De Verenigdestaatse president Trump dreigt de banden met Spanje te verbreken, omdat de Spaanse regering het Verenigdestaatse régime niet toestaat de (Verenigdestaatse) militaire bases op Spaans grondgebied (*) te gebruiken voor de door Trump (zonder toestemming van het Congress, en zonder instemming van de Verenigde Naties) [zie in dit verband onder andere de Volkskrant van vandaag en het Brabants Dagblad van gisteren] samen met schurkenstaat Israel opgestarte oorlog tegen Iran, zogenaamd om de bevolking te bevrijden van de dictatuur van de ayatollahs. Zoals we ons herinneren van o.a. Irak en Lybië lukt die democratisering door de "bevrijders" uit Washington niet zo best. En in feite, als we zien hoe de gewone mensen in de VS er de laatste jaren aan toe zijn, is het niet verwonderlijk dat die democratisering van het Midden-Oosten voor de VS veel minder van belang is dan de olievoorraden in Iran, net als trouwens de enorme olievoorraden in Venezuela.
Het is erg te prijzen dat de regering van Pedro Sánchez zijn benen stijfhoudt, en niet, zoals de meeste Europese landen, halfslachtig de eerdere kritiek op deze illegale oorlog inslikt.
Eerder al sprak hij zijn steun uit voor de protesten tijdens de Vuelta tegen de door Israel op de Palestijnen gepleegde genocide (zie o.a. het Algemeen Dagblad van 14 september 2025).
(*) De fascistische dictator Franco had na de Tweede Wereldoorlog een overeenkomst gesloten met de VS voor een aantal militaire bases op Spaans grondgebied, waardoor hij kon voorkomen dat de gealliëerden na de Tweede Oorlog ook de Spaanse fascisten zouden aanpakken. Daardoor moest de Spaanse bevolking nog tot het einde van 1975 onder Franco's dictatuur zuchten, en daardoor ook zijn Franco's medeplichtigen nooit vervolgd voor hun oorlogsmisdaden -die overigens ook gesteund werden door het Vaticaan!- en wachten zijn slachtoffers (en hun nabestaanden) nog steeds op eerherstel; terwijl zijn medeplichtigen nog steeds in het bezit zijn van door Franco onteigende eigendommen van 'rooien'.
Tot op heden wordt de politiek in Spanje nog steeds in grote mate beïnvloed door de postfascistische PP, en in mindere mate door de retrofascisten van VOX en de neofascisten van Ciutadans/Ciudadanos. En laten we bovendien niet vergeten dat de Spaanse monarchie weer is ingevoerd door Franco; koning Alfonso XIII was in 1931 zelfstandig afgetreden (en gevlucht, dat hoort kennelijk bij sommige royals...), waarna Spanje op democratische wijze een republiek was geworden - waartegen de monarchisten en de katholieken in opstand kwamen, samen met het leger, met krachtige steun van de Duitse nazi's (denk aan het bombardement van Gernika!) en de Italiaanse fascisten).
N.B.: Ik zou in verband met het bovenstaande graag nog willen verwijzen naar een duidelijk stuk d.d. vandaag van Luuk Koelman, dat een duidelijk beeld geeft van de Verenigdestaatse politiek. Deze komt nu onder Trump duidelijker uit de verf dan ooit eerder, maar maakte in feite altijd al deel uit van de Verenigdestaatse politieke filosofie.
Lees hier De Donroe doctrine van Luuk Koelman.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten