Nadat de gemeente Castricum zich enkele maanden geleden al onderscheidde door als enige Nederlandse kustgemeente het nachtelijk verblijf in strandhuisjes te beboeten (zie het Noordholland Dagblad van 2 juli 2008), gaat de gemeente nu verder werken aan zijn imago.
Volgend jaar gaat de gemeente namelijk optreden tegen het permanent bewonen van recreatiewoningen. De gemeente heeft aldus gereageerd op vragen van VVD-raadsleden. (Nieuwsblad voor Castricum van 24 december, zie ook het Noordhollands Dagblad van 18 december).
Tja, die lui van de VVD hebben natuurlijk geen woonproblemen. Dat er voor jongeren in Castricum nauwelijks (betaalbare) mogelijkheden zijn (*) zal hun worst zijn, zij hadden waarschijnlijk ouders die voor hen een woning kochten, of ze kopen er zelf een voor hun eigen kinderen...
De gemeente beseft kennelijk wel dat na jarenlang gedoogbeleid niet al te rechtlijnig kan worden opgetreden, dus heeft een of andere ambtenaar in zijn agenda 31 october 2003 als peildatum geprikt, maar iedereen die op die datum nog niet in zijn huidige recreatiewoning woonde, moet eruit.
Het ministerie van VROM biedt (zie het antwoord op vraag 7 op de pagina over "Permanente bewoning" van de site van het ministerie) weliswaar gemeenten de mogelijkheid om het bestemmingsplan zodanig te wijzigen dat "de bestemming van het recreatiecomplex of de individuele woning wordt [...] omgezet van 'recreëren' naar 'wonen'. Voorwaarde hiervoor is wel dat de woning(en) niet in een waardevol en/of kwetsbaar gebied ligt (liggen)". Aangezien veel van de recreatiewoningen in de gemeente Castricum achter huizen of boerderijen gebouwd zijn, lijkt die oplossing me heel wat wenselijker. De gemeente Castricum lijkt echter meer te voelen voor strakke regels en strakke handhaving daarvan.
(*) De raadsfracties van De VrijeLijst en de PvdA hebben in ieder geval wel ingezien dat het voor starters in Castricum moeilijk is om woonruimte te vinden, en daarom hebben ze het plannetje opgevat om dan maar wooncontainers te gaan stapelen. (zie het Noordhollands Dagblad van 17 october 2008). Hoe het verder gaat met dit ideetje is me verder niet bekend. Ik heb er namelijk niets meer over gehoord of gelezen...
donderdag 25 december 2008
woensdag 24 december 2008
Over Don Quijote en Wouter Bos...
Over Don Quijote hoeven we eigenlijk weinig woorden vuil te maken. Iedereen die de twee delen van de roman van Cervantes gelezen heeft weet dat Don Quijote een idealist was, die door het lezen van ridderromans bezeten was van de obsessieve behoefte om "onrecht ongedaan te maken" (deshacer tuertos). En wie die roman nog niet gelezen heeft, moet zich eigenlijk schamen en er maar vlug met grote aandacht aan beginnen.
Wouter Bos is een heel ander verhaal. De huidige Nederlandse vice-premier en minister van financiën noemt zich 'sociaal-democraat' (en misschien zelfs soms nog wel 'socialist'), maar is niet meer dan een gewone kapitalist (in nieuwspraak 'neoliberaal'), wat overigens ook niet anders kan, gezien zijn christelijke opvoeding (waarop hij trots zegt te zijn) en zijn leerschool bij de multinational Shell, waar hij het klappen van de zweep geleerd heeft.
Dat hij niets socialistisch heeft (afgezien misschien van wat woordjes die hij uit het socialistische vocabulaire gepikt heeft) blijkt wel uit het gemak waarmee hij het geld van de Nederlandse belastingbetaler uitgeeft om het kapitalisme te redden. Zo meldde de Volkskrant op 16 december nog (onder de kop Megafraude VS kost Bos mogelijk een miljard) dat "Minister Bos van Financiën [...] mogelijk een strop van 1 miljard euro [lijdt] als gevolg van een megafraude in de Verenigde Staten." Alsof hij daar zelf ook maar één cent van hoeft te betalen.
Wie wel de kosten van zijn onbeleid (en van het kapitalisme als maatschappelijk wanverschijnsel) betaalt zijn de leden van de arbeidende klassen, en dat zijn juist de mensen die al jarenlang geëxploiteerd en uitgeperst worden, zoals duidelijk blijkt uit een artikel in Trouw van 18 december, dat de aandacht vestigt op het schrikbarend stijgend aantal mensen, dat in Nederland onder het bestaansminimum leeft. Hieronder bevinden zich ook steeds meer werkenden, waarmee ik overigens beslist niet wil aangeven dat dat voor mensen met een uitkering minder erg zou zijn.
Volgens socioloog Erik Snel (Erasmus Universiteit, Rotterdam) is de verharding van de sociale zekerheid een van de oorzaken.
Daarbij kun je denken (ik noem zo maar wat) aan het uitkleden van het recht op arbeidsongeschiktheidsuitkeringen, de beperking van het recht op nabestaanden- (alweer zo'n 10 jaar geleden) en werkloosheidsuitkeringen, de verzieking van de gezondheidszorg, de drastische beperking van de fiscale aftrek van bijzondere ziektekosten vanaf volgend jaar, en diverse proefballonnetjes (ook al hebben die nog niet tot wetgeving geleid), zoals het voorstel van arrivist Aboutaleb (ook al PvdA, net als Wouter Bos) dat weduwen twee jaar na het overlijden van hun partner maar moeten gaan werken, ook al hebben ze minderjarige kinderen (zie Het Parool van 2 december).
Geef mij maar idealisten als Don Quijote: beter een droom die niet uitgevoerd kan worden, dan een verzieking van de maatschappij die wél gerealiseerd wordt!
P.S.: Dit stukje had ik al op 18 december geschreven, maar het was ergens blijven hangen...
dinsdag 23 december 2008
Wat wetenschappers al niet ontdekken...
"Dokters" hebben bij "patiënten in Amerika" (d.w.z. de USA, de natie waar men vindt dat vrede en democratie gevestigd kunnen/moeten worden door onderdrukking en oorlog) ontdekt dat het luisteren naar (je favoriete) muziek kan leiden tot verlaging van het cholesterolgehalte. Britse experts zijn blij met dit gegeven.
Michael Miller, de directeur van het Centrum voor Preventieve Cardiologie (Center for Preventive Cardiology) van Maryland University geeft aan dat "Het muziekeffect in de bloedstroom slechts enkele seconden duurt, maar het gecombineerde effect van favoriete nummers blijft bestaan en kan bij mensen van alle leeftijden erg positief zijn."
Uit aanvullend onderzoek is gebleken dat:
- je jezelf kunt motiveren met positief-klinkende artiesten als Rihanna, Queen of de Red Hot Chili Peppers;
- Mozart en Miles Davis een kalmerend effect hebben;
- Ozzy Osbourne en MIA stress kunnen bevorderen;
- de symfonieën van Bach of 'modernere muziek' van Philip Glass de geestelijke concentratie bevorderen.
(Sunday Times van 21 december)
Ik kan me wel voorstellen dat muziek gunstig is, maar hoe kan dit effect vastgesteld worden? Wordt gedurende een aantal dagen elke vorm van muziek onthouden aan de proefpersonen, waarna het cholesterolgehalte gemeten wordt; en vervolgens na enkele dagen met de favoriete muziek een nieuwe analyse? Hoe kan aangetoond worden dat een hoger cholesterolgehalte tijdens de muziekloze dagen uitsluitend te wijten is aan het ontberen van muziek? Voor zuivere onderzoekresultaten moet ervoor gezorgd dat alleen de te onderzoeken invloed veranderd wordt, maar wellicht zijn alleen de maatregelen die ervoor moeten zorgen dat de proefpersonen geen toegang hebben tot hun favoriete muziek al dusdanig belastend dat daardoor stress ontstaat.
En zelfs áls dit cholesterolverlagende effect van iemands favoriete muziek aantoonbaar bestaat, wat is dan het nut ervan? Hoeveel mensen zijn er die in hun vrije tijd niet naar hun favoriete muziek luisteren? Met andere woorden, hoeveel mensen hebben er practisch nut van deze 'ontdekking'?
P.S.: Ik ken een heleboel muziek van Bach, maar er komt me niet één symfonie voor de geest (althans in de betekenis die tegenwoordig aan de term "Symphonie" gegeven wordt). En dan ken ik ook nog tal van mensen die van Philip Glass eerder gestresst raken (ikzelf niet!). En eerlijk gezegd word ik niet gemotiveerd door Queen of de Peppers...
Michael Miller, de directeur van het Centrum voor Preventieve Cardiologie (Center for Preventive Cardiology) van Maryland University geeft aan dat "Het muziekeffect in de bloedstroom slechts enkele seconden duurt, maar het gecombineerde effect van favoriete nummers blijft bestaan en kan bij mensen van alle leeftijden erg positief zijn."
Uit aanvullend onderzoek is gebleken dat:
- je jezelf kunt motiveren met positief-klinkende artiesten als Rihanna, Queen of de Red Hot Chili Peppers;
- Mozart en Miles Davis een kalmerend effect hebben;
- Ozzy Osbourne en MIA stress kunnen bevorderen;
- de symfonieën van Bach of 'modernere muziek' van Philip Glass de geestelijke concentratie bevorderen.
(Sunday Times van 21 december)
Ik kan me wel voorstellen dat muziek gunstig is, maar hoe kan dit effect vastgesteld worden? Wordt gedurende een aantal dagen elke vorm van muziek onthouden aan de proefpersonen, waarna het cholesterolgehalte gemeten wordt; en vervolgens na enkele dagen met de favoriete muziek een nieuwe analyse? Hoe kan aangetoond worden dat een hoger cholesterolgehalte tijdens de muziekloze dagen uitsluitend te wijten is aan het ontberen van muziek? Voor zuivere onderzoekresultaten moet ervoor gezorgd dat alleen de te onderzoeken invloed veranderd wordt, maar wellicht zijn alleen de maatregelen die ervoor moeten zorgen dat de proefpersonen geen toegang hebben tot hun favoriete muziek al dusdanig belastend dat daardoor stress ontstaat.
En zelfs áls dit cholesterolverlagende effect van iemands favoriete muziek aantoonbaar bestaat, wat is dan het nut ervan? Hoeveel mensen zijn er die in hun vrije tijd niet naar hun favoriete muziek luisteren? Met andere woorden, hoeveel mensen hebben er practisch nut van deze 'ontdekking'?
P.S.: Ik ken een heleboel muziek van Bach, maar er komt me niet één symfonie voor de geest (althans in de betekenis die tegenwoordig aan de term "Symphonie" gegeven wordt). En dan ken ik ook nog tal van mensen die van Philip Glass eerder gestresst raken (ikzelf niet!). En eerlijk gezegd word ik niet gemotiveerd door Queen of de Peppers...
Paus voor de rechter!
Op 10 december was er in de Tweede Kamer een debat, waarin Hirsch Ballin, minister van Justitie, CDA (of CDA-minister van Justitie; of minister van CDA-justitie?), mocht uitleggen waarom artikel 137 van het Wetboek van Strafrecht verbreed moest worden, waardoor het, meer nog dan het huidige artikel 147, elke vorm van belediging strafbaar stelt (zie o.a. het Reformatorisch Dagblad van 11 december).
Uiteraard is het begrip 'belediging' net zo rekbaar als het huidige artikel 137, dat godslastering strafbaar stelt. Het blijft uiteraard ongelooflijk dat het strafbaar kan zijn een niet-bestaande entiteit te beledigen. Alsof je de wolf van Roodkapje zou kunnen beledigen... Waarom zou dat dan wel mogelijk zijn bij de oppertovenaar uit het zogenaamd heilige boek van de gristenen?
Hirsch Ballin zou de Nederlandse bevolking (en de wereldbevolking) een veel grotere dienst bewijzen, wanneer hij op grond van het huidige artikel 147 vervolging zou instellen tegen paus Rat, alias Benedictus VI, die gisteren in zijn kersttoespraak zei dat het even belangrijk was de wereld te redden van homosexueel en transsexueel 'gedrag' als deze te behoeden voor het uitsterven van de regenwouden. (zie oa. NRC-Handelsblad van gisteren). Mensen met veel uithoudingsvermogen kunnen de volledige tekst (in het Italiaans en Duits) vinden via de Osservatore Romano, het Vaticaanse propagandablad.
Aangezien deze enge travestiet de bedoeling heeft minstens alle katholieken in Nederland te doordringen van zijn discriminatoire ideeën (en daardoor aanzet tot haat en agressie), vind ik dat hij daarvoor óók in Nederland moet kunnen vervolgd. Laat dus maar eens zien wat de Nederlandse rechtsstaat nog waard is, Hirsch Ballin!
Uiteraard is het begrip 'belediging' net zo rekbaar als het huidige artikel 137, dat godslastering strafbaar stelt. Het blijft uiteraard ongelooflijk dat het strafbaar kan zijn een niet-bestaande entiteit te beledigen. Alsof je de wolf van Roodkapje zou kunnen beledigen... Waarom zou dat dan wel mogelijk zijn bij de oppertovenaar uit het zogenaamd heilige boek van de gristenen?
Hirsch Ballin zou de Nederlandse bevolking (en de wereldbevolking) een veel grotere dienst bewijzen, wanneer hij op grond van het huidige artikel 147 vervolging zou instellen tegen paus Rat, alias Benedictus VI, die gisteren in zijn kersttoespraak zei dat het even belangrijk was de wereld te redden van homosexueel en transsexueel 'gedrag' als deze te behoeden voor het uitsterven van de regenwouden. (zie oa. NRC-Handelsblad van gisteren). Mensen met veel uithoudingsvermogen kunnen de volledige tekst (in het Italiaans en Duits) vinden via de Osservatore Romano, het Vaticaanse propagandablad.
Aangezien deze enge travestiet de bedoeling heeft minstens alle katholieken in Nederland te doordringen van zijn discriminatoire ideeën (en daardoor aanzet tot haat en agressie), vind ik dat hij daarvoor óók in Nederland moet kunnen vervolgd. Laat dus maar eens zien wat de Nederlandse rechtsstaat nog waard is, Hirsch Ballin!
dinsdag 9 december 2008
Wouter Bos heeft Alzheimer...
Een andere conclusie is althans niet mogelijk (hij is immers -vermoedelijk- nog te jong om al te dementeren, tenzij hij natuurlijk lijdt aan dementia præcox). De Metro van vandaag meldt in een artikel op de voorpagina van de papieren editie tenminste dat "Minister Bos van Financiën zei niet verrast te zijn door de cijfers ..." (van het Centraal Planbureau, het CPB, over de achteruitgang van de Nederlandse economie). Hij moet dus volstrekt vergeten zijn dat hij nog maar enkele maanden geleden stelde dat Nederland geen directe gevolgen zou ondervinden van de economische crisis.
Alzheimer lijkt overigens wel een volksziekte te worden, want ondanks het gelieg van Woutertje wordt hij door Elsevier toch gekozen als Nederlander van het jaar en er zijn nog steeds horden Nederlanders die vertrouwen in hem hebben (en die ongetwijfeld bij volgende verkiezingen weer op hem zullen stemmen). Of zou liegen misschien beschouwd worden als een goede eigenschap voor Nederlanders?
Is het nog nodig enkele van zijn leugens op een rijtje te zetten? Vooruit, drie stuks dan!
- Vóór de laatste verkiezingen gaf hij te kennen dat hij NIET onder Balkenende wilde dienen (zie bijv. De Groene Amsterdammer van 2 februari 2007);
- Hij beloofde dat er een nieuw referendum zou komen voor een nieuw Europees Verdrag, of dit nu wel of niet als grondwet gebracht zou worden. Dit stond trouwens ook in het verkiezingprogramma van de PvdA voor de laatste parlementsverkiezingen: "De uitslag van het referendum over de grondwet was glashelder. De PvdA zal niet accepteren dat er via een omweg toch aan gemorreld wordt. Voor een nieuw (grondwettelijk) verdrag is een nieuw referendum nodig."
- Hij beloofde eveneens dat er een parlementaire enquête zou komen naar de Nederlandse deelname aan de Bushiaanse oorlogen (zie bijv. in Trouw van 5 september 2007).
maandag 8 december 2008
Privacy (Asimov)
Isaac Asimov zei al in hoofdstuk 6 van zijn roman Foundation's Edge uit 1982 (deel 4 van de Foundation sage, "dat de vooruitgang van de beschaving niets anders is dan een oefening in het beperken van de privacy". (Pelorat said, 'It seems to me, Golan, that the advance of civilization is nothing but an exercise in the limiting of privacy.')
Ik heb het daarover al diverse malen gehad hier (zie bijvoorbeeld mijn artikel Wanneer verdwijnt onze laatste privacy? van 9 november dit jaar), maar vandaag kwam ik een erg duidelijk filmpje (Nederlandstalig) daarover tegen. Klik dus hieronder en denk na over wat je ziet en hoort. Je hoeft het er niet mee eens te zijn, maar probeer er in ieder geval objectief over na te denken!
Ik heb het daarover al diverse malen gehad hier (zie bijvoorbeeld mijn artikel Wanneer verdwijnt onze laatste privacy? van 9 november dit jaar), maar vandaag kwam ik een erg duidelijk filmpje (Nederlandstalig) daarover tegen. Klik dus hieronder en denk na over wat je ziet en hoort. Je hoeft het er niet mee eens te zijn, maar probeer er in ieder geval objectief over na te denken!
zondag 7 december 2008
Wat geld?
Het volgende artikel, van de hand van Dennis Rodie, werd op 3 december gepubliceerd op Konfrontatie Digitaal:
Heb je wel eens meegemaakt dat je iets wilde betalen en de winkelier weigert het produkt aan je te verkopen? Ik stond in een ijzerwinkel om een doosje spijkers te kopen, klaar met het geld in mijn handen, maar de dame achter de toonbank schudde haar hoofd. Het is een winkel waar ik niet zo vaak kom maar in het verleden toch wel eens wat heb gekocht, zonder problemen overigens. En het was niet om mijn huidskleur, mijn geloof, mijn sexualiteit, mijn politieke voorkeur, mijn kleedstijl, mijn lichaamsgeur, een crimineel verleden of welk vooroordeel ik ook kon bedenken waaraan iemand in de geschiedenis van de mensheid ooit iets is geweigerd. Het was zelfs niet eens Buy Nothing Day. Nee, het was omdat ik geld had. Geld was niet meer toegestaan in deze winkel. Kontant geld dus. Men kon alleen maar met een betaalkaart betalen en wat naief vroeg ik wanneer de kassa dan weer terug zou koment. Nee, die was permanent van de toonbank verdwenen, legde ze uit. Wees flexibel mens, pak het geld uit mijn handen en verkoop me die verdomde spijkers, dacht ik. Maar nee, ik was gedwongen om het doosje terug in het rek te leggen en de winkel spijkerloos te verlaten.
Het is een toenemende trend en in steeds meer winkels moet ik zoeken naar kassa's die nog kontanten accepteren. Supermarkten en warenhuizen veranderen in banken. Het is ze eindelijk gelukt om de konsument waardeloos plastic aan te smeren met allerlei kleine cadeautjes en verzonnen voordelen als lokkertjes en stevige bangmakerij voor hen die weigeren. Want banken willen niet dat jouw geld hun bank verlaat. Vroeger - ik weet niet hoe het tegenwoordig is - kon je een spaarrekening openen en een flink bedrag doneren en het dan voor 1 of meer jaren vastleggen. Op die manier kreeg je dan een hogere rente. Hoe langer de banken je geld beheren, hoe meer ze kunnen investeren en handelen met jouw geld. Dus door te voorkomen dat je met jouw geld ervandoor gaat, geeft elke bank pasjes uit en geeft die bank daar een waarde aan. Zonder die bank is zo'n stukje plastic niets waard. En als geld alleen nog maar uit bits en bytes bestaat, kun je gemakkelijk gaan schuiven. Tekorten kan je dan snel opvullen en investeerders hou je aan een kort lijntje. De toekomst bestaat niet; het is nu dat geldt.
Je hoeft geen economisch expert te zijn om te weten dat er een eind zit aan de rek van elk elastiek. Het piramidesysteem van banken wankelt nu op zijn pilaren. En omdat de regering ooit een buitenechtelijke relatie is begonnen met het bedrijfsleven en de industrie, gaat het plotseling niet goed met de economie en schuiven regeringen geld naar de banken. Als het maar weer klopt op papier. Wat er later mis gaat, is de zorg voor een andere generatie.
Er wordt veel geschreven over het milieu, over hoe mensen minder auto moeten rijden, minder electriciteit moeten gebruiken, maar als mensen dan echt minder gaan kopen en rijden, is het ook weer niet goed. Wat vindt de overheid eigenlijk belangrijker? Geld of een leefbaar milieu?
Heb je wel eens meegemaakt dat je iets wilde betalen en de winkelier weigert het produkt aan je te verkopen? Ik stond in een ijzerwinkel om een doosje spijkers te kopen, klaar met het geld in mijn handen, maar de dame achter de toonbank schudde haar hoofd. Het is een winkel waar ik niet zo vaak kom maar in het verleden toch wel eens wat heb gekocht, zonder problemen overigens. En het was niet om mijn huidskleur, mijn geloof, mijn sexualiteit, mijn politieke voorkeur, mijn kleedstijl, mijn lichaamsgeur, een crimineel verleden of welk vooroordeel ik ook kon bedenken waaraan iemand in de geschiedenis van de mensheid ooit iets is geweigerd. Het was zelfs niet eens Buy Nothing Day. Nee, het was omdat ik geld had. Geld was niet meer toegestaan in deze winkel. Kontant geld dus. Men kon alleen maar met een betaalkaart betalen en wat naief vroeg ik wanneer de kassa dan weer terug zou koment. Nee, die was permanent van de toonbank verdwenen, legde ze uit. Wees flexibel mens, pak het geld uit mijn handen en verkoop me die verdomde spijkers, dacht ik. Maar nee, ik was gedwongen om het doosje terug in het rek te leggen en de winkel spijkerloos te verlaten.
Het is een toenemende trend en in steeds meer winkels moet ik zoeken naar kassa's die nog kontanten accepteren. Supermarkten en warenhuizen veranderen in banken. Het is ze eindelijk gelukt om de konsument waardeloos plastic aan te smeren met allerlei kleine cadeautjes en verzonnen voordelen als lokkertjes en stevige bangmakerij voor hen die weigeren. Want banken willen niet dat jouw geld hun bank verlaat. Vroeger - ik weet niet hoe het tegenwoordig is - kon je een spaarrekening openen en een flink bedrag doneren en het dan voor 1 of meer jaren vastleggen. Op die manier kreeg je dan een hogere rente. Hoe langer de banken je geld beheren, hoe meer ze kunnen investeren en handelen met jouw geld. Dus door te voorkomen dat je met jouw geld ervandoor gaat, geeft elke bank pasjes uit en geeft die bank daar een waarde aan. Zonder die bank is zo'n stukje plastic niets waard. En als geld alleen nog maar uit bits en bytes bestaat, kun je gemakkelijk gaan schuiven. Tekorten kan je dan snel opvullen en investeerders hou je aan een kort lijntje. De toekomst bestaat niet; het is nu dat geldt.
Je hoeft geen economisch expert te zijn om te weten dat er een eind zit aan de rek van elk elastiek. Het piramidesysteem van banken wankelt nu op zijn pilaren. En omdat de regering ooit een buitenechtelijke relatie is begonnen met het bedrijfsleven en de industrie, gaat het plotseling niet goed met de economie en schuiven regeringen geld naar de banken. Als het maar weer klopt op papier. Wat er later mis gaat, is de zorg voor een andere generatie.
Er wordt veel geschreven over het milieu, over hoe mensen minder auto moeten rijden, minder electriciteit moeten gebruiken, maar als mensen dan echt minder gaan kopen en rijden, is het ook weer niet goed. Wat vindt de overheid eigenlijk belangrijker? Geld of een leefbaar milieu?
Overgenomen met toestemming van de auteur.
Dodelijke stilte
Het volgende artikel, van de hand van Ludo De Brabander, werd op 28 november 2008 gepubliceerd op www.vrede.be:
De situatie in de Gaza-strook neemt dramatische proporties aan. Sinds 4 november heeft Israël de Gaza aan een nog strikter embargo onderworpen om te reageren op raketaanvallen. Enkel humanitaire goederen komen er nog in, maar dan met mondjesmaat. Want na een raketaanval worden ook hulpgoederen tijdelijk tegengehouden. De Israëlische adjunct-minister van Defensie Matan Vilnai, waarschuwde begin dit jaar dat het lot van de Palestijnen wel eens in een ‘Shoah’ zou kunnen eindigen. Hoewel hij achteraf nuanceerde dat hij eigenlijk een ‘ramp’ bedoelde zit hij akelig dicht bij de realiteit. Vertegenwoordigers van de Verenigde Naties spreken van een “blokkade tegen de Verenigde Naties zelf” en een “aanval op de menselijke waardigheid”.
Hoewel de honderden raketaanvallen verhoudingsgewijs voor relatief weinig slachtoffers zorgen (gemiddeld twee doden per jaar), drijven ze de Israëlische regering tot wanhoop. Maar ze vormen ook een gedroomd argument om de bevolking hard aan te pakken en zo Hamas te raken, die de kleine enclave controleert. Het Israëlische geweld in de Gaza zorgde alleen al in 2006 voor de dood van 141 minderjarigen. Maar ook de trage dood zoekt zijn slachtoffers. Momenteel mogen 400 kritisch zieken de Gaza-strook niet uit voor dringende medische zorgen. Plaatselijke ziekenhuizen beschikken niet meer over de nodige medicatie. Het beetje brandstof dat deze immense gevangenis met 1,5 miljoen inwoners nog in geraakt, is ruim onvoldoende om de bevolking van elektriciteit te voorzien. Het dagelijks uitvallen van de elektriciteit zorgt er voor dat 40 procent van de bevolking slechts om de vier dagen drinkwater ontvangt.
“De idee is om de Palestijnen aan een dieet te onderwerpen, maar niet om hen van honger te laten sterven”, aldus een adviseur van de Israëlische premier twee jaar geleden.
Klik hier voor het volledige artikel:
De situatie in de Gaza-strook neemt dramatische proporties aan. Sinds 4 november heeft Israël de Gaza aan een nog strikter embargo onderworpen om te reageren op raketaanvallen. Enkel humanitaire goederen komen er nog in, maar dan met mondjesmaat. Want na een raketaanval worden ook hulpgoederen tijdelijk tegengehouden. De Israëlische adjunct-minister van Defensie Matan Vilnai, waarschuwde begin dit jaar dat het lot van de Palestijnen wel eens in een ‘Shoah’ zou kunnen eindigen. Hoewel hij achteraf nuanceerde dat hij eigenlijk een ‘ramp’ bedoelde zit hij akelig dicht bij de realiteit. Vertegenwoordigers van de Verenigde Naties spreken van een “blokkade tegen de Verenigde Naties zelf” en een “aanval op de menselijke waardigheid”.
Hoewel de honderden raketaanvallen verhoudingsgewijs voor relatief weinig slachtoffers zorgen (gemiddeld twee doden per jaar), drijven ze de Israëlische regering tot wanhoop. Maar ze vormen ook een gedroomd argument om de bevolking hard aan te pakken en zo Hamas te raken, die de kleine enclave controleert. Het Israëlische geweld in de Gaza zorgde alleen al in 2006 voor de dood van 141 minderjarigen. Maar ook de trage dood zoekt zijn slachtoffers. Momenteel mogen 400 kritisch zieken de Gaza-strook niet uit voor dringende medische zorgen. Plaatselijke ziekenhuizen beschikken niet meer over de nodige medicatie. Het beetje brandstof dat deze immense gevangenis met 1,5 miljoen inwoners nog in geraakt, is ruim onvoldoende om de bevolking van elektriciteit te voorzien. Het dagelijks uitvallen van de elektriciteit zorgt er voor dat 40 procent van de bevolking slechts om de vier dagen drinkwater ontvangt.
“De idee is om de Palestijnen aan een dieet te onderwerpen, maar niet om hen van honger te laten sterven”, aldus een adviseur van de Israëlische premier twee jaar geleden.
Klik hier voor het volledige artikel:
zaterdag 6 december 2008
Wat is de EU toch milieubewust... Niet dus!
De Europese Commissie wil komende maandag voorstellen om vanaf 2012 de verkoop van gloeilampen te beëindigen. De Nederlandse minister van Milieu, Jacqueline Cramer, wilde die verkoop zelfs al eerder verbieden, maar dat mocht weer niet volgens Europese regelgeving. (Volkskrant, vandaag)
Zie over de plotselinge bekering van mevrouw Cramer (na een bezoek aan spaarlampenfabrikant Philips) mijn artikel Is Nederland een open inrichting? van 23 mei 2007.
Het EU-gezwam over het milieu is evenveel (even weinig dus) waard als het voortdurende geblaat over vrede en democratie van de Bush-bende. Als de EU zich werkelijk iets gelegen zou laten liggen aan het milieu, zou intussen het maandelijkse circustransport tussen Brussel en Straatsburg al wel geëindigd zijn. Dat zou heel wat meer energiebesparing opleveren dan de overgang naar spaarlampen.
Uit onderzoek van het CBS (gepubliceerd op 4 juni 2007) verbruiken gloeilampen in Nederlandse huishouders slechts 0,3 van het totale energieverbruik. Daarbij gerekend de energie die nodig is voor het opwekken van die 0,3% (nog eens 0,5%) nemen deze gloeilampen in totaal nog niet één procent van het totale energiegebruik voor hun rekening.
Anderzijds zit er een kleine hoeveelheid kwik in de spaarlampen (overigens minder dan in TL-buizen). Als de gebruikte spaarlampen op de gewenste manier worden ingeleverd, kan het kwik er op een verantwoorde manier uit worden verwijderd. Hoeveel energie kost dat? Bovendien is de vraag hoeveel mensen voor één kapotte lamp naar het inzamelpunt voor chemisch afval gaan. Eerlijk gezegd ben ik bang dat veel mensen deze lampen (al dan niet bewust) gewoon in de vuilnisbak zullen gooien, waardoor het betreffende kwik gewoon in het milieu terechtkomt. Daarnaast wordt de geclaimde lange levensduur van spaarlampen niet gehaald wanneer ze steeds in- en uitgeschakeld worden, zodat men geneigd zal zijn ze voortdurend te laten branden - zodat de beoogde energiebezuiniging weer gedeeltelijk teniet gedaan zal worden.
Verder is uit Brits onderzoek gebleken dat spaarlampen huidkanker kunnen veroorzaken en migraine-aanvallen kunnen opwekken. (Telegraph van 5 januari 2008).
Zie over de plotselinge bekering van mevrouw Cramer (na een bezoek aan spaarlampenfabrikant Philips) mijn artikel Is Nederland een open inrichting? van 23 mei 2007.
Het EU-gezwam over het milieu is evenveel (even weinig dus) waard als het voortdurende geblaat over vrede en democratie van de Bush-bende. Als de EU zich werkelijk iets gelegen zou laten liggen aan het milieu, zou intussen het maandelijkse circustransport tussen Brussel en Straatsburg al wel geëindigd zijn. Dat zou heel wat meer energiebesparing opleveren dan de overgang naar spaarlampen.
Uit onderzoek van het CBS (gepubliceerd op 4 juni 2007) verbruiken gloeilampen in Nederlandse huishouders slechts 0,3 van het totale energieverbruik. Daarbij gerekend de energie die nodig is voor het opwekken van die 0,3% (nog eens 0,5%) nemen deze gloeilampen in totaal nog niet één procent van het totale energiegebruik voor hun rekening.
Anderzijds zit er een kleine hoeveelheid kwik in de spaarlampen (overigens minder dan in TL-buizen). Als de gebruikte spaarlampen op de gewenste manier worden ingeleverd, kan het kwik er op een verantwoorde manier uit worden verwijderd. Hoeveel energie kost dat? Bovendien is de vraag hoeveel mensen voor één kapotte lamp naar het inzamelpunt voor chemisch afval gaan. Eerlijk gezegd ben ik bang dat veel mensen deze lampen (al dan niet bewust) gewoon in de vuilnisbak zullen gooien, waardoor het betreffende kwik gewoon in het milieu terechtkomt. Daarnaast wordt de geclaimde lange levensduur van spaarlampen niet gehaald wanneer ze steeds in- en uitgeschakeld worden, zodat men geneigd zal zijn ze voortdurend te laten branden - zodat de beoogde energiebezuiniging weer gedeeltelijk teniet gedaan zal worden.
Verder is uit Brits onderzoek gebleken dat spaarlampen huidkanker kunnen veroorzaken en migraine-aanvallen kunnen opwekken. (Telegraph van 5 januari 2008).
donderdag 4 december 2008
Is men met recht blij met Obama?
Het is natuurlijk duidelijk dat we blij moeten zijn dat niet het duo McCain/Palin de Verenigdestaatse presidentsverkiezingen gewonnen heeft, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat er verder veel reden tot blijdschap is.
Lees maar eens enkele fragmenten mee van opmerkingen van Obama (uit een artikel in de Telegraph van gisteren:
"Om voorspoed in ons land en vrede in het buitenland te waarborgen, delen we allemaal de mening dat we het sterkste leger in de wereld moeten handhaven." Daar voegde hij nog aan toe dat zijn regering "zich absoluut ging inzetten om de dreiging van het terrorisme te elimineren."
Onder verwijzing naar de aanslagen in Mumbai van enkele dagen geleden zei hij: "We kunnen geen wereld tolereren waarin onschuldigen door terroristen gedood worden" en dat zijn "hart gebroken" was door de dood van zes "Amerikanen" bij die moordpartij.
Ook interessant is zijn opmerking "We moeten de volledige kracht van onze macht, niet alleen militair, maar ook diplomatiek en politiek, benutten om de dreiging aan te pakken."
Het is typerend dat hij het in het laatste citaat op de eerste plaats over de militaire macht heeft, net zoals hij vindt dat in militair opzicht de V.S. toch de sterkste macht ter wereld moet blijven. En tenslotte is het ook tekenend dat zijn hart breekt door zes Verenigdestaatse doden, terwijl de Verenigdestaatse politiek ook onder Obama haat zal blijven zaaien in de wereld... Dat kan niet anders wanneer het gaat om de "voorspoed in ons land".
Lees maar eens enkele fragmenten mee van opmerkingen van Obama (uit een artikel in de Telegraph van gisteren:
"Om voorspoed in ons land en vrede in het buitenland te waarborgen, delen we allemaal de mening dat we het sterkste leger in de wereld moeten handhaven." Daar voegde hij nog aan toe dat zijn regering "zich absoluut ging inzetten om de dreiging van het terrorisme te elimineren."
Onder verwijzing naar de aanslagen in Mumbai van enkele dagen geleden zei hij: "We kunnen geen wereld tolereren waarin onschuldigen door terroristen gedood worden" en dat zijn "hart gebroken" was door de dood van zes "Amerikanen" bij die moordpartij.
Ook interessant is zijn opmerking "We moeten de volledige kracht van onze macht, niet alleen militair, maar ook diplomatiek en politiek, benutten om de dreiging aan te pakken."
Het is typerend dat hij het in het laatste citaat op de eerste plaats over de militaire macht heeft, net zoals hij vindt dat in militair opzicht de V.S. toch de sterkste macht ter wereld moet blijven. En tenslotte is het ook tekenend dat zijn hart breekt door zes Verenigdestaatse doden, terwijl de Verenigdestaatse politiek ook onder Obama haat zal blijven zaaien in de wereld... Dat kan niet anders wanneer het gaat om de "voorspoed in ons land".
woensdag 3 december 2008
Stop de blokkade van de Gaza-strook!
Overgenomen uit het decembernummer van de «Rode Morgen»:
In de Gaza-strook houdt Israël anderhalf miljoen Palestijnen al wekenlang van de wereld afgesloten. De enige elektriciteitscentrale kan nauwelijks stroom leveren, omdat Israël de olietoevoer blokkeert. Aan alles is een tekort. In ziekenhuizen sterven mensen onnodig. Duizenden fabrieken en werkplaatsen liggen stil door gebrek aan grondstoffen. Landbouwproducten rotten weg, omdat ze niet geëxporteerd kunnen worden. De Israëlische regering verschaft zich keer op keer een reden om de Palestijnen de duimschroeven verder aan te draaien.
Een jaar geleden organiseerde president Bush een Israëlisch-Palestijns topoverleg in het Amerikaanse Annapolis. Hij wilde de twee-staten 'oplossing' van 1993 nog eens proberen. Met het Oslo-akkoord van 1993 accepteerden de Palestijnse leiders de bezette gebieden als Palestijnse staat. Maar Israël saboteerde die akkoorden en vergrootte met gesubsidieerde huizenbouw het aantal kolonisten van 248.000 in 1993 tot 460.000 in 2007. Volgens VN-resoluties moest Israël die bezette Palestijnse gebieden, Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem, allang hebben ontruimd.
In Annapolis beloofde Israël opnieuw om nederzettingen niet uit te breiden en de na maart 2001 gebouwde buitenposten te ontmantelen. Verder zou Israël geen land meer in beslag nemen en geen huizen meer vernielen. Israël zou de Palestijnse instellingen in Oost-Jeruzalem heropenen en de interne afsluitingen opheffen.
In de eerste maanden na Annapolis gaf de regering 16 keer méér bouwvergunningen voor nederzettingen in de Palestijnse gebieden dan in de periode vóór de top. Israël bouwt ook verder aan de 600 kilometer lange muur. Van de bezette Palestijnse gebieden is nu de helft in beslag genomen door nederzettingen of ligt aan de Israëlische kant van de muur. Nieuwe verbindingswegen tussen de nederzettingen - die verboden zijn voor Palestijnen - versnipperen het land. Op de Palestijnse wegen komen steeds meer checkpoints. Een boer die zijn land aan de andere kant van de muur wil bewerken heeft een vergunning nodig - met bijbehorende bureaucratie. Dat geldt ook voor zieken in kritieke toestand. Zo schendt Israël beloftes, akkoorden en VN-resoluties, vermoordt Palestijnen en zet er nog meer gevangen. Israel kan dit ongestraft doen, omdat de VS en ook de EU haar steunen. Israël is hun steunpunt in het Midden-Oosten. Ook de Nederlandse regering steunt het criminele Israëlische optreden.
Neem een gratis proefabonnement van drie nummers van de Rode Morgen (zonder verplichtingen). Mail aan redactie@rodemorgen.nl of bel: 010 4199054.
In de Gaza-strook houdt Israël anderhalf miljoen Palestijnen al wekenlang van de wereld afgesloten. De enige elektriciteitscentrale kan nauwelijks stroom leveren, omdat Israël de olietoevoer blokkeert. Aan alles is een tekort. In ziekenhuizen sterven mensen onnodig. Duizenden fabrieken en werkplaatsen liggen stil door gebrek aan grondstoffen. Landbouwproducten rotten weg, omdat ze niet geëxporteerd kunnen worden. De Israëlische regering verschaft zich keer op keer een reden om de Palestijnen de duimschroeven verder aan te draaien.
Een jaar geleden organiseerde president Bush een Israëlisch-Palestijns topoverleg in het Amerikaanse Annapolis. Hij wilde de twee-staten 'oplossing' van 1993 nog eens proberen. Met het Oslo-akkoord van 1993 accepteerden de Palestijnse leiders de bezette gebieden als Palestijnse staat. Maar Israël saboteerde die akkoorden en vergrootte met gesubsidieerde huizenbouw het aantal kolonisten van 248.000 in 1993 tot 460.000 in 2007. Volgens VN-resoluties moest Israël die bezette Palestijnse gebieden, Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem, allang hebben ontruimd.
In Annapolis beloofde Israël opnieuw om nederzettingen niet uit te breiden en de na maart 2001 gebouwde buitenposten te ontmantelen. Verder zou Israël geen land meer in beslag nemen en geen huizen meer vernielen. Israël zou de Palestijnse instellingen in Oost-Jeruzalem heropenen en de interne afsluitingen opheffen.
In de eerste maanden na Annapolis gaf de regering 16 keer méér bouwvergunningen voor nederzettingen in de Palestijnse gebieden dan in de periode vóór de top. Israël bouwt ook verder aan de 600 kilometer lange muur. Van de bezette Palestijnse gebieden is nu de helft in beslag genomen door nederzettingen of ligt aan de Israëlische kant van de muur. Nieuwe verbindingswegen tussen de nederzettingen - die verboden zijn voor Palestijnen - versnipperen het land. Op de Palestijnse wegen komen steeds meer checkpoints. Een boer die zijn land aan de andere kant van de muur wil bewerken heeft een vergunning nodig - met bijbehorende bureaucratie. Dat geldt ook voor zieken in kritieke toestand. Zo schendt Israël beloftes, akkoorden en VN-resoluties, vermoordt Palestijnen en zet er nog meer gevangen. Israel kan dit ongestraft doen, omdat de VS en ook de EU haar steunen. Israël is hun steunpunt in het Midden-Oosten. Ook de Nederlandse regering steunt het criminele Israëlische optreden.
- Vrijheid voor het Palestijnse volk!
- Weg met de muur, de nederzettingen en de blokkade van Gaza!
- Eén staat, met gelijke rechten voor Palestijnen en Israëli's!
Neem een gratis proefabonnement van drie nummers van de Rode Morgen (zonder verplichtingen). Mail aan redactie@rodemorgen.nl of bel: 010 4199054.
Bush liegt eens een keer niet (althans niet helemaal)!
George W. Bush heeft zijn verantwoordelijkheid toegegeven voor de economische wereldcrisis, die in de VS veel banen en pensioenen kost. De beslissingen die tot de recessie leidden werden -stelt hij- echter al genomen voordat hij president werd [dat wil zeggen voordat hij zijn schrikbewind kon gaan voeren door gemanipuleerde verkiezingen; datzelfde truukje haalde hij in 2004 nog eens uit]. Dit gaf hij te kennen in een interview eergisteren met de Verenigdestaatse omroep ABC.
Hij heeft -dat beweert hij althans- het meeste spijt over de onjuiste informatie over de massavernietigingswapens van Saddam Hussein. Waar dat op slaat is mij een raadsel, want Hans Blix, wapeninspecteur van de Verenigde Naties, had al vóór de inval in Irak te kennen gegeven dat hem niets was gebleken van de aanwezigheid van massavernietigingswapens, die Bush tot het laatste moment heeft aangegeven als reden voor de aanval.
Zie het artikel False Pretenses (23 januari 2008) van het Center for Public Integrity over de leugens van Bush & Co, ook vóór de inval in Irak.
En dat de beslissingen die tot de recessie leidden al vóór zijn "presidentschap" [men leze: dictatuur] genomen werden, dat wil ik wel geloven. Die werden namelijk al geformuleerd in het "Project for the New American Century" [Plan voor de nieuwe Amerikaanse eeuw]. Lees het rapport Rebuilding America's Defenses: Strategy, Forces and Resources for a New Century van deze club, gepubliceerd in september 2000. Erg verhelderend is ook de principeverklaring (Statement of Principles) voor dit project, van 3 juni 1997, waaronder we de namen vinden van Jeb Bush, Dick Cheney, Donald Rumsfeld, Paul Wolfowitz, en nog een stel anderen uit de politieke hoek rond George W. Bush en zijn vader.
Graaien,maar wél zonder risico graag!
De VEB (Vereniging van Effectenbezitters) vindt dat de Nederlandse overheid (de belastingbetaler dus) moet dokken, en wel voorlopig voor (minstens!) € 9,00 per Fortis-aandeel. De aandeelhouders voelen zich namelijk belazerd door de overheid. Voor die € 9,00 "hebben aandeelhouders aantoonbaar schade geleden". (De Pers, vandaag).
Het is ook wel zielig voor die aandeelhouders. Toen ze jaren geleden voor een paar centen hun zakken grof konden vullen, hoorde je hen niet klagen en als er al eens iets gezegd werd, kwam het erop neer dat er niet gezeurd moest worden, omdat grote winsten op aandelen alleszins gerechtvaardigd waren, aangezien aandeelhouders nu eenmaal grote risico's lopen en daar moet dan ook een passende vergoeding tegenover staan. Nu ze op dit moment echter geconfronteerd worden met die 'grote risico's', staan ze echter ineens op hun achterste poten. Niet bepaald een sportieve houding.
Wordt het niet eens tijd om dat hele gedoe met aandelen eindelijk definitief af te schaffen en alle bedrijven weer in handen te geven van degenen die ervoor zorgen dat er geproduceerd wordt, de arbeiders? Zij zijn niet alleen degenen die ervoor zorgen dat er winst te maken valt, maar ook degenen die het eerst de klappen krijgen als er door speculatie problemen ontstaan.
Ook over patsers in het algemeen wordt weer eens positief geschreven:
In een eigen artikel (van de hand van Patrick Pouw) maakt de Metro vandaag op pagina 3 van de gedrukte editie melding van een op 11 december geplande actie tegen de Miljonair Fair (dit is niet de actie waarover ik enkele dagen geleden schreef!). Yves Gijrath, degene die het patsersfestijn organiseert, verwacht dat het met die actie (die door de Metro aan "anarchisten" wordt toegeschreven) wel zal meevallen. Hij verwijt overigens "die mensen" dat ze "vergeten [...] dat wij ongelofelijk veel aan liefdadigheid doen op de beurs. Wij zijn enorm maatschappelijk betrokken."
Ik zou wel eens willen weten waaruit die maatschappelijke betrokkenheid bestaat. Misschien uit het voor grof geld aan studenten verhuren van kleine kamertjes? Of het witwassen van drugsgeld? Of het aan een uitkering helpen van arbeiders die ze ontslagen hebben, omdat het bedrijf waarvan ze manager zijn minder winst maakte dan ze wilden? Of verwijzen ze misschien naar de bedragjes die ze aan het Anjerfonds overmaken omdat ze die fiscaal kunnen aftrekken?
maandag 1 december 2008
De heilige gele boom
Koos had met zijn twaalf zonen een lange reis achter de rug toen ze na het passeren van een heuvelrug uitkeken over een groot dal. Kilometers ver een prachtige groene vlakte. Hij keek het kringetje van zijn zonen rond en zag dat ook zij genoten van deze aanblik. Hij haalde diep adem en zei: “Jongens, hier blijven we”.
De volgende dagen trokken ze door het dal en snoven de heerlijke geur op van gras en bloemen. Koos besloot om het dal naar zijn zin in te richten. Precies in het midden zette hij een terrein uit van 5 kilometer in het vierkant. Hij zei tegen zijn zonen: Hier komt ons bos. En zo deden ze het. Ze plantten een rij van duizend bomen steeds 5 meter uit elkaar. Dat deden ze nog 3 keer waardoor ze de rand van het bos gevuld hadden met vierduizend bomen. Vervolgens vulden ze het bos op, waarbij ze naar binnen toe de bomen iets dichter bij elkaar zetten. Ze hielden daardoor midden in het bos een open stuk over. Ze hadden nu een bos van een miljoen bomen.
In het midden van het open stuk maakte Koos een lichte verhoging. Daarop zette hij 13 bomen. Eén boom precies in het hart van het bos en in een cirkel daaromheen 12 bomen, voor elk van zijn zonen één. Hij noemde zijn boom ‘de heilige gele boom’. Alle bomen waren groen, ook de boom van Koos maar hij zei tegen zijn zonen dat zijn boom geel was. Eerst keken ze een beetje verwonderd maar omdat hij vol hield zeiden ze hem na dat de boom van Koos geel was.
Lees de volledige tekst, geschreven door Th.M. van Baarle, in «Het Vrije Volk».
De volgende dagen trokken ze door het dal en snoven de heerlijke geur op van gras en bloemen. Koos besloot om het dal naar zijn zin in te richten. Precies in het midden zette hij een terrein uit van 5 kilometer in het vierkant. Hij zei tegen zijn zonen: Hier komt ons bos. En zo deden ze het. Ze plantten een rij van duizend bomen steeds 5 meter uit elkaar. Dat deden ze nog 3 keer waardoor ze de rand van het bos gevuld hadden met vierduizend bomen. Vervolgens vulden ze het bos op, waarbij ze naar binnen toe de bomen iets dichter bij elkaar zetten. Ze hielden daardoor midden in het bos een open stuk over. Ze hadden nu een bos van een miljoen bomen.
In het midden van het open stuk maakte Koos een lichte verhoging. Daarop zette hij 13 bomen. Eén boom precies in het hart van het bos en in een cirkel daaromheen 12 bomen, voor elk van zijn zonen één. Hij noemde zijn boom ‘de heilige gele boom’. Alle bomen waren groen, ook de boom van Koos maar hij zei tegen zijn zonen dat zijn boom geel was. Eerst keken ze een beetje verwonderd maar omdat hij vol hield zeiden ze hem na dat de boom van Koos geel was.
Lees de volledige tekst, geschreven door Th.M. van Baarle, in «Het Vrije Volk».
Abonneren op:
Posts (Atom)