doen om voorbereid te zijn op noodsituaties, zoals "in het ergste geval [...] een oorlog"., waarin ons dingen worden voorgesteld die we in dat soort situaties kunnen doen.

Daarin wordt ons bijvoorbeeld een noodradio aanbevolen. Bij nadere beschouwing gaat het daarbij om zogenaamde 'wereldontvangertjes', waarmee in werkelijkheid alleen Nederlandse zenders ontvangen kunnen worden op de beschikbare Middengolf, FM en DAB+ (behalve voor wie in de buurt van een grens woont). Op de Middengolf zijn alleen nog maar heel zwakke hobbyzenders te ontvangen, die muziek en wat lokale nieuwtjes uitzenden. We moeten het dan hebben van "de rampenzender in jouw regio".

Meer is er ook niet beschikbaar, want de neoliberale régimes in de "beschaafde" wereld hebben in hun geldzucht zowat alle zenders met een groot bereik uitgeschakeld, zodat we in geval van een extra complicatie (bijv. geen stroom voor de rampenzenders) niet onze toevlucht kunnen zoeken bij bijv. een Belgische of Duitse zender. Op dit moment is alleen (voorlopig) nog een BBC-zender op de Langegolf (198 kHz, die eigenlijk al bijna een jaar geleden opgeheven zou worden, maar na protesten voorlopig nog uitzendt) in heel Nederland te ontvangen, en aan de kust nog enkele zwakkere Britse zenders. De Langegolf -en zeker de Kortegolf (waar overigens de meeste 'wereldomroepen' ook wegbezuinigd zijn)- zijn niet beschikbaar op de meeste 'noodradio's', dus de oplossing uit de Tweede Wereldoorlog (stiekem naar de BBC of naar een andere buitenlandse zender luisteren) is dan wel erg hypothetisch. Internetradio is uiteraard al helemaal dubieus in geval van een oorlog en/of geen internet.

Net zoals de Nederlandse overheid steeds meer mensen uitsluit van bijv. gezondheids- en ouderenzorg, GGZ en betaalbare woningen, volstaat zij nu ook met het rondsturen van een simpele brochure, en laat de oplossing van eventuele problemen die door die zelfde overheid veroorzaakt zijn (denk aan overstromingen door ontoereikend onderhoud van dijken, of een oorlog waaraan de overheid -onder druk van de Verenigde Staten- meent mee te moeten doen) maar aan de gewone burger, die immers op democratisch een parlement gekozen heeft, dat echter op ondemocratische wijze geleid heeft tot een régime (want wie niet kan regeren is geen regering) met een eigen agenda...

Ik wordt nog eens een fan van Pedro Sánchez! - met N.B.!

De Verenigdestaatse president Trump dreigt de banden met Spanje te verbreken, omdat de Spaanse regering het Verenigdestaatse régime niet toestaat de (Verenigdestaatse) militaire bases op Spaans grondgebied (*) te gebruiken voor de door Trump (zonder toestemming van het Congress, en zonder instemming van de Verenigde Naties) [zie in dit verband onder andere  de Volkskrant van vandaag en het Brabants Dagblad van gisteren] samen met schurkenstaat Israel opgestarte oorlog tegen Iran, zogenaamd om de bevolking te bevrijden van de dictatuur van de ayatollahs. Zoals we ons herinneren van o.a. Irak en Lybië lukt die democratisering door de "bevrijders" uit Washington niet zo best. En in feite, als we zien hoe de gewone mensen in de VS er de laatste jaren aan toe zijn, is het niet verwonderlijk dat die democratisering van het Midden-Oosten voor de VS veel minder van belang is dan de olievoorraden in Iran, net als trouwens de enorme olievoorraden in Venezuela.

Het is erg te prijzen dat de regering van Pedro Sánchez zijn benen stijfhoudt, en niet, zoals de meeste Europese landen, halfslachtig de eerdere kritiek op deze illegale oorlog inslikt. 

Eerder al sprak hij zijn steun uit voor de protesten tijdens de Vuelta tegen de door Israel op de Palestijnen gepleegde genocide (zie o.a. het Algemeen Dagblad van 14 september 2025).

 
(*) De fascistische dictator Franco had na de Tweede Wereldoorlog een overeenkomst gesloten met de VS voor een aantal militaire bases op Spaans grondgebied, waardoor hij kon voorkomen dat de gealliëerden na de Tweede Oorlog ook de Spaanse fascisten zouden aanpakken. Daardoor moest de Spaanse bevolking nog tot het einde van 1975 onder Franco's dictatuur zuchten, en daardoor ook zijn Franco's medeplichtigen nooit vervolgd voor hun oorlogsmisdaden -die overigens ook gesteund werden door het Vaticaan!- en wachten zijn slachtoffers (en hun nabestaanden) nog steeds op eerherstel; terwijl zijn medeplichtigen nog steeds in het bezit zijn van door Franco onteigende eigendommen van 'rooien'. 
Tot op heden wordt de politiek in Spanje nog steeds in grote mate beïnvloed door de postfascistische PP, en in mindere mate door de retrofascisten van VOX en de neofascisten van Ciutadans/Ciudadanos. En laten we bovendien niet vergeten dat de Spaanse monarchie weer is ingevoerd door Franco; koning Alfonso XIII was in 1931 zelfstandig afgetreden (en gevlucht, dat hoort kennelijk bij sommige royals...), waarna Spanje op democratische wijze een republiek was  geworden - waartegen de monarchisten en de katholieken in opstand kwamen, samen met het leger, met krachtige steun van de Duitse nazi's (denk aan het bombardement van Gernika!) en de Italiaanse fascisten).

 

N.B.:  Ik zou in verband met het bovenstaande graag nog willen verwijzen naar een duidelijk stuk d.d. vandaag van Luuk Koelman, dat een duidelijk beeld geeft van de Verenigdestaatse politiek. Deze komt nu onder Trump duidelijker uit de verf dan ooit eerder, maar maakte in feite altijd al deel uit van de Verenigdestaatse politieke filosofie. 

Lees hier De Donroe doctrine van Luuk Koelman.

Juan Carlos zit veilig

Niet dat het me bijster veel interesseert (ik ben meer begaan met de burgerslachtffers, zoals de meer dan 100 schoolkinderen die bij een aanval van de VS vermoord zijn, en de slachtoffers van een 'per ongeluk' door een Israelisch gebombardeerd ziekenhuis), maar de Catalaanse krant Ara meldt vandaag (zoals de Spaanse staatstelevisie RTVE al eerder had bericht) dat de door de rascistische dictator Franco aangestelde koning Juan Carlos veilig zit in een hotel in Abu Dhabi (terwijl zijn landhuis aldaar verbouwt wordt). Hij gaat er kennelijk van uit dat hij later deze maand gewoon naar de regatta in Sanxenxo zal kunnen gaan.

Hij is kennelijk niet bang voor de gevolgen van de oorlogssitatie, die door Israel en de Verenigde Staten in het Midden-Oosten gecreëerd is, net zoals hij niet meer bang zal zijn dat hij toch nog eens gearresteerd zal worden in verband met zijn financiële malversaties (zie o.a. in Nu.NL van 14 juli 2020), wat de regering de voorbij jaren bij zijn eerdere bezoeken aan Spanje ook niet aangedurft heeft, vermoedelijk omdat er nog steeds veel mensen achter "JuanCa" staan, die ervoor zouden kunnen zorgen dat bij volgende verkiezingen de postfascistische PP en de retrofascistische Vox weer aan de langste touwtjes zouden kunnen trekken.

Stinkt knoflook? En: wat is stinken eigenlijk?

De Volkskrant vertelde enkele dagen geleden (op 6 februari) wat je zou kunnen doen om ervoor te zorgen, dat je na een maaltijd met knoflook erin, geen stank versrpreidt...

Eerlijk gezegd word ik ook wel eens verrast door mensen die overduidelijk knoflook gegeten hebben. Daar hoor ik eerlijk gezegd ook bij, bij die knoflookluchtverspreiders, en ik ben ook nog eens zo "asociaal" dat ik daar geen rekening mee houd, behalve als ik naar de tandarts moet, of naar iemand anders die noodgedwongen dicht bij mij moet werken.

Overigens heb ik me nooit gestoord aan mensen die een knoflookgeur verspreiden. Wat mij véél meer stoort zijn mensen die (vooral 's morgens in alle vroegte) met een kegel van verschaald bier op het werk verschijnen of met kleren die ruiken naar een in maanden niet geleegde asbak (en als ze spreken campagne lijken te voeren tegen rookverslaving)... 

Ik bedoel maar, wat voor de een stinkt, is voor de ander een teken dat iemand van lekker eten houdt!

Vrije val of vicieuze (*) cirkel

De laatste tijd heb ik niet meer zo vaak horen zeggen dat de Nederlandse gezondheidszorg (of economie, of onderwijs, of wat dan ook) internationaal gezien beter was dan waar elders dan ook. Ikzelf ben daarvan sinds het einde van de jaren 1970 steeds minder overtuigd, en terugkijkend ben ik bang dat de goedgelovigheid -en bedriegbaarheid- van de Nederlandse bevolking vanaf de invoering van het Mammoet-onderwijs omgekeerd evenredig is toegenomen met de afname van de kwaliteit van het denkvermogen van diezelfde bevolking. Nogmaals (of nog steeds) terugkijkend heeft Nederland voor het laatst een sociale en verantwoordelijke regering gehad in de jaren 1970, onder Joop den Uyl (die nog streefde naar "Spreiding van macht, kennis en inkomen"). De daarop volgende regeringen veranderden steeds meer in régimes: er was geen plaats voor regeren, maar vooral steeds meer voor het behartigen van de belangen van de Kapitalistische Internationale en voor de carrière van de (on)verantwoordelijke politici.

Naar ik vanmorgen hoorde bij het Radionieuws op een Nederlandse hobbyzender gaat het beoogde kabinet van Rob Jetten meer geld besteden aan moordwapens (onder de schuilnaam "defensie"), en moet het geld daarvoor worden weggehaald bij de zorg en de sociale zekerheid. (Waarom doet de naam van de geplande premier me toch denken aan het werkwoord "jatten"?) De gevolgen van het koloniale oorlogsbeleid van schurkenstaat N° 1 (de Verenigde Staten) worden dus in Nederland ook in de komende jaren weer afgewenteld op de mensen die de geringste draagkracht hebben, de zieken (en arbeidsongeschikten), de ouderen en armen, en uiteraard niet bij de grootgraaiers, want die moeten te vriend worden gehouden, ten behoeve van de toekomstige carrières van de huidige generaties politici. Bij het nieuwsbericht werd (nog?) niet gezegd dat ook het onderwijs niet nóg meer zal worden uitgehold, maar dat zal ongetwijfeld wel gebeuren. Uitholling van het onderwijs levert niet alleen extra geld op voor de Verenigdestaatse fabrikanten van moordwapens, maar zorgt er ook in toenemende mate voor dat het denkvermogen van de Nederlandse bevolking nóg verder beperkt wordt. Dat zal er ook in de toekomst voor blijven zorgen dat het kiespubliek zich bij "democratische" verkiezingen voor hun stemmen blijft baseren op de losse onderbuik-flodders en leugens in de verkiezingscampagnes.

Overigens is dit geen exclusief Nederlands probleem, ik zie hetzelfde verschijnsel ook in de meeste andere "beschaafde" landen.

Huiswerksuggestie: lees How Democracies Die (2018) van Steven Levitsky and Daniel Ziblatt (helaas heb ik hier -nog?- geen Nederlandse vertaling van kunnen vinden), of Dit is Fascisme (2025) van Rosan Smits.
Hopelijk zijn deze boeken ook te vinden bij je plaatstelijke bibliotheek, 

 

(*) Enkele decennia geleden (toen ik nog wel eens naar een radiozender van de Nederlandse publieke omroep luisterde) heb ik dit door een TROS-commentator horen uitspreken als "visuele cirkel", een duidelijke aanwijzing voor de dalende tendens waarover ik het hierboven heb.